Εδώ θα πρέπει κατ αρχάς να πούμε για ποια ειρήνη συζητάμε. Έχει ιδιαίτερη αξία και το εννοιολογικό περιεχόμενο της λέξης «ειρήνη» από τη μεριά των λαών η από τη μεριά των ιμπεριαλιστών; Μετά από τόσες βραβεύσεις με Νόμπελ Ειρήνης των γερακιών των ΗΠΑ Θίοντορ Ρούσβελτ, Γούντροου Ουίλσον, Τζίμι Κάρτερ, Μπαράκ Ομπάμα, Χένρι Κίσινγκερ αλλά και του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακόμη και την υποψηφιότητα Τραμπ κλπ κάτι άλλο «παίζει εδώ». Όχι «μυστικό» αλλά απόλυτα κατανοητό. Υπενθυμίζει ότι το Νόμπελ Ειρήνης τις περισσότερες φορές είναι ένα «ηθικό» παράσημο (ξέπλυμα) για τον ιμπεριαλιστή επεμβασία, αλλά και ένας καθρέφτης των ιμπεριαλιστικών-πολιτικών ισορροπιών της χρονικής περιόδου. Όπως έχει δείξει η ιστορία, η ειρήνη δεν είναι ποτέ απολύτως ουδέτερη έννοια· είναι πεδίο ενός «διαφορετικού» πολέμου των ιμπεριαλιστών μεταξύ τους ή σε βάρος των λαών, μιας διαφορετικής ταξικής αφήγησης και ιμπεριαλιστικής ισχύος.

Έτσι την Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2025 η ακροδεξιά πολιτικός της Βενεζουέλας, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης για τον «αγώνα της για την επίτευξη μιας δημοκρατικής μετάβασης» στη χώρα της. Η επιτροπή των Νόμπελ την αναγνώρισε ως μια γυναίκα «που κρατάει αναμμένη τη φλόγα της δημοκρατίας εν μέσω ενός αυξανόμενου σκοταδιού».

Εν μέσω μάλιστα αυξανόμενης ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ και ρητορικής κλιμάκωσης κατά της Βενεζουέλας, η Ματσάδο δήλωσε ότι «πιστεύει ότι είμαστε πολύ κοντά στην επίτευξη, επιτέλους, ελευθερίας για τη χώρα μας και ειρήνης για την περιοχή». Καταδείχνοντας ακόμη και μετά το βραβείο ότι βασίζεται στην στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ για να λύσει το πρόβλημα της αναποτελεσματικότητας της δικιάς της ηγεσίας και την απομόνωση στο λαό της χώρας της.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, ήταν μεταξύ μιας ομάδας νομοθετών, συμπεριλαμβανομένου του πρέσβη των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Μάικ Βαλτς, οι οποίοι πρότειναν τη Ματσάδο για το βραβείο το 2024. (Λίγο μετά την ανακοίνωση, ο Λευκός Οίκος αντέδρασε αρνητικά. Ο εκπρόσωπος Στίβεν Τσουνγκ δήλωσε σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «ο Πρόεδρος Τραμπ θα συνεχίσει να συνάπτει ειρηνευτικές συμφωνίες σε όλο τον κόσμο, να τερματίζει πολέμους και να σώζει ζωές»!!!!)

Παρ’ όλα αυτά η αφοσίωση στον Τραμπ και ο στρατηγικός συγχρονισμός της Ματσάδο έλαμψαν στη νίκη της αφιερώνοντας το βραβείο στο λαό της Βενεζουέλας – και στον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει ασκήσει δημόσια πιέσεις για την απονομή του βραβείου στον εαυτό του.

Πολλοί ειδικοί στη Βενεζουέλα πιστεύουν ότι το βραβείο αποτελεί μέρος μιας ενορχηστρωμένης προσπάθειας των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ να ενισχύσουν την εκστρατεία δυσφήμισης Βενεζουέλας και να κερδίσουν υποστήριξη για μια πιθανή στρατιωτική δράση των ΗΠΑ. Οι αρχές της Βενεζουέλας έχουν καταδικάσει τέτοιες προετοιμασίες από τον Αύγουστο, όταν οι ΗΠΑ αύξησαν την αμοιβή για τη «σύλληψη του Προέδρου Μαδούρο» στα 50 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ και ταυτόχρονα ανέπτυξαν πρωτοφανή στρατιωτική παρουσία στα ανοικτά των ακτών της χώρας.

Συντριπτική τοπική αποδοκιμασία

Σύμφωνα με μια πρόχειρη έρευνα που διεξήχθη την Παρασκευή από την εταιρεία δημοσκοπήσεων Dataviva της Βενεζουέλας, το 86% των Βενεζουελάνων διαφωνεί με την απονομή του Νόμπελ Ειρήνης στην ακροδεξιά Ματσάδο. Η έρευνα έθεσε το ερώτημα: «Πόσο συμφωνείτε με την απονομή του Νόμπελ Ειρήνης στη Μαρία Κορίνα Ματσάδο;» Μόνο το 4% των Βενεζουελάνων τάχθηκε υπέρ. Ένα άλλο 10% εξέφρασε αδιαφορία.

Πολλοί άλλοι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν κυκλοφορήσει επιστολές υπογεγραμμένες από τη Ματσάδο ή το πολιτικό της κόμμα, το Vente Venezuela, στις οποίες δηλώνουν υποστήριξη στο Ισραήλ, επαινούν τη γενοκτονία ή υπογράφουν συμφωνίες συνεργασίας με τον διαβόητο πρωθυπουργό ή το κόμμα του Λικούντ.

Πλάι σε αυτά η Ματσάδο έχει «ποινικό» παρελθόν στη Βενεζουέλα για το οποίο ενδεικτικά αναφέρουμε:

Η Μαρία Κορίνα Ματσάδο, ήταν ιδρυτής της πολιτικής οργάνωσης Vente Venezuela, συμμετείχε στο «σχέδιο διαφθοράς που ενορχηστρώθηκε από τον σφετεριστή Juan Guaidó», ηγέτη του κόμματος Λαϊκής Θέλησης (VP), ο οποίος, υποστηριζόμενος από τις Ηνωμένες Πολιτείες και μια χούφτα δυτικών χωρών, αυτοανακηρύχθηκε «πρόεδρος της Βενεζουέλας» το 2019, παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν έθεσε υποψηφιότητα για τη θέση αυτή.

Στις 12 Φεβρουαρίου 2014, ο Ματσάδο συμμετείχε με τον ηγέτη της Voluntad Popular, Leopoldo López, σε ένα βίαιο σχέδιο που ονομάζεται La Salida, το οποίο οδήγησε στη δολοφονία 43 πολιτών και μελών των δυνάμεων ασφαλείας σε όλη τη χώρα. Σε πολλές περιπτώσεις, πολίτες και δυνάμεις ασφαλείας πυροβολήθηκαν στο πρόσωπο επειδή προσπάθησαν να απομακρύνουν οδοφράγματα που είχαν στήσει οι ακροδεξιοί οργανωτές των λεγόμενων Guarimbas.

Με ​​την άφιξη της πλειοψηφίας της αντιπολίτευσης στο κοινοβούλιο το 2015 και την ενεργοποίηση της ψεύτικης «προσωρινής κυβέρνησης» του Γκουαϊδό το 2019, η Ματσάδο έγινε κατ’ επίφαση «πρέσβης» και ζήτησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους να εφαρμόσουν μονομερή καταναγκαστικά μέτρα στη Βενεζουέλα. Αυτές οι «κυρώσεις» κόστισαν στη Βενεζουέλα περίπου 642 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ μεταξύ 2015 και 2022, όπως εκτιμήθηκε πρόσφατα από τον Πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο.

Επιπλέον, ζήτησε επανειλημμένα την ενεργοποίηση της Διαμερικανικής Συνθήκης Αμοιβαίας Βοήθειας (TIAR), μεταμφιεσμένης σε «ειρηνευτική δύναμη», η οποία στόχευε στην ανατροπή του προέδρου με βίαια μέσα. Επιπλέον, η Machado πίεσε για τη χρήση του ιμπεριαλιστικού δόγματος της Ευθύνης για την Προστασία (R2P) ως εναλλακτική μέθοδο για την ανατροπή της κυβέρνησης μέσω ξένης στρατιωτικής επέμβασης.

Γιάννης Μακρίδης