Βλέπω βαθυά, μιαν σπίθα· πλησιάζει· μεγαλόνεται·
ωσάν κύκλος αμέτρητος, ως πέλαγος φλογώδες

Το γελοίον του πράγματος δεν είναι ότι Αυτή του χάρισε ένα χρησιμοποιημένο βραβείο -που με γελοίες δικαιολογίες και επιχειρήματα τής είχε αποδοθεί- αλλά πως Αυτός το παρέλαβε. Εδώ, μάτια μου, ούτε η Μελάνια δε φοράει δεύτερη φορά το ίδιο φόρεμα -πολύ περισσότερο φόρεμα που, ήδη, έχει φορέσει άλλη …κυρία- και ο πλανητάρχης-σύζυγος παίρνει δεύτερο χέρι βραβείο; Τς! Τς! Τς! Ντεκαντάνς που λένε και ο Γάλλοι. Για να λέμε όμως και του στραβού το δίκιο, το βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη, οι απονέμοντες κ—χαρτο το έχουν καταντήσει. Βρήκε τη θέση του. Τα λαλίστατα ΜΜΕ, διεθνή και εγχώρια, δεν μας ενημέρωσαν τι απόγινε και το χρηματικό έπαθλο που συνοδεύει, το βραβείο, της τάξης του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Ας μας πούνε πως ο Τραμπ το σελέμισε και αυτό, να φτιάξουμε συκώτι από τα γέλια.

Η μεγαλομανία, η αλαζονεία, η αμετροέπεια και η εγκληματική συμπεριφορά, δεν είναι η πρώτη φορά που χαρακτηρίζει ηγέτες αυτοκρατοριών. Και δεν πρέπει να τις βλέπουμε σαν πρωτόγνωρες. Κλασσική περίπτωση στην Ιστορία αποτελεί ο Καλιγούλας. Αυτοκράτορας, από το 37 μΧ μέχρι το 41 μΧ, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που μερικά χρόνια μετά άρχισε να παίρνει την κατιούσα, χαρακτηρίστηκε από τους σύγχρονούς του «μεγαλομανής, σαδιστής, ανήθικος». Αναγόρευσε τον εαυτό του Θεό και του έφτιαξε -τού εαυτού του- μεγαλοπρεπή ναό στον Παλατίνο λόφο της Ρώμης, με μεγάλο άγαλμα -τού εαυτού του- μέσα, αδειάζοντας τα δημόσια ταμεία. Έκανε αδιανόητα εγκλήματα μόνο και μόνο για να διασκεδάζει, δολοφονώντας ευγενείς Ρωμαίους. Υποχρέωνε ευσεβείς πολίτες με φυσικά χαρακτηριστικά που δεν ήταν της αρεσκείας του να κατεβαίνουν στην αρένα για να γίνονται περίγελο στους θεατές. Λέγεται ότι, σε μια περίπτωση, καταδίκασε και πέταξε στα θηρία έναν πολίτη της τάξης των Ιππέων -μια πλούσια και σημαντική κοινωνική τάξη κάτω από τους Συγκλητικούς αποτελούμενη από αριστοκράτες- ο οποίος συνέχισε να φωνάζει για την αθωότητά του. Ο Καλιγούλας τότε διέταξε να τον βγάλουν από την αρένα, του έκοψε τη γλώσσα και τον ξαναπέταξε μέσα. Μετά από βασιλεία τεσσάρων ετών τρόμου, τον σκότωσε η φρουρά του. Το 52 μΧ, γίνεται αυτοκράτορας της Ρώμης ο Νέρωνας. Ανηψιός του Καλιγούλα, αυτός που έκαψε τη Ρώμη για να δει, κατά πως λένε, πώς καιγότανε η Τροία. Οικογενειοκρατία από αρχαιοτάτων χρόνων και παιδιά για υιοθεσία και τα δυο τους.

Καλιγούλες και σήμερα. Με προεξάρχοντα τον μεγαλομανή αυτοκράτορα -κατά πως νοιώθει-, τον Τραμπ. Δεν ανεβάζει, μόνο, στα πόστα διοίκησης τους συγγενείς του εφαρμόζοντας καραμπινάτη οικογενειοκρατία. Ο γιος του, η κόρη του, ο γαμπρός του γυρνάνε στις δύσμοιρες χώρες, «επιτυγχάνοντας» με το όπλο στον κρόταφο συμβόλαια που φέρνουν πακτωλούς χρημάτων, όχι μόνο για τις ΗΠΑ, αλλά και για την οικογένεια.

Η αντιμετώπιση των Συγκλητικών του και των Ιππέων του -των συμμάχων με συγκαιρινές αναλογίες- είναι το ίδιο αλαζονική. Έχει αποκαλέσει συλλογικά «αδύναμους», ότι «δεν ξέρουν τι να κάνουν» και ότι «μιλούν αλλά δεν παράγουν έργο», τους Ευρωπαίους ηγέτες, γελοιοποιώντας τους κάθε τόσο με τη δημοσιοποίηση των επιστολών προς αυτόν, με τις οποίες τον γλείφουν.

Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι τα ψευδώνυμα που δίνει στους παγκόσμιους ηγέτες βασίζονται στη φυσική τους εμφάνιση και τη συμπεριφορά. Ά! Ρε Καλιγούλα αρχηγέ! Χαρακτήρισε την Μέρκελ «Τρομακτική Άντζελα», τον Τζάστιν Τριντό «Ομορφόπαιδο» και τον πάπα Φραγκίσκο καραφλό. Ας φτιάξει και μια ρωμαϊκή αρένα, να τους γελοιοποιεί. Πάλι καλά που δε σκέφτηκε και τα λιοντάρια για τον Μαδούρο.

Για τους υπόλοιπους Καλιγούλες της Δύσης μας, σε άλλο κείμενο. Γιατί και αυτοί συμπεριφέρονται σαν τον Καλιγούλα εκεί που τους παίρνει. Του Μητσοτάκη συμπεριλαμβανομένου. Αλλά πολύ διδακτική η ιστορία με τους Ευρωπαίους τάχα μου ηγέτες, που έσπευσαν να συνταχθούν με τον αυτοκράτορα. Να δείτε που στο τέλος θα καταντήσουν να ζητήσουν βοήθεια από το… Ιράν για να επιβιώσουν.

Ωστόσο, δεν κάνει καθόλου κακό να γελάμε με τις ανιστόρητες κοτσάνες τους, τα ξεκατινιάσματα και τα μαλλιοτραβήγματά τους. Να γελάμε, καθώς θα διαδηλώνουμε ενάντια στις αυτοκρατορίες.

Τάνια Ζωγράφου

πηγή: Λαϊκός Δρόμος