21  Δεκέμβρη του 1944 ο φοβερός διωγμός του Κερκυραϊκού Λαού από τους ληστοσυμμορίτες του Ζέρβα και από τους ντόπιους επιτελείς του ΕΔΕΣ, που οι περισσότεροι υπήρξαν ανοιχτοί συνεργάτες των καταχτητών.

Οι φυλακές γέμισαν από δημοκρατικούς πολίτες, που αφού συλλαμβάνονταν, οδηγούνταν στο Φρουραρχείο και στο Κάστρο, και υποβάλονταν σε φρικιαστικά βασανιστήρια. Οχτακόσιοι και πάνω ήταν οι συλληφθέντες από όλο το νησί, και περισσότεροι από δύο χιλιάδες οι καταδιωκόμενοι, στην πόλη ΜΟΝΟ.

Τα χωριά ξανάζησαν τις μέρες της κατοχής. Οι κάτοικοι πολλών χωριών υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν ομαδικά τα σπίτια τους, και να καταφύγουν σε σπηλιές και σε χαράδρες.

Και το κορύφωμα της τρομοκρατίας – που ούτε οι Ιταλοί ούτε οι Γερμανοί είχαν εξαπολύσει στο νησί – ήταν οι ακρωτηριασμοί και οι δολοφονίες. Πενήντα πέντε ολόκληρες μέρες τα χτήνη του ΕΔΕΣ δολοφονούν, ατιμάζουν γυναίκες, κλέβουν, βασανίζουν και ρίχνουν στη φυλακή τους Κερκυραίους δημοκρατικούς, με την ανοχή των επισήμων Αρχών και με τη συγκατάθεση της Επιτροπής Εθνικού Αγώνος. Πενήντα πέντε μέρες στυγνής τρομοκρατίας και πένθους. (Χρήστος Κορφιάτης)