Υπογράφτηκε η «Ιστορική Συμφωνία για ειρήνη στη Γάζα», στην Αίγυπτο. Θριαμβευτικό κλίμα, πανηγυρισμοί, μεγαλοστομίες. Η προπαγάνδα καταιγιστική, συντονισμένη σε όλο το δυτικό κόσμο σε μια ακραία ανάδειξη ενός στημένου πολιτικού θεάματος, με απόλυτο πρωταγωνιστή τον μεγαλομανή Τραμπ. Μια διακήρυξη που φέρει μόλις τέσσερις υπογραφές, των προέδρων ΗΠΑ, Αιγύπτου, Κατάρ και Τουρκίας. Και με τους 31 συμμετέχοντες ηγέτες χωρών -κραταιών και μη- και επικεφαλής διεθνών οργανισμών να χορεύουν στον ρυθμό που επέβαλε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Για ποια «ειρήνη» μιλούν; Ποιος είναι ο απερίγραπτος πρωταγωνιστής-«ειρηνοποιός» που αποθεώνεται; Και ποιοι τον χειροκροτούν; Τι κρύβεται πίσω από τα βαρύγδουπα ανιστόρητα λόγια ότι «χρειάστηκαν 3.000 χρόνια για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο», στον «τερματισμό του πολέμου» και στην «ανατολή μιας νέας Μέσης Ανατολής»; Τι βρίσκεται πίσω από τους διθυράμβους και τις τυμπανοκρουσίες;

Η «Ιστορική Συμφωνία για ειρήνη στη Γάζα» μόνο την πολυπόθητη ειρήνη και τη δικαίωση του Παλαιστινιακού λαού δεν προοιωνίζεται. Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για μια εξαιρετικά εύθραυστη, προσωρινή αποκλιμάκωση μιας διευρυνόμενης συγκρουσιακής κρίσης που επιδιώκει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα και τους ηγεμονικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, στην ευρύτερη περιοχή και διεθνώς, και να διασώσει και διαιωνίσει τον ισραηλινό έλεγχο και επέμβαση στη μαρτυρική παλαιστινιακή γη.

Είναι η δική τους «ειρήνη»-επιβολής μετά τη μεγάλη σφαγή, πάνω στα ερείπια της Γάζας και τους νέους εποικισμούς στη Δυτική Όχθη, με την προοπτική ίδρυσης ενός κυρίαρχου, ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους απούσα. Αλλά είναι, επίσης, η δική τους «ειρήνη»-ανάγκης, μετά έναν αδιέξοδο γενοκτονικό πόλεμο όπου δεν προδιαγραφόταν η εκπλήρωση των σιωνιστικών στόχων, ούτε κάποια ημερομηνία λήξης, που οδήγησε το θηριώδες κράτος στην πιο μεγάλη ταπεινωτική διεθνή απομόνωση -ακόμη και από παραδοσιακά φιλοϊσραηλινές χώρες- και σε μια μεγάλη, πολύπλευρη εσωτερική κρίση. Αποτέλεσμα του ηρωικού αγώνα της Παλαιστινιακής Αντίστασης, της αυταπάρνησης και της επιμονής του Παλαιστινιακού λαού να υπερασπιστεί και να μην εγκαταλείψει τη γη του και, τέλος, του μεγάλου διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης. Αυτοί είναι και οι μοναδικοί παράγοντες που μπορούν να βάλουν φρένο στους ιμπεριαλιστικούς και σιωνιστικούς σχεδιασμούς. Αυτοί είναι οι μοναδικοί παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε μια ελεύθερη και ανεξάρτητη Παλαιστίνη.

Στον νευραλγικό, στρατηγικής σημασίας γεωπολιτικό χώρο της Μέσης Ανατολής, όπου συγκρούονται για επιρροή, ερείσματα και κυριαρχία οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία) και όπου διεκδικούν αυξημένο ρόλο εκτός του Ισραήλ και άλλες περιφερειακές δυνάμεις (Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Κατάρ, Ιράν), η «ειρήνη» του Τραμπ επιδιώκει μέσα από μια ιδιότυπη προβολή ισχύος να εξομαλύνει την κατάσταση και να δημιουργήσει περιφερειακές ισορροπίες που θα επιτρέπουν στις ΗΠΑ να διατηρήσουν τον πρώτο ρόλο και να υπονομεύσουν τους αντίπαλους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Αυτή είναι η «ειρήνη» τους. Ο πρωταγωνιστής της -και διεκδικητής του Νόμπελ Ειρήνης!!- είναι ο πολεμοκάπηλος πρόεδρος της χώρας των πιο άγριων επεμβάσεων και πολέμων, της παγκόσμιας τρομοκρατίας και των πραξικοπημάτων, των αναρίθμητων εγκλημάτων, εδώ και 2,5 αι­ώνες. Χειροκροτητές είναι οι ιμπεριαλιστές δεύτερης κατηγορίας και αντιδραστικοί ηγέτες, μικρογραφίες του «κραταιού» ηγέτη. Και οι διθύραμβοί τους, απλώς, πασχίζουν να κρύψουν τις αλήθειες, να βάλουν χρυσόσκονη πάνω στην ιμπεριαλιστική και σιωνιστική βαρβαρότητα.

Οι γενοκτονικές επιδιώξεις και η ιμπεριαλιστική επιβολή είναι ενεργές. Δεν πέρασαν ούτε δυο μέρες και το «ευφρόσυνο» κλίμα εξατμίζεται. Η άγρια πραγματικότητα ορθώνεται και πάλι απειλητική. Το κράτος-εξολοθρευτής, το μοναδικό «αξιόπιστο» προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης στην περιοχή, συνεχίζει τις απειλές και τις αγριότητές του. Το μόνο βέβαιο και ελπιδοφόρο είναι πως ο Παλαιστινιακός λαός θα συνεχίσει τον αγώνα του, την αντίστασή του, μέχρι την τελική νίκη.

Οι στρατηγικοί εταίροι και οι κομπάρσοι

Η «Ιστορική Συμφωνία για ειρήνη στη Γάζα» φέρει την υπογραφή και της Τουρκίας, η οποία δεν περιορίστηκε στις «ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις» αλλά εμπλέκεται και στη «μεταπολεμική» επιβολή της «εκεχειρίας» σαν εγγυήτρια, συμμετέχοντας στην Ειδική Δύναμη Δράσης (Task Force), μαζί με τις ΗΠΑ, την Αίγυπτο και το Κατάρ. Οι διθύραμβοι του τύπου της Τουρκίας πως «108 χρόνια μετά επιστρέφει» ξανά στη Γάζα με στρατιωτική παρουσία είναι ενδεικτικοί του νέο-οθωμανικού επεκτατικού προσανατολισμού της χώρας.

Ο Ερντογάν εμφανίζεται σαν ένας παράγοντας που επηρεάζει τις εξελίξεις και, επανειλημμένα, εισπράττει αποθεωτικά σχόλια από τον Τραμπ. Διαπραγματεύεται σε ισότιμη -σχεδόν- βάση με τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, ΕΕ), έχοντας κατακτήσει το ρόλο του «αναγκαίου» ή «σημαντικού» ή «στρατηγικού» εταίρου.

Η τουρκική ολιγαρχία προβάλλει τη γεωπολιτική της ισχύ και εκτόπισμα, επιχειρώντας δραστική διεύρυνση των περιοχών ελέγχου και επιρροής της, από την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, την Ερυθρά και Αραβική Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο, μέχρι τη Βόρεια Αφρική και τη Δυτική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια, τη Μαύρη Θάλασσα, τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία. Προβάλλει, πλέον, σαν μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη, με αυτόνομο, αναβαθμισμένο και ρυθμιστικό ρόλο όχι μόνο σε περιφερειακό αλλά και διεθνές επίπεδο. Η συμμετοχή της στις τρέχουσες εξελίξεις με την «Ιστορική Συμφωνία για ειρήνη στη Γάζα» δεν είναι ένα απομονωμένο γεγονός. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική που έχει άμεσες συνέπειες για την Ελλάδα και την Κύπρο.

Όσο για την Ελλάδα του Κυρ. Μητσοτάκη που «πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις», που «δεν είναι μίζερη και απομονωμένη», κατά τις πρωθυπουργικές διατυπώσεις, ακόμη αναζητά εναγωνίως τη θέση και το ρόλο που της επιφυλάσσει ο «καινούργιος σερίφης». Παρά τις δηλώσεις δουλικής προσαρμογής στον τραμπισμό, αποκηρύσσοντας προηγούμενες δικές του, παρά τους Αμερικανούς λομπίστες στους οποίους προστρέχει για να εξασφαλίσει την εύνοιά του, ο Κυρ. Μητσοτάκης είναι εκτός του κάδρου.

Γι’ αυτό και η παρουσία του, ως αξιοθρήνητου κομπάρσου, στην Αίγυπτο, στη φιέστα, κατά την υπογραφή της «Ιστορικής Συμφωνίας για ειρήνη στη Γάζα», και η χειραψία και ολιγόλεπτη αμήχανη συνομιλία του με τον Τραμπ, θεωρήθηκε μέγα επίτευγμα της εξωτερικής κυβερνητικής πολιτικής, που αποτυπώθηκε σε ειδικό βίντεο, το οποίο αναρτήθηκε στα κοινωνικά δίκτυα! Αυτό είναι το «έντονο διπλωματικό αποτύπωμα» της Ελλάδας. Αυτή είναι η περίφημη «γεωστρατηγική αναβάθμιση» της χώρας!

Δύσκολες εποχές για οσφυοκάμπτες…