Τη βαθιά θλίψη αλλά και την έντονη ανησυχία της για την ψυχική πίεση που βιώνουν οι μαθητές εκφράζει η ΕΛΜΕ Κέρκυρας, με αφορμή το τραγικό περιστατικό με τις δύο 17χρονες μαθήτριες στην Ηλιούπολη. Σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανακοίνωση, οι εκπαιδευτικοί κάνουν λόγο για ένα σχολείο που «μετρά την αξία των παιδιών με βαθμούς» και καταγγέλλουν τις ελλείψεις σε ψυχολόγους και δομές στήριξης.

Αναλυτικά:

ΕΛΜΕ Κέρκυρας

Για το τραγικό συμβάν με τις δύο 17χρονες μαθήτριες στην Ηλιούπολη

«Μαμά και μπαμπά, δεν θέλω πια να ζω».

Αυτά τα λόγια δεν μπορούν να χωρέσουν στο μυαλό κανενός γονιού, κανενός εκπαιδευτικού, κανενός ανθρώπου. Κι όμως, τα έγραψε μια 17χρονη μαθήτρια.

Στεκόμαστε με βαθιά θλίψη και οργή μπροστά σε αυτή την τραγωδία. Θλίψη για τα δύο κορίτσια, για τις οικογένειές τους, για κάθε παιδί που υποφέρει σιωπηλά. Ταυτόχρονα αισθανόμαστε και οργή — γιατί αυτό δεν ήταν αναπόφευκτο. Γιατί αυτό είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.

Η μαθήτρια δεν φοβόταν απλώς τις Πανελλήνιες. Φοβόταν τη ζωή που της επιφύλασσε αυτό το σύστημα. Έναν κόσμο όπου η αξία σου μετριέται με βαθμούς, όπου το μέλλον σου εξαρτάται από μια εξέταση, όπου αν «δεν πας καλά» καταλήγεις σε «μια δουλειά που δεν σου δίνει λεφτά». Αυτά τα λόγια, είναι η καταδίκη ενός συστήματος που αποτυγχάνει τα παιδιά του με μαθηματική ακρίβεια.

Εδώ και χρόνια, μέσα στις τάξεις μας, βλέπουμε τι κάνει αυτό το σύστημα στα παιδιά. Τα βλέπουμε να σκύβουν κάτω από το βάρος του άγχους, να χάνουν τον ύπνο τους, να σβήνει το φως στα μάτια τους. Και ξέρουμε — γιατί το ζούμε — ότι δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός να τα πιάσει πριν πέσουν. Κανένας ψυχολόγος, κανένας κοινωνικός λειτουργός, κανένα δίχτυ ασφαλείας. Μόνο η επόμενη εξέταση και η επόμενη βαθμολογία. Και τώρα, με το Εθνικό Απολυτήριο, η κατάσταση αυτή, θα φτάσει σε νέα ύψη.

Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα δεκαετιών υποχρηματοδότησης της δημόσιας εκπαίδευσης, αποτέλεσμα κυβερνήσεων που αντιμετωπίζουν το σχολείο ως κόστος και ως χώρο παραγωγής φτηνού εργατικού δυναμικού και όχι ως χώρο ανάπτυξης ανθρώπων.

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ απαιτεί:

• Μόνιμους ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς σε κάθε σχολείο της χώρας — όχι έναν για 5 σχολεία.
• Κατάργηση του εξουθενωτικού εξεταστικού συστήματος που μετατρέπει την εφηβεία σε αγώνα επιβίωσης. Κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων, της ΕΒΕ. Να μην ισχύσει το Εθνικό Απολυτήριο.

Θέλουμε ένα σχολείο να μορφώνει κι όχι να εξοντώνει.

• Ουσιαστικά προγράμματα ψυχικής υγείας και πρόληψης ενσωματωμένα στο καθημερινό σχολικό πρόγραμμα.

Κάνουμε ησυχία όταν τα παιδιά κοιμούνται, όχι όταν πεθαίνουν!

Στεκόμαστε δίπλα στις οικογένειες κι ευχόμαστε ολόψυχα να κερδίσει τη μάχη που δίνει η μαθήτριά μας. Στεκόμαστε δίπλα σε κάθε μαθητή που σήμερα υποφέρει σιωπηλά. Και διεκδικούμε με κάθε μέσο ένα σχολείο, που να αγκαλιάζει τα παιδιά και να μην καταπίνει τα όνειρα και το χαμόγελό τους.