1862: Συνέρχεται η 12η Ιόνιος Βουλή με πρόεδρο τον κεφαλονίτη δικηγόρο Ηλία Ζερβό Ιακωβάτο.

Γεννημένος το 1814 στα Γριζάτα της Κεφαλονιάς, σπουδάζει νομικά στην Πίζα και αργότερα είναι η σημαντικότερη ηγετική φυσιογνωμία του Ριζοσπατικού κόμματος. Εκδίδει το 1849 την εφημερίδα «Φιλελεύθερος», όργανο του Ριζοσπαστικού κόμματος και ασκεί έντονη κριτική στην αγγλική αποικιοκρατική διοίκηση. Το 1850 εκλέγεται βουλευτής της Ιονίου Βουλής και λόγω της «αντιπροστασιανής» στάσης του εξορίζεται στα Αντικύθηρα. Τότε, το κόμμα των Ριζοσπαστών σχεδόν διαλύεται και στην ηγεσία βρίσκεται ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος, που επιζητά μόνο την Ενωση χωρίς κοινωνικές αλλαγές.

Το 1862 ως Πρόεδρος τότε της Βουλής προτείνει την αναστολή του εθνικού ζητήματος και την προώθηση κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Οι παλιοί ριζοσπάστες με τον Ιωσήφ Μομφεράτο τον ακολουθούν, ενώ οι νέοι, υπό τον Κωνσταντίνο Λομβάρδο διαφωνούν. Έτσι, το κόμμα των Ριζοσπαστών διασπάται στο Κόμμα των «Αληθινών Ριζοσπαστών» με ηγέτες τους Ζερβό και Μομφεράτο, το οποίο δίνει προτεραιότητα στην κοινωνική δικαιοσύνη και στο κόμμα των «Ενωτικών Ριζοσπαστών» που επιδιώκει την ένωση χωρίς κοινωνικό περιεχόμενο. Όταν το 1864 τα Επτάνησα ενώνονται με την Ελλάδα ο Ζερβός και ο Μομφεράτος αρνούνται να υπογράψουν την Ένωση και δε συμμετέχουν στους πανηγυρισμούς.

Το καλοκαίρι του 1864 παίρνει μέρος στη Β' Εθνική Συνέλευση στην Αθήνα ως πληρεξούσιος της Κεφαλονιάς. Δημοσίευσε ιστορικά, κοινωνικά και ηθικολογικά έργα, τρεις ποιητικές συλλογές και το δράμα «Ενάρετη». Πεθαίνει στο Αργοστόλι το 1894.

1865: Αρχίζουν οι αναγκαίες εργασίες για τη μετατροπή της αγγλικανικής εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, του Παλιού Φρουρίου, σε ορθόδοξη.

Επιμέλεια: Γιώργος Ζούμπος