Στη χώρα την έφερε ο πατέρας της

Γράφει η Άννη Νούνεση*

Αυτή ασκώθηκε τσι πέντε,

εκείνο το πρωί. Του βαλε λίγα λάχανα τσιγαρέλι, που χανε από βραδύς, μια κούπα τότσο κρασί, και μια αγκωνή λευτή.

Έπιε και η ίδια μισό φλυτζάνι λίγο γάλα , του βαλε ούζο στον καφέ, του καθάρισε και μια σκάρδα σκόρδο για τη πίεση, έκαμε τσου μπαιδιόνε μια φέτα ψωμί με ζάχαρη του καθεμιανού, και ντύθηκε.

Με τούτο και με κείνο είχε πάει η ώρα για το λεωφορείο.

Του δωκε τη τραγιάσκα του και το ταμπάρο του, έβαλε κι'αυτή το παρτό τση μάνας τση, τση φλημένης, πήρε και το μπόγο τση και προχωρήσανε για τη στάση. Ο πατέρας ήθελε να πάνε στη χώρα με το καΐκι μη τση Τασιάς τα κύματα "τση παίρνανε τη πνοή, την έπιανε λυποθυμιά " έτσι πήγανε στη χώρα με το " ελαιοφορείο" .

Βαρύσανε το ρόπτρον.

"Βάρα το μπατιδούρο τσήπε ο Τσάντος, που ήξερε, μα δεν έφτανε άλλο να τονε βαρίσει.

Την πόρτα την άνοιξε μια κόρη με ποδιά λευκή και καπελάκι, και τους οδήγησε στην κουζίνα.

Δεν τους είπε να καθήσουν.

"Κοκάλιασες πατέρα; "

Ρώτησε η Τασιά μα εκείνη την ώρα μπήκε η κυρία του σπιτιού, να τους δεχτεί.

"Πώς σε λένε" ρώτησε το κορίτσι, η κυρά.

"Τασία" είπε η μικρή.

"Κυρία" θα λες της είπε και η Τασιά απάντησε "όισκε", χωρίς να κατεβάσει το κεφάλι.

"Ωραίο όνομα, μα εμείς θα σε λέμε Ταζί, είπε η κυρία και η Ταζί

άνοιξε κατά διαταγήν τον μπόγο της για να μετρήσει η κυρά τα υπάρχοντα της.

Δύο βρακιά, πέντε κομμάτια πετσέτα και μία τοβάγια, ένα πεσελί, ένα ζεύγος σκαρτσούνια, μια κάλτσα μπράγα ένα μισοφόρι, ένα κότολο και ένα ρούχο για το κρεβάτι.

'Να της δώσεις σιάλι , και γράφτο, ότι το έδωσες', είπε η κυρία στην υπηρεσία.

Η Τασιά είχε έρθει στο σπίτι από το χωριό μακριά για τις χοντρές δουλειές. Πάτωμα, μπουγάδα , άπλωμα στο πλυσταριό, σίδερο, γυάλισμα του μπρούτζου , καθάρισμα πατάτας και ψαριών , πλύσιμο χαλιών και νεροχύτη, τρίψιμο λετρίνας λεκάνης δηλαδή, θερμοσίφωνα και μπανιέρας.

Σπίτι της θα πήγαινε με ρεπό , το πρώτο Σάββατο κάθε μήνα για να γυρίζει την Δευτέρα με το λεωφορείο, όπως σήμερα καλή ώρα.

Τα λεφτά , όσα θα ήταν, θα τα έπαιρνε ο πατέρας κάθε που θα ερχόταν στο γιατρείο, για γιατρό.

Φαΐ θα έτρωγε η Τασιά στην κουζίνα και για ύπνο θα καθόταν στο πίσω δωμάτιο που δεν είχε παράθυρο .

Ο πατέρας είπε "Ναίσκε" κυρία σε όλα, και έφυγε χωρίς να χαιρετίσει.

Η Τασιά πήγε στο δωμάτιο, έβαλε μια ρόμπα που ήταν κρεμασμένη , πίσω από την πόρτα, έδεσε μια μπλέ ποδιά στη μέση και από έναν τεράστιο διάδρομο που έμοιαζε να μην έχει άκρη, έφτακε στην κουζίνα.

Εκεί κατάλαβε που το κρύο θα ήταν τσουχτερό και ότι το παράθυρο που δεν υπήρχε δεν προστάτευε, από την υγρασία.

Ένα πουλόβερ που είχε από την μάνα της πλεγμένο από μαλλί το άφηκε να το φοράνε τα σερνικά τα αδέλφια της που πάνε και σκογειό.

Η υπηρεσία με το καπελάκι, τής έδειξε ένα κάνταρο με πατάτες και η Τασιά άρχισε να τις καθαρίζει.

Έτσι πέρναγαν οι μέρες. Πήγε η κοπέλα δύο φορές στο χωριό,

μα στην απουσία της, μετρώντας η κυρία βρήκε ότι λείπουν τρεις κουταλιές ζάχαρη, δύο κακάο και μια κούπα αλεύρι.

Αυτό την πρώτη φορά. Την δεύτερη λείπανε τρεις μπεζέδες και πέντε καραμέλες βάλντα.

Την Τρίτη έλειπε πάλι κακάο.

Εκείνη την Παρασκευή της φάνηκε της κυράς, λειψό το ρύζι και το κρέας .

"Κυρία δεν ηξέρω" είπε η Τασιά.

Έτσι την ανάγκασε να ψάξει.

Εδώ εκεί και σε όλες τις μεριές.

Έφαγε η κυρά το σπίτι ψάχνοντας . Έψαξε και η υπηρεσία.

Στο τέλος βρήκε το κρέας με το ρύζι μα και λίγη ζάχαρη κάτω από το στρώμα της Τασιάς.

Τόσο πολύ φώναξε η κυρά που η Τασιά φοβήθηκε μα δεν καταλάβαινε γιατί τόση φασαρία.

"Τόσες φωνές για λίγη ζάχαρη"; είπε απορώντας.

" Και το κρέας;

γιατί πήρες και κρέας " ;

Ρώτησε η κυρία.

"Α να σου πω " θύμωσε η Τασιά , "γιατί πήρα κρέας ;

"Γιατί δεν εφαντάστηκα κυρά που θα μου ψάξεις το στρώμα !

Γι' αυτό επήρα κριάς" !

*Από το FACEBOOK