ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ;

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- Τι διαβάζεις;

- Διάφορα.

- Τι διάφορα;

- Από παραμύθια μέχρι φημερίδες και περιοδικά. Ό,τι μου πέσει στο χέρι.

- Και βλέπεις νύχτα η ώρα;

- Γι αυτό κάθομαι στα σκαγιά όξω από τη πόρτα μου. Έχει λάμπα. Μέσα μόνο ένα λουμίνι έχουνε.

- Εγώ ενόμιζα που ζητιανεύεις.

- Η ζητιανιά είναι μπαρουνιά, χαράς τον που τη κάνει.

- Λένε τίποτα για σένανε;

- Τι να πούνε για μένανε;

- Όχι, γιατί εδιάβασα στα σόσιαλ που εσύ δεν έκανες καένα θαύμα τότες. Παντελώς απών. Αλήθεια, τι έκανες τότες;

- Τίποτις απολύτως. Εκαθόμουνα και κοίταα. Μήτε μπουρίνι ήφερα, μήτε κάνα φως εκράτουνα στο Σκάρπωνα. Όρεξη είχα να τρέχω στα βουνά. Αν θυμάμαι καλά, εδώ όξω στα σκαγιά εκαθόμουνα και τότες δεν είχε λάμπα ηλεχτρικιά.

- Και τότες πώς λένε που εσύ ήσουνε παρών κι έτσι ενικήσαμε;

- Δεν ηξέρω. Ρώτα αυτούς που ηξέρουνε τα πάντα όλα. Τι είμ’ εγώ μπροστά σ’ αυτούς;

- Τι διαβάζεις τώρα;

- Στα σόσιαλ διαβάζω τι εγίνηκε τότες που εγίνηκε.

- Έχεις και λάπτοπ;

- Να μην έχω; Όλοι έχουνε.

- Και τα λένε σωστά;

- Αυτοί ξέρουνε.

- Μα, μετά 300 τόσα χρόνια άλλοι πιστεύουνε πώς εσύ τάκαμες όλα. Που έκανες θάγμα.

- Θαύμα είναι μόνο η ΠΙΣΤΗ.

- Τι είναι η πίστη;

- Κάτσε να το γκουγκλάρω.

- Δεν ηξέρεις;

- Είσαι και λογοδιάργοιας. Κουράστηκα, πάω μέσα. Αύριο στρατεύω.

- Μα έτσι δεν ενικήσαμε;

- Ώωωω…

Εβάρησε χτυπισίδι τη πόρτα πίσω του και μπήκε μέσα.