ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Πριν 50 χρόνια εκλείσανε το Αναμορφωτήργιο κι εδώκανε το Βίδο στον ΕΟΤ προς τουριστική αξιοποίηση. Από καιρό το σκεφτόντανε, από τη δεκαετία του ’60 και πιο πριν. Αλλά επειδής την είχανε πατήσει με τα ΞΕΝΙΑ, που το ένα μετά το άλλο εμπαίνανε μέσα, είπανε να το δώκουνε στσου Άραβες. Έτσι το πήρανε οι Άραβες και κάνανε το μεγαθήργιο με τα μπάγκαλόουζ που βλέπουμε σήμερα. Ήτανε οι πρώτοι που εκάμανε μαρίνα στο νησί. Μίανε πίσω και μία μπροστά, μετά το ελικοδρόμιο. Βέβαια τσου μποδάγανε τα δυόμιση στρέμματα τω Σέρβωνες αλλά μέχρι πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων εκάμανε κοντά στο παγιό Διοικητήργιο, που το κάμανε καζίνο. Εκάμανε και δύο ντισκοτέξ, μίανε όπως κοιτάμε το λιμανάκι αριστερά και μίανε πίσω στο σιάδι τση μεγάλης παραλίας που έχει και το πηγάδι με το νερό και μπροστά τσι ξαπλώστρες. Απάνου στο Ρώσσικο εκάμανε καφέ μπαρ γιατί είναι ψηλά και έχει θέα και παραδίπλα τη βίλα των βι αι πι, νάχουνε να πίνουνε φραπέ. Τσι δρόμοι τσου πλατύνανε και τσου ασφαλτοστρώσανε να περνάει το τρενάκι που έκανε το γύρο. Για ρέγμα εστήσανε εργοστάσιο που δούλευε με πετρόγιο σαν αυτό τση Κόντρας Φόσσας. Νερό αφαλάτωσις. Εκόψανε και καμπόσες εγιές για το γήπεδο γκολφ και φέρανε και κάτι καμήλες να τσου θυμίζουνε τσι αμμούσες. Εφέρανε και ατμάκατους για να πηγαίνουνε απέναντι κι αράζανε στο Καφέ Γυαλί, αν και είχανε και υδροπλάνα εις τον αφρόν, εις τον αφρόν τση θάλασσας. Επλερώνανε με πετροδόλαρα τον ΕΟΤ και τσι καμαργιέρες και σχεδιάζανε και μέγκα γιαχτ γιατί οι εμίρηδες είχανε από τέτοια. Τελικά θα το κάνουνε στα καρνάγια και στη Γαρίτσα ναύδετα.

Πηγαίνανε κι ερχόντανε κι ο κόσμος τσου κοίταε από του Αντρανίκ και τα Μουράγια. Η πρόσβασις περιμετρικώς του Βίδο απηγορεύετο δια όλους τσου διαόλους.

Για τριάντα χρόνια το πήρανε. Μετά το βαρεθήκανε κι έτσι εκάμανε ό,τι εκάμανε στο Ντουμπάι. Φεύγοντας εξηλώσανε μέχρι και τα κουρτινάκια και τα πήρανε μαζί τους για σουβενίρ αλλά αμέσως εμείς που τα παραλάβαμε τα συντηρήσαμε όλα, όπως ξέρουμε και συντηρούμε όλα τα παγιά μας χτίργια και τάχουμε και τα καμαρώνουμε.

Με τα λεφτά που είπραξε ο ΕΟΤ έβγαλε τη χασούρα από τα ΞΕΝΙΑ κι όλοι ειμάστενε πολύ φχαριστημένοι. Εχτός από κείνους κει που εξ αρχής δεν ηθέλανε τσου Άραβες αλλά φωνάζανε δώστε το Βίδο στο Λαό. Τόσα ξέρανε, τόσα λέανε.

Θα πάρουμε καΐκι, θα φτιάξουμε την εκκλησιά, θα φέρουμε νερό, φως, τηλέφωνο, θα κάμουμε διεθνείς και δημοτικάς κατασκηνώσεις να γοδέρουνε τα παιδιά μας κι ο κόσμος όλος, τα ΚΑΠΗ, οι Σέρβοι, να κάνει τα μπάνια του ο λαουτζίκος, νάχει να πίνει μια μπύρα και να τρώει ένα πιάτο φαΐ, να το καθαρίζουμε, να κοιτάμε μη πιάκει καμιά φωτιά, να έχουμε καμπινέδες και μόνιμο συνεργείο να συντηρεί και να εκλέγχει, να φέρουμε κι ένα βοσκό να τρώνε τα γίδια τα βάτα και ναυαγοσώστη στο πύργο του. Τι; ανεπρόκοποι ειμάστενε;

Αυτά ελέανε και ζούσανε όνειρο θερινής νυχτός.

Επροχτές επήγανε και διαμαρτυρηθήκανε.

- Τίποτις δεν εκάματε. Τα εγκαταλείψατε όλα.

- Εμείς; Εσείς δεν ηθέλατε να διώξουμε τσου Άραβες;