προδημοσίευση από Λαϊκό Δρόμο

Η συμφωνία στην οποία κατέληξαν το Ιράν και οι ΗΠΑ αφορά ένα κείμενο μιάμισης σελίδας στο οποίο αποτυπώνεται η έκβαση της σύγκρουσης στο πεδίο της μάχης και περιέχει τους όρους που έθεσε το Ιράν εξαρχής μετά την κατάπαυση του πυρός, 40 μέρες από την έναρξη του πολέμου. Και αυτή η αποτύπωση δείχνει νίκη του Ιράν και των δυνάμεων της αντίστασης, ήττα των ΗΠΑ και ιδιαίτερα των σιωνιστών.

Είναι βέβαιο ότι αυτή η συμφωνία δεν αρκεί για να εδραιώσει την ειρήνη στην περιοχή. Είναι εύθραυστη και προσωρινή, θα επιδιώξουν να τη φέρουν στα μέτρα τους οι Αμερικανοί, θα αρνηθεί να την εφαρμόσει το Ισραήλ, καθώς δεν πρόκειται να φύγει από το Λίβανο, θα υπονομεύσει με κάθε τρόπο τη συμφωνία και θα επιδιώξει να την τορπιλίσει. Τίποτα δεν αποκλείει επανέναρξη του πολέμου. Σε κάθε περίπτωση όμως η συμφωνία αποτελεί ορόσημο για τους λαούς της Μ. Ανατολής και των δυνάμεων της αντίστασης και σηματοδοτεί την υποχώρηση και το τσαλάκωμα των ΗΠΑ και βαρύ πλήγμα για το Ισραήλ.

Από όλους τους στόχους που διακήρυξαν σιωνιστές και ΗΠΑ κατά την έναρξη του πολέμου, το μόνο που τυπικά περιέχει η συμφωνία και είναι και το μόνο σημείο που περιγράφει μια -υποτίθεται- «νέα δέσμευση» του Ιράν είναι αυτό που αφορά το πυρηνικό του πρόγραμμα. Η δέσμευση δηλαδή ότι δεν θα αναπτύξει πυρηνικά όπλα, κάτι όμως που -ανεξάρτητα με τις όποιες προθέσεις (και τα δικαιώματα) του Ιράν- αποτελεί εδώ και δεκαετίες μια πάγια διακήρυξη και δέσμευσή του σε όλες τις διπλωματικές αποστολές, τα διεθνή φόρα και τις συμφωνίες που έχει υπογράψει στο παρελθόν. Ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του Χαμενεΐ, άλλωστε, ξεκαθάριζε πάντα ότι η ανάπτυξη όπλων μαζικής καταστροφής έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές και τις αξίες της ισλαμικής δημοκρατίας. Κάτι εξάλλου που αποδεχόταν το Ιράν με τη συμφωνία που υπέγραψε με τις ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Γαλλία, Μ. Βρετανία το 2015 για το πυρηνικό πρόγραμμα, την οποία καταπάτησε ο Τραμπ το 2017 και απέσυρε την Ουάσιγκτον. Σε κάθε περίπτωση όμως η αλήθεια αυτού του κειμένου είναι μια. Ότι όλα αυτά περί ανατροπής του καθεστώτος και εγκαθίδρυσης κυβέρνησης νενέκων τύπου Σάχη, «περί παράδοσης άνευ όρων», για «λίθινη εποχή», διάλυση των Φρουρών της Επανάστασης, απαγόρευση πυρηνικών αλλά και πυραυλικών(!) προγραμμάτων και όλες οι μεγαλοστομίες των ΗΠΑ-Ισραήλ τελειώνουν με ένα κείμενο παραδοχής της ήττας τους.

Και αυτό επειδή στα υπόλοιπα 13 σημεία του κειμένου είτε περιγράφονται οι νέες δυνατότητες ενός ενισχυμένου Ιράν στην περιοχή, είτε οι ταπεινωτικές δεσμεύσεις των αντιπάλων του.

Σε ό,τι αφορά τα οικονομικά ζητήματα, και εδώ το μπαράζ δεσμεύσεων που αναλαμβάνουν οι ΗΠΑ τις φέρνουν σίγουρα σε πολύ χειρότερη θέση από αυτή που είχαν πριν τον πόλεμο. Επί της ουσίας το μνημόνιο κατανόησης ξεκαθαρίζει ότι θα υπάρξει άρση όλων των κυρώσεων εναντίον του Ιράν και μάλιστα όχι μόνο αυτές που επέβαλαν μονομερώς οι ΗΠΑ, άλλα όλες οι κυρώσεις που έχει επιβάλει εδώ και δεκαετίες ο δυτικός ιμπεριαλισμός. Πρόκειται πραγματικά για μια μεγάλη νίκη για το Ιράν που δεκαετίες τώρα βρίσκεται σε οικονομική ασφυξία και αδυναμία χρήσης των τεράστιων κοιτασμάτων του, λόγω ακριβώς αυτών των κυρώσεων. Για αυτό και στο τελευταίο σημείο (14) της συμφωνίας περιγράφεται η απαίτηση του Ιράν να εγκριθεί η συμφωνία και από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ!

Πριν 4 μήνες οι αμερικανοσιωνιστές ξεκίνησαν τον πόλεμο με βασικό στόχο να ανατρέψουν την κυβέρνηση και να κατακτήσουν το Ιράν και τώρα αναγκάζονται οι ΗΠΑ να υπογράψουν συμφωνία που αναφέρει ότι θα πληρώσουν αυτοί και οι σύμμαχοί τους στο Ιράν το κόστος των πολεμικών καταστροφών 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων που προξένησαν, αποδεχόμενοι στην πραγματικότητα πως το Ιράν ήταν ο νικητής του πολέμου. Γιατί αυτοί που πληρώνουν πολεμικές αποζημιώσεις είναι οι ηττημένοι του πολέμου. Δεν έχει συμβεί σε κανένα πόλεμο των Αμερικανών να υποχρεώνονται σε καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων και μάλιστα 4 μήνες μετά το ξεκίνημα του πολέμου. Μέχρι τώρα κατέστρεφαν τις χώρες με τους πολέμους τους, τις κατακτούσαν και όχι μόνο δεν έδιναν καμιά αποζημίωση αλλά τις λεηλατούσαν, κατακλέβοντας τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους των υπόδουλων χωρών.

Ιράν

110 μέρες μετά την έναρξη του πολέμου το Ιράν καταγράφει μια ιστορική νίκη σε βάρος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και της σιωνιστικής τυραννίας. Και αυτή η νίκη ανήκει στην τεράστια αντίσταση που όρθωσε ο λαός του Ιράν απέναντι στις βόμβες και την προπαγάνδα των πλανητικών τυράννων. Εκτός όλων των άλλων επί 100 ημέρες ο ιρανικός λαός, συχνά κάτω από βόμβες, διαδήλωνε κατά εκατομμύρια σε όλες τις πόλεις τις χώρας, δίνοντας καθημερινά αποστομωτική απάντηση στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ-Ισραήλ για εγκαθίδρυση κυβέρνησης ανδρείκελων. Είναι ο λαός που δεν δίστασε να σταθεί πάνω σε γέφυρες και υποδομές όποτε ο Τραμπ απειλούσε με βομβαρδισμό τους. 110 μέρες μετά, το «καθεστώς» που τόσο ήθελαν να ανατρέψουν οι επιτιθέμενοι είναι πιο ισχυρό από ποτέ. Και σίγουρα με αυτή τη συμφωνία στην οποία υποχρεώθηκαν οι δυτικοί τύραννοι, βοηθούν στη μακροημέρευσή του. Το Ιράν πλέον αναλαμβάνει καθοριστικό ρόλο σε μια Μέση Ανατολή που καμία σχέση δεν θα έχει με τις μακέτες που έφτιαχνε ο Τραμπ για αυτή. Ως το ισχυρό κράτος της περιοχής εμφανίζεται ως εγγυητής της ασφάλειας λαών και χωρών από τις επιθέσεις του σιωνισμού και των ΗΠΑ, ενώ οικοδομεί ήδη εκ νέου σχέσεις ακόμη και με κράτη που συμμετείχαν στην επίθεση εναντίον του. Η συμπερίληψη στο μνημόνιο κατανόησης όλων των μετώπων που διατηρεί ο σιωνισμός, όπως και του Λιβάνου, αποδεικνύει ότι αυτό το νέο ρόλο τού αναγνωρίζουν και οι ΗΠΑ.

ΗΠΑ-Ισραήλ

Οι μεγαλύτερες και τεχνολογικά πιο σύγχρονες πολεμικές μηχανές του κόσμου και κυρίως οι δύο πιο αδίστακτοι εγκληματικοί στρατοί, που ξεκίνησαν και αυτό τον πόλεμο με την δολοφονία 163 μαθητριών και των δασκάλων τους, έχουν υποστεί μια ήττα η οποία αναπόδραστα σηματοδοτεί κρίσιμες εξελίξεις. Ανάμεσα στα άλλα και στο εσωτερικό τους.

Ήδη στις ΗΠΑ μια πολιτική κρίση α­πλώνεται ως απότοκο μιας ήττας, που ιδωμένη στις σημερινές συνθήκες ξεπερνάει άλλες προηγούμενες. Δημοκρατικοί, αλλά και ρεπουμπλικάνοι τις τελευταίες μέρες απαιτούσαν να έρθει το κείμενο της συμφωνίας στο Κογκρέσο, ενώ οι φωνές που κάνουν λόγο για ήττα διαρκώς αυξάνουν και στα ΜΜΕ. Κανένας δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον πόλεμο και τα καύσιμα του Τραμπ φαίνεται πως τελειώνουν. Οι εξυπνακισμοί στο twitter δεν έχουν καμία τύχη και είναι βέβαιο ότι και μπροστά στις επερχόμενες εκλογές οι ρεπουμπλικάνοι θα βρεθούν σε πολύ δύσκολη θέση. Οι ΗΠΑ οδηγήθηκαν σε μια μεγάλη αποτυχία στη Μέση Ανατολή σε μια φάση ανακατατάξεων, η οποία φαίνεται ότι θα αποτελέσει σημείο καμπής.

Ακόμη χειρότερη είναι η κατάσταση στο Ισραήλ. Οι διακηρύξεις για το «μεγάλο Ισραήλ», με τις οποίες τάισε η κυβέρνηση Νετανιάχου το σιωνιστικό όχλο κατά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, φαίνεται να μπαίνουν στον πάγο ξανά για τη «νέα άρια φυλή». Ειδικά με τις εξελίξεις στο Λίβανο, όπου η Αντίσταση οδηγεί σε αδιέξοδο για μια ακόμη φορά το σιωναζιστικό στρατό, και με τη συμπερίληψή του στη συμφωνία, η καρέκλα του Νετανιάχου φαίνεται να τρίζει. Αφού στα ακροδεξιά του, αλλά και στο πολιτικό «κέντρο» του Ισραήλ οι φωνές κριτικής γιγαντώνονται. Οι φονικοί βομβαρδισμοί στο Λίβανο με τους οποίους επιχειρεί ο Νετανιάχου να τινάξει τη συμφωνία στον αέρα θα φανεί το αμέσως επόμενο διάστημα αν θα έχουν τύχη. Οπότε το Ισραήλ καλείται, με νεκρούς και τεράστιες για τα δεδομένα του απώ­λειες σε πολεμικά μέσα και υλικό, να αποχωρήσει από περιοχές που έχει καταλάβει στο νότιο Λίβανο… υπό την απειλή του Ιράν. Το οποίο ξεκαθαρίζει ότι θα απαντάει σε κάθε εγκληματική του ενέργεια από εδώ και πέρα. Είναι βέβαιο ότι τη νέα συνθήκη που φέρνει η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν, οι σιωνιστές είναι πολύ δύσκολο να την αποδεχθούν, αφού είναι σαν να αναγνωρίζουν ένα ρόλο στο Ιράν που πάντα απεύχονταν. Γι’ αυτό η συμφωνία είναι εύθραυστη, θα περάσει από χίλια κύματα και τίποτα δεν αποκλείει ένα νέο πολεμικό τυχοδιωκτισμό από ΗΠΑ-Ισραήλ.

Λίβανος

Σίγουρα τεράστια βαρύτητα αποκτά η συμφωνία και για το μέτωπο και το εσωτερικό του Λιβάνου. Λίγο καιρό πριν η κυβέρνηση του λακέ Αούν επιχείρησε, σε απευθείας διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, να νομιμοποιήσει την ισραηλινή κατοχή στο νότο και δεσμεύτηκε για την εκκαθάριση της Χεζμπολάχ βόρεια του Λιτάνι. Πρόκειται για μια μνημειώδη συμφωνία υποτέλειας και προδοσίας η οποία απορρίφθηκε από το λαό του Λιβάνου. Η αντίσταση συνεχίστηκε και ενδυναμώθηκε, ενώ η ζωή απέδειξε ότι η συμφωνία που τελικά καθορίζει τις εξελίξεις στον Λίβανο είναι αυτή ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν και μάλιστα με βάση τις αξιώσεις της Χεζμπολάχ και του Ιράν. Η ούτως ή άλλως περιθωριοποιημένη από τις εξελίξεις κυβέρνηση του Λιβάνου έχει υποστεί ένα πλήγμα που είναι δύσκολο να ξεπεράσει, ενώ η Χεζπολάχ βρίσκεται από ακόμη πιο ισχυρή θέση να διαπραγματεύεται το ρόλο της στο εσωτερικό. Την ίδια στιγμή οι επιχειρήσεις της Αντίστασης συνεχίζονται και θα συνεχίζονται μέχρι την αποχώρηση των IDF.

Το μνημόνιο κατανόησης καταγράφεται ως νίκη του Ιράν ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους σιωνιστές τυράννους της Μέσης Ανατολής και είναι βέβαιο ότι συνιστά μια πολύ θετική εξέλιξη για τους λαούς της περιοχής. Το σαφές μήνυμα ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι αήττητος και ότι οι λαοί με τον αγώνα και την αντίστασή τους μπορούν να καταφέρουν νίκες είναι αυτό που στέλνει αυτή η συμφωνία. Και όσο και αν η δυτική προπαγάνδα επιχειρεί να το πνίξει με εξυπνακισμούς τύπου Τραμπ, οι εξελίξεις θα είναι καταιγιστικές και αποκαλυπτικές για αυτή την κρίσιμη αλήθεια.