REAL ESTATE

Του Γιώργου Καγκουρίδη

Στο πεζούλι στο Μποσκέτο πίσω από το Σαλιμπούργο έκατσε.

- Μη κρυώσεις έτσι γυμνός.

- Μπάαα…, έχω συνηθίσει.

- Η φτέρνα σου καλά;

- Καλάμια καλά. Απ’ όταν μου σπάσανε το βέλος απ’ το κακό στο χειρότερο πάω.

- Και τι χαλεύεις, νύχτα η ώρα, εδώ;

- Ήμουνε στο φεστιβάλ των Καννών. Τώρα γύρισα. Κι έκατσα να πάρω μια ανάσα για νάμαι αύριο το πρωΐ στη θέση μου. Αρχινήσανε και τα πούρμαν.

- Και τι έκαμες στας Κάννας; Ταινία; ταινία;

- Μωρέ ποια ταινία…, στο σφυρί με βγάλανε. Αλά ούνο, αλά ντούο, αλά τρε.

- Σε πουλήσανε;

- Στσι υπογραφές ειμάστενε.

- Μα καλά, εσύ δεν είσαι μνημείο; Τα πουλούνε τα μνημεία;

- Γιατί να μη τα πουλούνε; Τι είναι τα μνημεία; Προϊόν κατανάλωσης ιστορίας και πολιτιστικής κλερονομιάς είναι προς ανάδειξιν των επενδυτικών προοπτικών τση Χώρας.

- Δε το κατάλαβ’ αυτό…

- Όπως τ’ ακούς. Ενέχυρο μας εβάλανε να πάρουνε τα δάνεια και τώρα οι οίκοι δημοπρασιών μας κάνουνε πάσα στο πλειοδότη. Θάρθει και σένα η σειρά σου.

- Θα πουλήσουνε και μένανε;

- Άμα δε πουλήσουν’ εσένανε, θα πουλήσουνε το Φρούργιο σου. Εδώ είναι real estate, δεν είναι παίξε γέλασε.

- Δε γίνοντ’ αυτά.

- Γίνονται και παραγίνονται. Δεν είδες τι κάνανε σε μένανε; Πρώτα είπανε που θα με σιάξουνε, μέχρι μπουλντόζα εβάλανε οι αθεόφοβοι μέσα στο παρεκκλήσι μου, άσε τι αίσκη εκάμανε στσου κήπους, τσου αμπαντονάρησε ο αργολάβος, λένε που τάχανε κάνει πλακάκια, με ρημάξανε τέγεια και τώρα αφού με ξεσκονίσανε με φέρανε εις τας Κάννας, πόσα δίνετε δια τον ωραίον ετούτον νέον; Σκλαβοπάζαρο κανονικό.

- Διεψεύσθη η είδησις.

- Ορέ, υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά;

- Για μένα δεν είπανε τίποτα.

- Τίποτα; Δε σου διώξανε, ορέ, τσου φύλακες που είχες στη Κόντρα Φόσσα; Δε το πήρες χαμπάρι; Γιατί τσου διώξανε; Δε σ’ έχουνε και σένανε γραμμένονε στη λίστα προς αξιοποίησιν; Δεν είδες το γερανό εδώ απέναντί σου;

- Τα κάμανε δια τον εξωραϊσμόν.

- Κούνια που σε κούναγε. Κι εσύ real estate θα γίνεις. Όπως με βλέπεις και σε βλέπω.

- Για να τορμήσουνε και θα κατέβω κάτου και θα τσου περάσω γενεές δεκατέσσερις. Δε με ξέρεις καλά εμένανε…, θα βγάλω το σπαθί μου κι όποιονε πάρει ο Χάρος.

- Και τι τσου πέρασες αυτουνούς; Για Τούρκοι; Καλά, καλά… Σε βλέπω στας Κάννας να πορπατείς στο κόκκινο χαλί και να κάνεις στρίνες μπας και σου δώκουνε το αγαλματίδιον. Εδώ ένας Σαλιμπούργος καλός και φτηνός.

- Καλά, καλά, έχω ‘γω να κάμω… Θα δεις. Πού πας και φεύγεις; Με τα πόδια θα πας;

- Ξέρεις νάχω καμιά φεράρι; Φεράρι έχουνε τα Υπερταμεία και το real estate που θα μας επουλήσει όπου νάναι όλους σύσκαρους.