Γιώργος X. Παπασωτηρίου - artinews.gr

Η δολοφονία στις 10 Σεπτεμβρίου του ακροδεξιού Τσάρλι Κερκ, συνεργάτη του Τραμπ, δεν είναι η μόνη πρόσφατη πράξη πολιτικής βίας στις ΗΠΑ. Τον περασμένο χρόνο, ένας άνδρας σκότωσε βουλευτή της Μινεσότα. Ένας άλλος έβαλε φωτιά στο σπίτι του κυβερνήτη της Πενσυλβάνια, Τζος Σαπίρο. Επίσης ένας ένοπλος επιχείρησε να σκοτώσει τον Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2024. Το 2022, ένας δράστης εισέβαλε στο σπίτι της Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόσι και χτύπησε τον σύζυγό της με ένα σφυρί, προκαλώντας κάταγμα στο κρανίο. Τον Ιανουάριο του 2021, ένα πλήθος φιλο-Τραμπ διαδηλωτών εισέβαλε στο Κογκρέσο, έσπασε παράθυρα και ξυλοκόπησε αστυνομικούς. Το 2017, ένας άνδρας πυροβόλησε τέσσερις Ρεπουμπλικάνους που προπονούνταν για τον αγώνα μπέιζμπολ του Κογκρέσου και τραυμάτισε σοβαρά τον βουλευτή της Λουιζιάνα Στιβ Σκάλις. 

Για πυροβολισμό κατευθείαν στην "ελευθερία του λόγου" έκανε λόγο το CNN! Κι αυτό την ώρα που η κυβέρνηση Τραμπ φυλακίζει ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή διαδηλώνουν κατά της γενοκτονίας στην Γάζα!

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ πολιτικοποίησε αμέσως την δολοφονία του Κερκ κατηγορώντας ως υπεύθυνη την «ριζοσπαστική αριστερά». Απεδείχθη όμως ότι αυτό ήταν ένα ακόμη ψέμα. Το ομολόγησε ο ίδιος. Η πράξη βίας δεν ήταν συλλογική, αλλά ατομική. Η μόνη συλλογική πολιτική βία στις ΗΠΑ είναι η κρατική (ομοσπονδιακή) κι αυτή που υποκινείται από "τα πάνω" όπως συνέβη με την εισβολή στο Κογκρέσο των οπαδών του Τραμπ.

 Ποιος λοιπόν έκανε φονιά τον 22χρονο Τάιλερ Ρόμπινσον; Κάποιοι είπαν ότι το χέρι του δολοφόνου το όπλισε το ίδιο το θύμα που ήταν ένθερμος υποστηρικτής της ελεύθερης οπλοκατοχής. Άλλοι αποδίδουν τις ευθύνες σ' αυτούς που διαμορφώνουν τον τρόπο σκέψης και την ψυχή των δολοφόνων. Τους λογής αλχημιστές των θρησκευτικών και πολιτικών πίστεων περιγράφει εδώ και χρόνια η Ούλα Μπερκέβιτς (…ανάλυση του σύγχρονου φανατισμού, εκδ. Καστανιώτη):

«Χριστιανικές θεωρίες της Αποκάλυψης και μεσσιανικές προσδοκίες μπερδεύονται με θεωρίες πολιτικής συνωμοσίας… Τηλεοπτικοί ιεροκήρυκες, αξιωματούχοι της Βίβλου, ιεραπόστολοι της Κυριακής με τεράστιους προϋπολογισμούς στρατολογούν οπαδούς, εκτοξεύουν απειλές και προσηλυτίζουν. Παγιδεύουν φτωχές ψυχές, τις ψήνουν και μετά τις τρώνε. Τα παραμύθια των αδελφών Γκριμ στο τεξανικό πευκοδάσος… Οι προτεστάντες φονταμενταλιστές στις Ηνωμένες Πολιτείες ανακαλύπτουν τον εχθρό στον κοσμικό ουμανισμό, στην ανθρώπινη ύπαρξη, εκεί όπου υπάρχει ανθρωπιά…».

Ο Κερκ (όπως και ο Τραμπ) ήταν ένας από τους "αλχημιστές", ένας από τους διαπρύσιους κήρυκες του μίσους ενάντια στους μετανάστες, ενάντια στους ανέστιους, στους αλληλέγγυους, ενάντια στους ουμανιστές, ενάντια στους υποστηρικτές της Παλαιστίνης, ενάντια στην ανθρωπιά.

Ο Κερκ δημιούργησε τον Φρανκενστάιν φονιά του.

Όταν η αποανθρωποποίηση είναι ίδιο της πολιτικής (του Ντ. Τραμπ), όταν χιλιάδες μετανάστες συλλαμβάνονται και εξαφανίζονται σε φυλακές-μαύρες τρύπες. Όταν οι κοινωνικές εντάσεις λύνονται με τα όπλα τις εθνοφρουράς, γιατί ένας 22χρονος γιος σερίφη, εκπαιδευμένος στα όπλα, να μη θεωρήσει ότι μπορεί να γράψει τα δικά του επιχειρήματα με τη δική του «γλώσσα» πάνω στις σφαίρες;

Εξάλλου, ο άνθρωπος που διαλέγεται με σφαίρες και όχι με λέξεις, είναι ο "άνθρωπος" του Τραμπ και του Κερκ. Είναι ο άνθρωπος όχι της δύναμης των λέξεων, αλλά της δύναμης του χρήματος και των όπλων. Είναι ο Νετανιάχου και ο Ρόμπινσον. Αυτοί είναι οι άνθρωποι του νέου ολοκληρωτισμού.

Στις «στρατιές της νύχτας» ο Νόρμαν Μέηλερ διατυπώνει τους φόβους του για το ενδεχόμενο διαμόρφωσης ενός νέου ολοκληρωτισμού στην Αμερική, «του φρικτότερου ολοκληρωτισμού που γνώρισε ποτέ ο κόσμος». Για τη δυνατότητα εμφάνισης νέων ολοκληρωτισμών μίλησε και η Χάνα Άρεντ. Αυτό το ενδεχόμενο είναι πλέον ορατό. Αλλά ο ολοκληρωτισμός για να επιβληθεί χρειάζεται και τους ανθρώπους που θα είναι έτοιμοι να τον υπηρετήσουν ή να τον αποδεχθούν. Ο Τάιλερ Ρόμπινσον είναι το πρόπλασμα.

Ο Χένρι Μίλερ περιγράφει το συναισθηματικό κενό, προβλέποντας ότι «Τίποτε από όσα είναι να συμβούν τα επόμενα χρόνια δεν θα με εκπλήξει ποσώς. Όταν σηκώνεται άγρια στα πόδια του ο λευκός αμερικανός φονιάς κι αρχίζει να φτύνει και να γραπώνει, η Ευρώπη, το παλιό θέατρο του μακελειού, φαίνεται πια σαν άσυλο ειρήνης. (…) Ακόμα και τώρα, η όψη ενός αμερικανικού προσώπου είναι διεστραμμένη…»! Το «μαύρο μυρμήγκι» του Θορώ, ο άνθρωπος του νέου ολοκληρωτισμού είναι ένας πρόεδρος που βομβαρδίζει παιδιά στη Βαγδάτη ενώ συγχρόνως οργανώνει βραδιές ποίησης στο Λευκό Οίκο. Είναι ένας στρατιώτης που τραγουδάει γελώντας πως βίασε μια μικρή ιρακινή και σκότωσε την οικογένειά της. Είναι ο Ισραηλινός ελεύθερος σκοπευτής που σκοτώνει τον 19χρονο Σάλεμ γιατί δεν κατανοεί το λόγο που ο νεαρός Παλαιστίνιος θέλει να κηδέψει τον αδερφό του. Είναι οι VIP’S που θα παραθερίσουν στη Ριβιέρα-Γάζα, στο resort που οικοδομείται σαν κοραλλιογενής νήσος πάνω στον σωρό από εκατοντάδες χιλιάδες (200.000 σύμφωνα με τον πρώην αρχηγό του Ισραηλινού στρατού) πτώματα αθώων Παλαιστινίων, αλλά και πάνω στα εκατομμύρια Εγώ-ορυκτά των κενωμένων από την ουσία τους ανθρώπων, ανίκανων να νιώσουν αγάπη και γι’ αυτό απολύτως ικανών να γίνουν φονικές μηχανές…

Μόνο που οι Φρανκενστάιν-φονιάδες τύπου Τάιλερ Ρόμπινσον, ή των ανθρωποειδών-φονικών μηχανών του Ισραήλ στη Γάζα, στρέφονται ενίοτε εναντίον του δημιουργού τους, εναντίον του Τσάρλι Κερκ, εναντίον του ΝτόναλντΤραμπ, εναντίον του Νετανιάχου…