Περί βρωμόλογων η … κουβέντα και συνέχεια

Όταν πριν 40 χρόνια κυκλοφόρησε το βιβλιαράκι του Φίλιπου Βλάχου «Χωριάτικα βρωμόλογα», κάποιοι εντυπωσιάστηκαν, καθώς είχε καταγραμμένες παροιμίες που ήδη είχαν σβήσει τελείως μαζί με τα νανουρίσματα, και τα «άσεμνα» ταχταρίσματα.

Σημείωνε ο αείμνηστος Φίλιπος:

«Οι μαμάδες ... παθαίνουν υστερία όταν τολμήσει καμιά γιαγιά να ταχταρίσει το μικρό τραγουδώντας: «Όποιος έκλασε να πιεί,/να την πορδοκαταπιεί/να τη βάλει στο βαρέλι/να την πιεί το καλοκαίρι/κι άλλη μία στη μπουρέλα/να την πιεί την άλλη μέρα».

Υπήρχαν κα άλλες ρίμες, μία από τις οποίες μας μεταφέρθηκε πρόσφατα από την περιοχή του Γύρου:

«Αν δεις σε λούμπα σε βουνό

να κολυμπάει παπόρι

ότι σκατά είναι ο δήμαρχος

είναι κι οι ψηφοφόροι»

Και μια και πολύ κουβέντα γίνεται για την τεχνητή νοημοσύνη, διαβάστε το σχόλιο της για την παραπάνω ... ρίμα: "Αυτό το ρητό φαίνεται να εκφράζει την απογοήτευση των πολιτών για την κατάσταση της τοπικής πολιτικής και των εκλεγμένων εκπροσώπων τους. Το «παπόρι» που κολυμπάει σε μια λούμπα σε βουνό, αποτυπώνει μια μη φυσιολογική ή ακατάστατη κατάσταση, που μπορεί να παραλληλιστεί με την ανικανότητα ή την αδιαφορία των αρχόντων.

Ουσιαστικά, το ρητό μπορεί να υποδηλώνει ότι πέρα από την ευθύνη των πολιτικών, υπάρχει και η ευθύνη των ψηφοφόρων που τους εκλέγουν. Αν οι ψηφοφόροι ψηφίζουν χωρίς να εξετάσουν κατά πόσο οι υποψήφιοι είναι ικανοί ή αν είναι άξιοι, τότε η κατάσταση αποτελεί ευθύνη και δική τους.

Είναι μια κριτική τόσο προς το πολιτικό σύστημα όσο και προς την πολιτική συνείδηση των πολιτών, καλώντας τους να είναι πιο ενημερωμένοι και κριτικοί στις επιλογές τους.

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ