Τ’ ΑΓΙΟΥ

Του Γιώργου Καγκουρίδη*

Τσου ξέρω ποιοι είναι. Πάνε και βαρούνε τσι καμπάνες τ’ Αγιού. Τη «Μαρία», την «Αγγελική», τσι «Ρώσικες» και τα «Τσιμπανέγια». Τσι βαρούνε αλάρμα στη Χάρη Του. Κάθε φορά που βγαίνει και στη γιορτή Του. Γιορτή χωρίς τ’ αλάρμα Του δε γένεται. Ακούς το καμπάνισμα όπου κι αν είσαι. Πιστεύεις, δε πιστεύεις, θέλεις να τ’ ακούς.

Γιατί, όξω από το τι πιστεύεις, ο Άγιος είναι ΕΝΑΣ. Κι είναι ΚΑΙ δικός σου.

Δεν ηξέρω από πού κι ως πού ηθέλανε τον Άγιο χτήμα τους. Μπορεί νάχανε και προικοσύμφωνα κι άλλα χαρτγιά που να λέανε πως ήτανε δικός τους. Όμως η αγάπη και η λατρεία τω κερκυραίωνε τα βάλανε όλα στη μπάντα. Ο Άγιος έγινε ΚΑΙ δικός τους, τσου κατάχτησε και τόνε καταχτήσανε, και με τη βούλα. Κι άμε συ να τσου τόνε πάρεις. Δε γένεται που νάσαι ποιος. Με τον κόσμο τα βάνεις; Δε τα βάνεις. Κάτσε καλά!

Αγέρας έγινε ο Άγιος να τόνε ρουφάνε όλοι όσοι τόνε φωνάζουνε στην ανάγκη τους. Αγέρας που δε κλειέται σε τέσσερεις τοίχους.

Απαλλοτρίωσε η πίστη, η αγάπη, η λατρεία, η παραδοχή, το σέβας, το έτσι είναι κι άλλο δεν είναι την ιδιοχτησία.

Από τα ελάχιστα παραδείγματα τση νίκης του συναισθήματος του ομαδικού και τση λαϊκής θέλησης κατά της μονοπωλιακής εκμετάλλευσης.

Κάμετε ό,τι θέλετε αλλά μη μας επειράζετε τα ιερά και τα όσια. Δε πάει. Δε σας το επιτρέπουμε. Τι παναπεί δε σας αφήνουνε να ανοίξετε την εκκλησιά Του. Κατανοούμε τσου λόγους. Πιστεύουμε και που κι Αυτός τσου κατανοεί και τσου δέχεται.

Όταν εκυνήγησε τη πανούκλα Αυτός ήτανε πάνου από κάθε πανουκλιασμένο, πάνου από κάθε γιατρό που έκανε αυτό που μπόρουνε να κάμει. Στο Όνομά Του προσευχόντανε κι ο πανουκλιασμένος κι ο γιατρός. Καένας ιδιοχτήτης δε μπόρουνε να βάλει περιορισμό στη προσευχή Του. Μπόρουνε; Δε μπόρουνε. Φυλακίζεται ο αγέρας;

- Βόηθησέ με Άγιε μου Σπυρίδωνα, μεγάλη η Χάρη Σου.

Και στο αλάρμα Του, το αισιόδοξο, το ερπιδοφόρο έκανε το σταυρό του, να γιάνει, να μη ποθάνει.

Έχει το αλάρμα Του τη συνοδεία πολλών προσευχών. Τση ανάγκης του κόσμου που έκανε το λείψανό Του δικό του με τη δύναμη τση πάνδημης επίκλησης.

Μας απαγορέψανε να πάμε στην εκκλησιά Του; Μας απαγορέψανε το προσκύνημα στο κρουστάλι και στο πασουμάκι Του; Και μ’ αυτό;

Αγέρας είν’ ο Άγιος και παρηγορεί την αδυναμία μας. Και βαρεί τσι καμπάνες Του αλάρμα, να στείλει ήχο χαρούμενο μέσα στον αγέρα Του. Ήχο παρηγοργιάς στο νησί Του.

Και δε χρειάεται καενός την άδεια. Ο Άγιος δεν είχε ποτές Του ιδιοχτήτες. Ούτε τώρα!

*Από το FACEBOOK