Το σχόλιο της Δευτέρας: «Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε αμέτοχοι, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει τη γενοκτονία» (Global Sumud Flotilla)

της Αιμιλίας Τσαγκαράτου - selidodeiktis

Η φετινή Πρωτομαγιά, εκτός από τις μεγάλες εργατικές διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο, που σε αρκετές περιπτώσεις αντιμετωπίστηκαν με καταστολή, σηματοδοτήθηκε από την παράνομη επίθεση, αναχαίτιση και κατάληψη 15 πλοίων του Στόλου της Ελευθερίας που είχαν προορισμό την Γάζα και την παράδοση ανθρωπιστικής βοήθειας.

Τα γεγονότα είναι λίγο πολύ γνωστά. Ισραηλινά στρατιωτικά σκάφη κατέλαβαν ορισμένα από τα δεκάδες πλοία του Global Sumud Flotilla, στην ελληνική ζώνη SAR (Ευθύνη Έρευνας και Διάσωσης), 60 ναυτικά μίλια δυτικά της Κρήτης, σε διεθνή ύδατα, χωρίς καμία παρέμβαση του ελληνικού λιμενικού παρά τις εκκλήσεις των πληρωμάτων. Το Ισραήλ απήγαγε και κράτησε σε πολεμικό πλοίο 175 μέλη της αποστολής, 1000 χιλιόμετρα μακριά από τη Γάζα, σε μια κίνηση που κουρελιάζει ότι έχει απομείνει από το περίφημο «Διεθνές Δίκαιο», το οποίο πια είναι απόλυτα ταυτισμένο με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Το πειρατικό ρεσάλτο έγινε σύμφωνα με δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργού εξωτερικών για να μην σπάσει «ο νόμιμος (;) ναυτικός αποκλεισμός της Γάζας»! Οι 175 απαχθέντες ακτιβιστές/στριες – παραδόθηκαν τελικά στη Σητεία από αρματαγωγό το πρωί της Πρωτομαγιάς, όπου τους παρέλαβε το ελληνικό Λιμενικό, με τελικό προορισμό το Ηράκλειο. Συγκινητική ήταν η στιγμή που τα μέλη της αποστολής, αφού τους κατέβασαν από τα λεωφορεία για να πάνε με τα πόδια(!) στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, συναντήθηκαν με Έλληνες διαδηλωτές στη διαδρομή και ενώθηκαν μέσα σε αγκαλιές και συνθήματα.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, ως πιστός σύμμαχος του τρομοκράτους του Ισραήλ, είναι απόλυτα συνένοχη! Έχει τεράστια ευθύνη για την παραπάνω εξέλιξη, καθώς πρόκειται για μία από τις πιο εξευτελιστικές πράξεις του ελληνικού κράτους, που σπεύδει να συνδράμει στο απάνθρωπο έργο της την κυβέρνηση των σιωνιστών. Ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών «άδειασε» τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, ο οποίος διαβεβαίωνε ότι η Ελλάδα δεν γνώριζε ούτε συμμετείχε στην πειρατική επίθεση του Ισραήλ απέναντι στον Παγκόσμιο Στόλο Sumud, αφού σε δήλωσή του ευχαρίστησε την ελληνική κυβέρνηση για τη συνεργασία της όσον αφορά τους απαχθέντες….

Αυτή τη στιγμή, τουλάχιστον τριάντα μέλη της αποστολής βρίσκονται στα νοσοκομεία της Κρήτης, μετά από βίαιο ξυλοδαρμό τους από τους σιωνιστές. «Μας συμπεριφέρθηκαν απάνθρωπα», καταγγέλλουν, «κρατώντας μας μέσα σε αυτοσχέδια κελιά από κοντέινερ». Δύο μέλη της, ο Σαḯφ Αμπου Κεσέκ – Ισπανός πολίτης παλαιστινιακής καταγωγής και ο Τιάγκο Άβιλα – Βραζιλιάνος πολίτης – είναι όμηροι του Ισραηλινού κράτους και μεταφέρονται με βίαιο τρόπο στην Ασκελόν στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, χωρίς να τους έχουν αποδοθεί κατηγορίες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο που έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα σκληρά βασανιστήρια στα οποία υποβάλλονται οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι στις ισραηλινές φυλακές, ενώ με νόμο που ψηφίστηκε στα τέλη Μάρτη τα στρατιωτικά δικαστήρια μπορούν να επιβάλλουν τη θανατική ποινή σε Παλαιστινίους που έχουν καταδικαστεί για τη δολοφονία Ισραηλινών σε πράξεις «τρομοκρατίας»…

Τι είναι όμως αυτό που οδηγεί εκατοντάδες ανθρώπους, από κάθε γωνιά του κόσμου, χιλιάδες χιλιόμετρα από τις πατρίδες τους, να διακινδυνεύουν ακόμα και τη ζωή τους σε μια αποστολή προς τη Γάζα;

Δεν είναι απλά μια πράξη αλληλεγγύης. Ούτε είναι μια συμβολική κίνηση. Εξάλλου οι δυσκολίες είναι γνωστές και από την προηγούμενη αποστολή. Αυτό που κινητοποιεί είναι η βαθιά επίγνωση ότι οι λαοί πρέπει να ενωθούν ενάντια στη φονική πολεμική μηχανή των ΗΠΑ και του Ισραήλ που σκότωσε 72.500 Παλαιστίνιους και κρατά στις φυλακές πάνω από 6.000, για να πλουτίζουν οι βιομηχανίες του πολέμου και οι τεχνολογικοί κολοσσοί όπως η Paladir που διακηρύσσει ότι το μόνο δίκαιο είναι το δίκαιο των ΗΠΑ, για να μετατραπεί η Γάζα σε ένα τεράστιο πεδίο στρατιωτικών εγκαταστάσεων του Ισραήλ αλλά και σε οικόπεδα όπου το real estate θα θησαυρίζει πάνω στα πτώματα των Παλαιστινίων που βρίσκονται ακόμα θαμμένα κάτω από τα συντρίμμια. Δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν ότι στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ισραήλ σε όλη τη Λωρίδα της Γάζας επεκτείνονται ραγδαία σε μόνιμες υποδομές, ενώ τα σχέδια ανοικοδόμησης για τους αμάχους που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ παραμένουν στάσιμα.

Γιατί μπορεί να μην είναι πρώτη είδηση στα δελτία ειδήσεων, αλλά η γενοκτονία στη Γάζα ακόμα συνεχίζεται. Έξι μήνες μετά την υπογραφή της, η διαβόητη «εκεχειρία» έχει παραβιαστεί πάνω από 2.400 φορές, ενώ σε αυτό το διάστημα το Ισραήλ έχει δολοφονήσει 811 Παλαιστίνιους και έχουν τραυματιστεί πάνω από 2.200, με βομβαρδισμούς γειτονιών, σπιτιών ή ακόμα και με ευθείες βολές σε κατοίκους της Γάζας. Υπάρχει ακόμα σημαντική επισιτιστική ανασφάλεια και κρίση, αφού η ανθρωπιστική βοήθεια ελέγχεται από το Ισραήλ , επιτρέποντας μόνο 150 από τα 600 φορτηγά βοήθειας που προβλέπει η συμφωνία να εισέρχονται στη Γάζα. Το 78% των κατοίκων της Λωρίδας είναι άνεργοι, που σημαίνει ότι ελάχιστοι άνθρωποι έχουν ένα στοιχειώδες εισόδημα για την επιβίωσή τους.

Η εκπαίδευση επίσης δέχεται επίθεση σε ολόκληρη την κατεχόμενη Παλαιστίνη. Περισσότερα από 600.000 παιδιά σχολικής ηλικίας πλησιάζουν στο τέλος του τρίτης χρονιάς χωρίς επίσημη δια ζώσης εκπαίδευση. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, οι ισραηλινές επιθέσεις στην περιοχή έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 792 εκπαιδευτικούς και 18.639 μαθητές, ενώ έχουν προκαλέσει ζημιές ή καταστροφή σε εννέα στα δέκα σχολικά κτίρια. Οι μαθητές και τα σχολεία αποτελούν επίσης στόχους της κλιμακούμενης ισραηλινής βίας στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, όπου επικρατεί κλίμα σχεδόν πλήρους ατιμωρησίας για τις επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων. Πολλές είναι οι επιθέσεις των εποίκων σε σχολεία, που χρησιμοποιούν ακόμα και μπουλντόζες για την ισοπέδωσή τους, ενώ συχνές είναι οι εικόνες παιδιών που κρατούν πλακάτ που γράφουν «Θέλουμε να πάμε στο σχολείο μας» πίσω από τα συρματοπλέγματα που τα εμποδίζουν να ακολουθήσουν την συνηθισμένη τους διαδρομή για το σχολείο…

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, συνεχιζόταν η προετοιμασία της ελληνικής αποστολής για τον δικό της απόπλου για να συναντηθεί με τον διεθνή στόλο. Παρά τις επιθέσεις, ο στόλος αλληλεγγύης δεν σταματά επιμένοντας στο σπάσιμο του αποκλεισμού της Γάζας, ως μέρος ενός ευρύτερου κινήματος που δεν υποχωρεί, παρά τις προσπάθειες του Ισραήλ να το τρομοκρατήσει. Ενώνεται με τους χιλιάδες διαδηλωτές σε όλον τον κόσμο που φωνάζουν «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», που μπλοκάρουν τα πλοία που μεταφέρουν στρατιωτικό υλικό στο Ισραήλ, που απαιτούν από τις κυβερνήσεις τους να σταματήσουν κάθε σχέση με το κράτος – δολοφόνο, που κρεμούν την Παλαιστινιακή σημαία στα παράθυρά τους.

Γιατί όπως γράφει η Παλαιστίνια ποιήτρια Μαριάμ Αλαμπίντι:

Λοιπόν, μη χάνεις την ελπίδα, ακόμα κι αν είσαι

ώρες-ώρες κουρασμένος,

κι άλλες φορές άνεργος.

Όσο κι αν λυσσομανά ο άνεμος κι απλώνεται το σκοτάδι,

μη χάνεις τη λαχτάρα για λόγο.

Ύψωσε τη φωνή σου, πες ό,τι επιθυμείς.

Υπάρχει ένας ήλιος που γελά κάθε πρωί,

και μια μάνα που προσεύχεται για να απλωθεί η ειρήνη.