του Περικλή Παυλίδη

Μεγάλη η κινητικότητα στο «ουκρανικό», υπό την ισχυρή πίεση των Αμερικανών. Πιθανόν να οδηγήσει σε συμφωνία ειρήνης. Πιθανόν …

Όμως, όπως όλα δείχνουν, η «ειρήνη» αυτή δεν θα εξαλείψει τα αίτια και τις προϋποθέσεις του πολέμου.   

Λίγα χρόνια αργότερα, σε μια νέα κατάσταση, με μια υπερεξοπλισμένη Ευρώπη και έναν νέο, ανασυγκροτημένο ουκρανικό στρατό (δεν χρειάζεται να είναι η Ουκρανία μέλος του ΝΑΤΟ για να αποκτήσει τέτοιο στρατό) οι εχθροπραξίες μπορούν να ξαναρχίσουν.

Το ουκρανικό καθεστώς, ως απολύτως ελεγχόμενο από τους δυτικούς (στη μετά Ζελένσκι εποχή το καθεστώς αυτό θα υποβληθεί σε αναγκαίο εκσυγχρονισμό -σκέψεις για το περιεχόμενό του διατυπώνονται ήδη σήμερα- προκειμένου να ανακτήσει τη λαϊκή στήριξη), λειτουργεί και θα συνεχίσει να λειτουργεί ως δύναμη υπονόμευσης-αποσταθεροποίησης της Ρωσίας.  

Αυτή τη στιγμή οι Αμερικανοί θέλουν να αποσπάσουν τη Ρωσία από τη στενή συμμαχία της με την Κίνα. Κάτι τέτοιο τους είναι στρατηγικά απολύτως αναγκαίο. Γι’ αυτό και φαίνεται να προκρίνουν τη διπλωματία του καρότου (χωρίς να αποκλείεται η πολιτική του μαστίγιου). 

Οι ισχυρές χώρες της Ευρώπης θέλουν τη Ρωσία έξω από την Κεντρική και Νότια Ευρώπη, τη Μ. Ανατολή και την Αφρική. Γι’ αυτό και προτιμούν την πολιτική του μαστίγιου (παράταση του πολέμου με στόχο την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη εξασθένιση της Ρωσίας).

Όπως και να χει, η διαφαινόμενη συμφωνία ειρήνης (αν τελικά υπογραφεί στην προτεινόμενη μορφή της) διατηρεί τις προϋποθέσεις για έναν νέο πόλεμο, με πιθανή άμεση εμπλοκή των ευρωπαϊκών στρατών. 

Τα τύμπανα του πολέμου ποτέ δεν χτυπούν για το θεαθήναι.  

Οι σχεδόν πανομοιότυπες δηλώσεις του Δένδια και του Φαμπιέν Μαντόν, αρχηγού του Γαλλικού Γενικού Επιτελείου Άμυνας δεν έγιναν τυχαία. 

Όταν κάποιοι -καθόλου τυχαίοι- μας λένε ότι πρέπει να συνηθίσουμε στην ιδέα να δούμε τα παιδιά μας σε φέρετρα, σημαίνει ότι συγκεκριμένες αποφάσεις έχουν ληφθεί, συγκεκριμένοι προγραμματικοί στόχοι υλοποιούνται και συγκεκριμένα σενάρια πολεμικής προετοιμασίας των κοινωνιών θα έρχονται διαρκώς στο προσκήνιο. 

Αυτοί που μιλούν για ειρήνη, μας ετοιμάζουν πυρετωδώς για το σφαγείο του πολέμου.