Ένα μήνα μετά την υπογραφή του «μνημονίου κατανόησης», στο οποίο υποχρεώθηκαν οι ΗΠΑ με το Ιράν, όλα δείχνουν ότι η απεμπλοκή από τον πόλεμο που ξεκίνησε ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός με το σιωνιστικό μαντρόσκυλό του, είναι πιο δύσκολη και πολύπλοκη υπόθεση από όσο υπολόγιζε ο πάντα «θριαμβευτής» Τραμπ.

Το κείμενο της συμφωνίας, που αποτέλεσε μια καταγραφή της στρατιωτικής ήττας και αδυναμίας των ΗΠΑ-Ισραήλ να επιβάλουν στο ελάχιστο τους στόχους που είχαν θέσει, αποδεικνύεται πολύ δύσπεπτο για τους πλανητικούς δολοφόνους. Γι’ αυτό και λίγες μέρες μετά την υπογραφή ξεκίνησαν ουσιαστικά με προβοκάτσιες και επιθέσεις μια φανερή προσπάθεια υπονόμευσης και επαναδιαπραγμάτευσης της συμφωνίας των 14 σημείων.  Ό,τι και να υπολόγιζαν, απέναντί τους έβρισκαν κάθε στιγμή ένα Ιράν προσηλωμένο στην τήρηση της συμφωνίας από τη μια και έτοιμο να απαντήσει σε κάθε πρόκληση από την άλλη.

Με δεδομένη και την ισχυροποίηση της κυβέρνησης και των Φρουρών της Επανάστασης στο εσωτερικό του Ιράν, γεγονός που δεν αφήνει κανένα περιθώριο σκέψης για παρεμβάσεις και αποσταθεροποιήσεις, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός υποχρεώνεται από τις εξελίξεις να επιδιώξει να αναθεωρήσει την στάση του για τη συμφωνία. Τα σενάρια είναι πολλά και ενδεικτικές για μια ακόμη φορά οι δηλώσεις Τραμπ που αλλάζουν από την μία στιγμή στην άλλη.

Προβοκάτσιες επιθέσεις και νέες απειλές

Όσο και αν η σάπια προπαγάνδα της Δύσης επιχειρεί να χρεώσει την αθέτηση της συμφωνίας στο Ιράν, είναι καθαρό ότι από την πρώτη στιγμή αυτοί που την υπονόμευσαν ήταν το Ισραήλ και οι ΗΠΑ. Άλλωστε, την υπογραφή της συμφωνίας ακολούθησε μια πολιτική κρίση στο εσωτερικό των ΗΠΑ αλλά και στο Ισραήλ, που ο Νετανιάχου βρέθηκε απολογούμενος για την «ήττα» -όπως καταγράφηκε- από το Ιράν.

Παρά τα όσα περιείχε η συμφωνία για την κατάπαυση του πυρός και την αποχώρηση του IDF από το Λίβανο, το Ισραήλ προκλητικά συνέχισε και επέκτεινε τις δολοφονικές επιχειρήσεις του, ενώ υπό την αιγίδα των ΗΠΑ υπογράφηκε με τον λακέ Αούν στο όνομα της κυβέρνησης  του Λιβάνου μια προδοτική συμφωνία που αμφισβητούσε ευθέως το μνημόνιο κατανόησης. Παράλληλα οι ΗΠΑ συνέχισαν να αγνοούν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν και ειδικά αυτές που αφορούσαν τα στενά του Ορμούζ.

Την τελευταία εβδομάδα ξεκίνησαν και συνεχίζουν καθημερινά εκτεταμένους βομβαρδισμούς και επιθέσεις στις οποίες το Ιράν απάντησε με χτύπημα των αμερικάνικων βάσεων σε Κατάρ, Μπαχρέιν και ΗΑΕ. Ο Τραμπ επανήλθε, με δηλώσεις για «αποκλεισμό» των στενών του Ορμούζ για πλοία ιρανικών συμφερόντων και επιβολή τέλους 20% επί των διακινούμενων φορτίων που θα είναι υποχρεωμένοι όλοι να καταβάλουν στις… ΗΠΑ! Μετά το σάλο που προκάλεσαν οι δηλώσεις του, ανασκεύασε ακυρώνοντας την επιβολή φόρου και έκανε λόγο για ανταποδοτικές επενδύσεις των κρατών του κόλπου.

Όλα αυτά βέβαια είναι κενά περιεχομένου γιατί αμέσως μετά τις επιθέσεις, το Ιράν -που είναι αυτό που μπορεί να το κάνει- ανακοίνωσε το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ για όλα τα πλοία (από Τετάρτη 15/7).

Μετά και από αυτό ο Τραμπ προσέφυγε στη γνωστή τακτική της εκτόξευσης απειλών και συγκαλεί συμβούλιο κρίσεων για να εξετάσει σύμφωνα με δημοσιεύματα «τη δυνατότητα νέας εκτεταμένης στρατιωτικής επιχείρησης» στο Ιράν. Την ίδια στιγμή ανακοίνωσε ότι την εβδομάδα που ακολουθεί, αν δεν υπάρξει συμφωνία, οι ΗΠΑ θα βομβαρδίσουν τους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς και την επόμενη τις γέφυρες. Ανακοίνωσε δηλαδή την διάπραξη δύο εγκλημάτων πολέμου. Ανεξάρτητα από τις αναρτήσεις του Τραμπ και τη σοβαρότητα που μπορεί να έχουν, είναι φανερό ότι η Μέση Ανατολή κάτω από τις εγκληματικές επιδιώξεις των πολεμοκάπηλων ΗΠΑ-Ισραήλ οδηγείται σε νέα φάση κρίσης και συρράξεων. 

Όσο ο λαός του Ιράν αντιστέκεται υπερασπιζόμενος την ελευθερία και ανεξαρτησία του,
τα αδιέξοδα για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό παραμένουν

Η αιτία πίσω από αυτές τις παλινωδίες των ΗΠΑ είναι η τεράστια αντίσταση που επέδειξε το Ιράν απέναντι στα σχέδια υποδούλωσής του. Σε συνέχεια του ηρωικού αγώνα της Παλαιστινιακής Αντίστασης, του Λιβάνου και της Υεμένης, το Ιράν είναι αυτό που σήκωσε το βάρος μιας πάνοπλης φονικής επίθεσης των ΗΠΑ-Ισραήλ. Η αντοχή που επέδειξε ο λαός του Ιράν συσπειρωμένος γύρω από ένα κράτος που κάλεσε σε ενωτικό αγώνα για την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας του είναι αυτή που ματαίωσε τα σκοτεινά σχέδιά τους. 
Είναι βέβαιο ότι από αυτό τον πόλεμο μέχρι στιγμής νικητής βγαίνει το Ιράν και μαζί με αυτό όλοι οι λαοί της Μέσης Ανατολής.

Κανένας στόχος, από αυτούς που διακήρυξαν ξεκινώντας τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ, δεν επιτεύχθηκε. Αντίθετα, αυτό που κατάφερε ο δυτικός ιμπεριαλισμός με την επίθεση στο Ιράν είναι η ανάδειξη και αναγνώριση του Ιράν σε ρυθμιστή των στρατηγικών στενών του Ορμούζ. Και είναι ενδεικτικό της στρατιωτικής ήττας που υπέστησαν οι ΗΠΑ το γεγονός ότι το μόνο που έχει μείνει επί της ουσίας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από την μεριά τους, είναι το άνοιγμα και ο έλεγχος των στενών. Στα οποία πριν τον πόλεμο η ναυσιπλοΐα ήταν ελεύθερη και απρόσκοπτη για όλους.

Το Ιράν συνεχίζει να απαντάει με σταθερότητα στις προκλήσεις των ΗΠΑ-Ισραήλ και είναι βέβαιο ότι -όσο και να κομπάζει ο Τραμπ- η αλλαγή των στρατιωτικών ισορροπιών που διαμορφώθηκαν δεν είναι καθόλου εύκολη για το αμερικανικό πεντάγωνο. Η εξαπόλυση χερσαίας επίθεσης από τις ΗΠΑ, όσο και αν παραμένει στο τραπέζι ως διαπραγματευτικό χαρτί, αποτελεί ένα υπερβολικά δύσκολο και επώδυνο σενάριο για τους τυράννους των ΗΠΑ-Ισραήλ. Οι βομβαρδισμοί επίσης έχουν δείξει τα όρια τους αλλά και το βαθμό αντιποίνων που μπορεί να καταφέρει το Ιράν. Μεγάλες αντιδράσεις υπάρχουν στο εσωτερικό των ΗΠΑ για την επανέναρξη των επιθέσεων του Τραμπ, τόσο από τον κόσμο που υποφέρει από την εκτίναξη των καυσίμων όσο και από τους πολιτικούς αντιπάλους των Ρεπουμπλικάνων. Ο ηγέτης των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ, δήλωσε «Η επανειλημμένη προσέγγιση του Τραμπ στον πόλεμο του Ιράν δεν είναι στρατηγική, είναι συνταγή για απόλυτη καταστροφή», για να προσθέσει: «οι τιμές του φυσικού αερίου παραμένουν υψηλές, τα θύματα αυξάνονται, το κόστος αυξάνεται. Είναι απίστευτο τι φιάσκο είναι αυτός ο πόλεμος».

Η έκρυθμη κατάσταση που διαμορφώνεται δεν φαίνεται να μπορεί να οδηγήσει σε ορατό χρονικό διάστημα σε κάποια διέξοδο τις ΗΠΑ από τον εφιάλτη που δημιούργησαν με την επίθεσή τους. Οι εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις εκατομμυρίων για την κηδεία του Χαμενεΐ είναι ενδεικτικές της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στο εσωτερικό της χώρας και του σθένους που παρουσιάζει αυτός ο πληγωμένος από τις δολοφονικές επιθέσεις των ΗΠΑ-Ισραήλ, λαός.

Η ειρωνική απάντηση του Ιράν στις διακηρύξεις Τραμπ για έλεγχο και διόδια στα στενά του Ορμούζ μαρτυρά για μια ακόμη φορά ποιος βρίσκεται σε δύσκολη θέση. «Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει απόλυτο δίκιο. Όποιος παρέχει ασφαλή και προστατευμένη διέλευση στα εμπορικά πλοία μέσω των Στενών του Ορμούζ θα πρέπει να αποζημιώνεται για αυτή την υπηρεσία», έγραψε ο Αραγτσί. Ωστόσο σημείωσε ότι ένα τέλος 20% είναι υπερβολικό. «Το Ιράν θα είναι δίκαιο στη διαχείριση του ζητήματος».

Στο ίδιο μήκος κύματος ο Εμπραχίμ Ζολφαγκάρι, εκπρόσωπος του Κεντρικού Αρχηγείου δήλωσε: «Δεν επιτρέπουμε και δεν θα επιτρέψουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες να παρεμβαίνουν στη διαχείριση των Στενών του Ορμούζ».

Σε κάθε περίπτωση το Ιράν, ακόμη πιο ισχυρό και ενωμένο, συνεχίζει αταλάντευτα στο δρόμο της ανυποχώρητης και δίκαιης αντίστασης. Και αυτό είναι κάτι που, παρά τα ουρλιαχτά που εκτοξεύουν ΗΠΑ και σιωνιστές, μάλλον το λαμβάνουν σοβαρά υπόψη.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος