ΠΕΡΝΑ, ΠΕΡΝΑ Η ΜΕΛΙΣΣΑ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- Τι ψάλεις;

- Δε ψάλω.

- Και τι μουρμουράς;

- Περνά, περνά η μέλισσα…

- Με τα μελισσόπουλα;

- Και με τα παιδόπουλα. Δε βλέπεις;

- Για τσου κρουαζιέρες λες;

- Μελίσσι σωστό. Μύρμηρο. Τόνα γκρουπ πίσω τ’ άλλο.

- Και δε χαίρεσαι; Να δουλέψει ο κόσμος.

- Δε βλέπω τσάντες.

- Τσάντες;

- Όλοι μ’ άδεια χέργια είναι. Δε ψιωνίζουνε. Περί φτωχείας ο λόγος. Μήτε στα καφενεία κάθονται.

- Στις καφετέρειες θες να πεις. Τα καφενεία είδος εν ανεπαρκεία. Μόνο για τσούτσου τους μπαίνουνε μέσα. Αμηδά βρίσκουνε κατουρίστρα…

- Τήνε θυμήθηκες τη Πολύμνια;

- Ποιάνε; Αυτήνε στο Φοίνικα; Τη χόντρω;

- Είχε σταμπάρει ένανε που δεν άφηνε στο πιατελούτσο ποτές του. Όλο τσήλεγε που δεν είχε ψιλά και άμα πήγε στο διάλλειμα με τη κυρία προς νερού της του την είπε: Ορέ, μου χρωστάς τρεις απόπατους!

- Πάντως οι δρόμοι γιομάτοι. Στοίβα.

- Μωρ’ ναι. Γιομάτοι οι δρόμοι. Τα κασετιά;

- Μόνο τα μπακάλικα δουλεύουνε. Κάνουνε πούληση και εις την βραχυχρόνιον μίσθωσιν που τρώει μέσα.

- Ποιά μπακάλικα; Δεν έμεινε μήτε ένα. Μόνο τα σούπε μάκε δουλεύουνε. Κι εμείς εκεί δε καταθέτουμε; Μια και δε μας μένουνε να καταθέσουμε στη τράπεζα, τα καταθέτουμε στη μάσα.

- Και να μη τρώμε;

- Άμα το καλοσκεφτείς, άμα τρώγαμε κάθε τρίτα μέρα ξέρεις τι οικονομία θα κάναμε;

- Έτο! κι άλλο γκρουπ. Πού πάει τόσος κόσμος;

- Περνά, περνά η μέλισσα.