ΠΑΜΕ ΜΠΑΝΙΟ;

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- Πάμε μπάνιο;

- Θα πάω να δω τη παρέλαση.

- Μετά τη παρέλαση.

- Δεν είναι κρύα τα νερά;

- Μια χαρά είναι τα νερά. Πάμε;

- Τώρα γιώνουνε τα χιόνια από απέναντι και τα νερά είναι μπούζι.

- Όχι, σου λέω, είν’ εντάξει. Έπεσα ΄γώ τη Κυργιακή στο Πυργί. Υπέροχα.

- Και πού θα πάμε;

- Στο Μο Ρεπό.

- Άνοιξε;

- Δεν άνοιξε αλλά κάποια ώρα θ’ ανοίξει, δε θ’ ανοίξει;

- Και θα κάτσουμε στάσουλο απόξω μέχρι ν’ ανοίξει;

- Βαρούμε μια βουτιά από το Κόρφου Μπαϊ Νάϊτ και μπαίνουμε στο Μο Ρεπό κολυμπώντας.

- Δεν είσαι καλά… Παιδιά ειμάστενε; Τα φύκια τα μαζέψανε;

- Δε ξέρω. Εβάλανε όμως καινούργιες σκάλες στο πόντε.

- Τρέμει;

- Ντάντολα περ ντάντολα πάει.

- Ας πάμε στο ΝΑΟΚ.

- Και να κατεβώ και ν’ ανεβώ τόσες σκάλες; Έχω και τ’ αθριτικά μου. Σε κάθε σκαλί οι μπερτουέλες μου τρίζουνε. Εσκούργιασα η άχαρη. Δε πάμε καλύτερα στ’ Αλέκου;

- Έτσι όπως έγινε δε μ’ αρέσει. Αγοιώς ήμουνε μαθημένη. Τώρα δε το μπορώ. Ξέρω ΄γώ από μπιτσόμπαρα;

- Πάμε στο Βίδο;

- Ναι, αμέ... Εμπήκε το καΐκι;

- Θα πρέπει. Αύριο έχει κι άσκηση η Πυροσβεστική.

- Εμένα μούπανε όπου είναι ακόμα αραγμένο στα πέτσα κι έχει από κάτου τέσσερα δάχτυλα καράουλα. Μην έχουνε κολλήσει κι οι μηχανές. Η καντίνα άνοιξε;

- 15 του Μάη δεν ανοίγει;

- Είναι χρόνια που άμα δε τεγειώσουνε κι οι Πανελλήνιες δεν ανοίγει.

- Το IKOS τ’ άφηκε;

- Δε μιλεί καένας. Μυστικό εφτασφράγιστο. Θα κάνουνε όμως τη δημιουργικιά απασχόλησις αλλά τα παιδιά θα φέρνουνε τη μαρέντα τους και το νερό τους. Δεν έχουνε να τσου δώκουνε.

- Και με τι θα πηγαίνουνε;

- Ή με το μαύρο ή με το κόκκινο. Το δικό μας είναι κει, ακούνητο, να φυλάει τη Σπηγιά.

- Πάμε τότες στσι Αλυκές.

- Άμανείναι να πάρουμε τ’ αυτοκίνητο πάμε και στο Μπαρμπάτι. Άσε, θα γιομίσω τη μπανιέρα να κάτσω μέσα να μουγιάσω εκεί.

- Και με τι θα τήνε γιομίσεις; Έχει νερό;