Δεν πρόλαβε να περάσει ένα εικoσιτετράωρο από την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν και ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης με συνέντευξή του «εφ’ όλης της ύλης», επιβεβαίωσε τη θέση της χώρας μας στην υποτιθέμενη «σωστή πλευρά της ιστορίας». Και αυτή δεν είναι άλλη από την ταύτιση με τα συμφέροντα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των σιωνιστών κατακτητών. Τη στιγμή, μάλιστα, που το φασιστικό κράτος του Ισραήλ σφυροκοπά τη Γάζα, πραγματοποιώντας έναν πρωτοφανή για τα μεταπολεμικά δεδομένα γενοκτονικό πόλεμο, τη στιγμή που έχει βομβαρδίσει τον Λίβανο, έχει καταλάβει σημαντικά εδάφη στη Συρία και ενώ μετά την επίθεση στο Ιράν απειλεί με γενικευμένη ανάφλεξη όλη την περιοχή, ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας δε διστάζει να ξεστομίσει πως το Ιράν και όχι το Ισραήλ αποτελεί «αποσταθεροποιητικό παράγοντα στην περιοχή».

Μάλιστα, ο υπουργός Εξωτερικών δεν έμεινε μόνο στις χλιαρές διπλωματικές γενικολογίες για την «ανάγκη αποφυγής της κλιμάκωσης», αλλά ως «βασιλικότερος του βασιλέως», για μια ακόμη φορά αποτέλεσε το φερέφωνο των ΗΠΑ, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως «υπήρξε ρητή διαβεβαίωση από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο ότι δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται να υπάρξει καμία ανάμειξη της Αμερικής. Η πραγματικότητα είναι ότι οι ΗΠΑ καταβάλλουν μία σημαντική προσπάθεια να ελεγχθεί η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή και ιδίως σε ό,τι αφορά χώρες που αποτελούν σημαντικό παράγοντα αποσταθεροποίησης, όπως το Ιράν». Τρεις μέρες μετά, ο Τραμπ καλούσε τους Ιρανούς να εκκενώσουν την Τεχεράνη…

Από το ξέσπασμα της γενοκτονικής ισραηλινής εκστρατείας στη Γάζα μέχρι την ισραηλινή επίθεση στο Ιράν, η κυβέρνηση Μητσοτάκη κινείται με συνέπεια στην πεπατημένη της υποταγής. Η Ελλάδα συμμετέχει ποικιλοτρόπως στους αμερικάνικους πολεμικούς σχεδιασμούς και στηρίζει ανοιχτά τον γενοκτονικό πόλεμο του Ισραήλ απέναντι στον πολύπαθο Παλαιστινιακό λαό. Προμηθεύει με πολεμικό υλικό και οικονομική βοήθεια το Ισραήλ και το φασιστικό καθεστώς Ζελένσκι στην Ουκρανία, ενώ δε δίστασε να αποστείλει ακόμη και φρεγάτες του πολεμικού ναυτικού στην Ερυθρά Θάλασσα. Παράλληλα, έχει μετατρέψει τη χώρα μας σε θέατρο των πολεμικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή, μέσα από τις αμερικανονατοϊκές βάσεις που «αναβαθμίζονται» και ξεπηδούν σε κάθε γωνιά της χώρας. Πραγματοποιεί στενές στρατιωτικές και πολιτικές συνεργασίες με το Ισραήλ, που έχουν αναγορευτεί σε «στρατηγικής σημασίας συμμαχίες».

Αναφέρουμε, τέλος, τη δήλωση του προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, ο οποίος τόνισε πως «η ισραηλινή αγορά έχει δείξει ανθεκτικότητα σε αντίστοιχες κρίσεις. Το πλήγμα στο Ιράν ίσως φέρει περιορισμένες ακυρώσεις, αλλά ο απολογισμός έπεται». Η δήλωση αυτή αποτελεί μία ακόμη απόδειξη για τη μετατροπή της χώρας μας όχι μόνο σε τουριστικό θέρετρο γενικά, αλλά και ειδικά σε θέρετρο Ισραηλινών στρατιωτικών και «επενδυτών».

«Η Ελλάδα θα συνεχίσει να στηρίζει την Ουκρανία, όπως έκανε από την αρχή, διπλωματικά, πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά, ανθρωπιστικά», δήλωσε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την 4η Σύνοδο Κορυφής Ουκρανίας – Νοτιοανατολικής Ευρώπης, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Οδησσό. «Αυτές οι επιθέσεις (ενν. της Ρωσίας) παραβιάζουν κατάφωρα το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο. Από την αρχή έχουμε καταστήσει σαφές ότι έχετε το εγγενές δικαίωμα να αμυνθείτε ενάντια στη ρωσική επιθετικότητα», επεσήμανε ο πρωθυπουργός σε ένα κρεσέντο υποκρισίας και δουλικότητας προς τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές και το Κίεβο. Ταυτόχρονα, βέβαια, στη Μέση Ανατολή, που το Ισραήλ έχει επιτεθεί σε μια σειρά χώρες και σφαγιάζει αμάχους και παιδιά, βομβαρδίζει σχολεία και νοσοκομεία, για την ελληνική εξωτερική πολιτική ο «αποσταθεροποιητικός παράγοντας» είναι το Ιράν, ενώ η παλαιστινιακή αντίσταση αποτελεί κομμάτι «τρομοκρατικών ενεργειών» και ο γενοκτονικός πόλεμος του Ισραήλ αποτελεί «δικαίωμα στην αυτοάμυνα».

Η ευθυγράμμιση της χώρας με τις ιμπεριαλιστικές επιταγές και τον πόλεμο του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν δεν εμπλέκει μόνο επικίνδυνα τη χώρα μας στα τυχοδιωκτικά φιλοπόλεμα σχέδια των ιμπεριαλιστών και των σιωνιστών, αλλά ταυτόχρονα την μετατρέπει σε πολεμικό στόχο απέναντι σε μια προοπτική κλιμάκωσης των συγκρούσεων στην περιοχή. Η κυβέρνηση της ΝΔ (και διά στόματος Γεραπετρίτη) αρνείται πεισματικά να καταδικάσει τις θηριωδίες στη Γάζα, αποφεύγει να μιλήσει για εγκλήματα πολέμου και υποκλίνεται στο «δικαίωμα αυτοάμυνας» του σιωνιστικού κράτους, την ίδια ώρα που οι Παλαιστίνιοι σφαγιάζονται κατά χιλιάδες. Υποκριτικά ανέφερε μονότονα για πολλοστή φορά ο υπουργός Εξωτερικών τις ελληνικές πρωτοβουλίες για «την προστασία των αμάχων», αλλά ούτε μια αναφορά καταδίκης δεν έχει χωρέσει όλο αυτό το διάστημα που οι σιωνιστές σφαγιάζουν τον Παλαιστινιακό λαό και πραγματοποιούν το ένα έγκλημα πολέμου μετά το άλλο.

Η σιγή, οι γενικόλογες επικλήσεις στην «αυτοσυγκράτηση» και την «αποφυγή κλιμάκωσης», καθώς και η διπλωματική υποκρισία για την επίθεση στο Ιράν δεν αποτελούν «ουδέτερη στάση». Συνιστούν συνέργεια στα νέα κατακτητικά φιλοπόλεμα σχέδια των σιωνιστών και των ιμπεριαλιστών προστατών τους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη -όπως και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις- έχει παραδώσει τα κλειδιά της εξωτερικής πολιτικής στους ευρωατλαντικούς της «προστάτες». Η μετατροπή της χώρας σε ΝΑΤΟϊκό στρατόπεδο, οι συμμετοχές σε πολυμερή σχήματα με το φασιστικό κράτος του Ισραήλ και το βάθεμα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης από τις ΗΠΑ δεν ενισχύουν την ασφάλεια και την ειρήνη. Αντίθετα, εκθέτουν τον λαό στους κινδύνους ενός γενικευμένου πολέμου, τον καθιστούν στόχο και βαθαίνουν τη σύνδεση της Ελλάδας με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην Ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή.

Και ενώ ο υπουργός Εξωτερικών τάσσεται για πολλοστή φορά υπέρ των τυχοδιωκτικών πολεμικών ενεργειών του Ισραήλ, ενώ ο πρωθυπουργός δηλώνει τη στήριξή του στο καθεστώς Ζελένσκι στην Ουκρανία, την ίδια στιγμή, διά στόματος Γεραπετρίτη συγκαλύπτεται για μια ακόμη φορά η υποχωρητική στάση της Ελλάδας απέναντι στην ολοένα αυξανόμενη τουρκική επιθετικότητα, καθώς και η αντίστοιχη απέναντι στο φασιστικό καθεστώς Σίσι της Αιγύπτου με αφορμή τις εξελίξεις σχετικά με τη Μονή Σινά. Οι συναντήσεις της ελληνικής διπλωματίας με τις δύο λιβυκές ηγεσίες είναι δεδομένο πως όχι μόνο δεν επηρεάζουν το τουρκολιβυκό σύμφωνο για την οριοθέτηση των ΑΟΖ στην περιοχή, αλλά μόνο «χρυσώνουν το χάπι» του ελληνικού ενδοτισμού, που εκφράστηκε για μια ακόμη φορά με την ανακοίνωση της έναρξης των εργασιών για τα θαλάσσια πάρκα στο Ιόνιο και τις Κυκλάδες, αλλά με το Αιγαίο συνολικά να παραπέμπεται στις …καλένδες. Αντίστοιχα, ο «ενεργός ρόλος» της Ελλάδα στη Μονή Σινά είναι ενεργός μόνο για την αποδοχή των τετελεσμένων του περάσματός της στον πλήρη αιγυπτιακό έλεγχο. Άλλη μία «διπλωματική επιτυχία» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, άλλη μία «αναβάθμιση» του ρόλου της χώρας…

πηγή: Λαϊκός Δρόμος