Γράφει ο Αντώνης Κουρσάρης*

Τον χειμώνα πλημμύρες, το καλοκαίρι λειψυδρία· ένα συνεχές εκκρεμές ανάμεσα στην ανασφάλεια και την ταλαιπωρία -και ανάμεσα σε αυτά, ένα όλο και πιο εύθραυστο δίκτυο ηλεκτροδότησης που καταρρέει με το παραμικρό.

Οι συνεχείς διακοπές ρεύματος έχουν γίνει πλέον καθημερινότητα για πολλούς κατοίκους, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο μια ήδη δύσκολη κατάσταση.

Η κατάσταση στο νησί μιλάει από μόνη της: υποδομές που δεν άντεξαν, δρόμοι που κόπηκαν στα δύο, πλαγιές που υποχώρησαν, σπίτια που υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές, χωριά που απομονώθηκαν και κάτοικοι που νιώθουν εντελώς απροστάτευτοι.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το δίκτυο ηλεκτροδότησης καταρρέει κάθε φορά που δοκιμάζεται, αφήνοντας ολόκληρες περιοχές επανειλημμένα στο σκοτάδι.

Οι σκηνές που καταγράφονται στην Κέρκυρα τις τελευταίες μέρες δεν οφείλονται σε κάποια ακραία κακοκαιρία, όπως συχνά παρουσιάζει η κυβέρνηση.

Αποτελούν αποτέλεσμα χρόνιας εγκατάλειψης, απουσίας ουσιαστικών υποδομών, υποστελέχωσης υπηρεσιών και έλλειψης προετοιμασίας απέναντι στα καιρικά φαινόμενα.

Μετά από τόσα περιστατικά κακοκαιρίας τα προηγούμενα χρόνια, είναι αδιανόητο να συζητάμε ακόμη για «επιτόπιες διαπιστώσεις». Κι όμως, αντί για λύσεις, ακούμε μόνο δηλώσεις περί «συνεννόησης με τους αρμόδιους», «προσεχών αυτοψιών» και «εξετάσεων της κατάστασης».

Η Κέρκυρα δεν χρειάζεται άλλες δημόσιες δηλώσεις χωρίς αντίκρισμα ούτε επισκέψεις για φωτογραφίες.

Αυτό που απαιτείται είναι πραγματικά έργα, οργανωμένη στρατηγική και υπεύθυνη διαχείριση.

Όσο αυτή η αδράνεια συνεχίζεται, τα προβλήματα όχι μόνο δεν θα λύνονται — θα διογκώνονται.

Το νησί έχει ουσιαστικά αφεθεί μόνο του, και είναι ευτύχημα που μέχρι στιγμής δεν θρηνήσαμε ανθρώπινες ζωές.

Ας συνειδητοποιήσουμε επιτέλους την κατάσταση και ας διεκδικήσουμε όσα πρέπει να έχουμε!

*Πρόεδρος τοτ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΕΠΕ) Κέρκυρας