ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- Ξύπνα! Χρόνια μας πολλά.

- Ποιός γιορτάζει;

- Οι ερωτευμένοι. Του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα.

- Έχει λειτουργία; Δεν άκουσα καμπάνες.

- Δεν είναι άγιος ορθόδοξος.

- Και τότες τι σε νοιάζει;

- Πως… Από τη νύχτα η τελεβίζιον έχει γιομίσει τραγούδια με το Πάριο, καρδούλες, κικολάτες και άνθη.

- Πλαστικά;

- Εσύ μου πήρες δώρο;

- Σούκανε δώρο η ΔΕΗ 495 ευρά. Άμε πλέρωστα.

- Τσου λογαργιασμούς τσου πλερώνεις ο ίδιος.

- Γιατί ορή; Μορόζα την έχω τη ΔΕΗ;

- Θα σου τα βγάλω τα μάτια.

- Άκου, άκου… Η ΔΕΗ είναι οργανισμός κοινής ωφελείας, ορή. Άλλο που είναι γένους θηλυκού και γεννοβολάει λογαργιασμούς. Φουσκωμένους. Όλο με τη κοιγιά στο στόμα είναι η κοινή ωφέλεια.

- Άστ’ αυτά. Εκεί στο ταμείο που πας και πλερώνεις χάλευε ποιες σουρλουλούδες βλέπεις. Εμένα δε με γελάς.

- Μια ζωή τα ίδια. Ζηλεύεις ως και τη γάτα.

- Εγώ ζηλεύω; Έλα να σε φιλήσω.

- Τώρα; Κάτσε πρώτα να πλυθώ. Δε μπορώ ν’ ανοίξω τα μάτια μου από τσι πολλές τσι τσίμπλες.

- Θα κρύωσες. Χάλευε που εγύριζες και την άρπαξες.

- Που να γυρίσω; Αφού μαγαζί σπίτι και σπίτι μαγαζί είμαι.

- Ξέρω γώ; Μην αρεντεύεις στα Μπάνια τ’ Αλέκου; Στα Βίδα; Στα Μο Ρεπά; Στο Μύλο; Στα Κανόνια; Στσι Κόντρα Φόσσες; Στο Μποσκέτο; Στα Φρούργια; Στα Μπρουζάδα; Στσι πλατείες; Στα Λιστά; Ξέρω γώ με ποιες πας;

- Μωρή αφού μας τα κλείσαν’ όλα. Από παντού δε μας εδιώξανε; Να λες μη μας βάλουνε στσι ντουφεκιές όπως τσου φασιανούς του Χαλικιόπουλου η Φράπο. Στο τέλος δε θα μας αφήνουνε να πρατούμε και στσι δρόμοι για να τσου δώκουνε όλους στα τραπεζοκαθίσματα, να τα κάνουνε νόμιμα τα παράνομα. Κατά κει πάει η δουγειά.

- Μην είχε έργο δεύτερη ώρα ο Φοίνικας;

- Στο Φοίνικα τελευταία φορά μαζί δεν επήγαμε που έπαιζε το Φου Μα Τσου με το Κρίστοφερ Λη; Το Δράκουλα; Τω καιρώ εκείνω.

- Δεν ηξέρω. Οι άντρες εισάστενε σκυγιά λυμένα. Φοράτε το καπελάκι σας και αλόν παρτί. Νύφτηκες; Έλα να σε φιλήσω.

- Άγιε μου Βαλεντίνε τι τραβάω…

- Και να μου φέρεις λουλούδια. Μποκέ.

- Να σου φέρω καλύτερα σέλινο που δεν έβαλες στα φασούγια;