Ο ΕΡΜΗΣ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- Στην Αθήνα που θα πας θέλω να μου πάρεις ένα σακάκι δερμάτινο. Έχουνε καλά. Στην οδό Ερμού έχει τα καλύτερα μαγαζιά. Από κει να μου πάρεις.

Διασχίζει ανά τους αιώνας ο Ερμής τον πλανήτη Γη, πλανήτης κι ο ίδιος, όπως κι ο μπαμπάς του ο Δίας. Κι όχι σα και τη μάμα του, τη Μαία, που εγίνηκε μόνο μία από τις Πλειάδες του γνωστού αστερισμού. Τήνε ρίξανε.

Διασχίζει ανά τους αιώνες ο Ερμής λαούς, έθνη, θρησκείες, φιλοσοφίες, τα πάντα όλα όσα έχουνε σκέση με το εμπόριο και τις πονηριές. Καθ’ όσον εμπόριο άνευ πονηριάς δεν είναι εμπόριο, μια ξευτίλα και μισή είναι. Νομίζω;

Οι Αιγύπτιοι τόνε λέγανε Θωδ, οι Λατίνοι Mercurius, εξ ού ο μαρκάντες και το μαρκαντικό που λέμε και στσου Κορφούς. Όλα τα μαγαζιά δικά του, ως και τα Σούπερ Μάρκετ. Μέχρι και τα ταχυδρομεία τον είχανε σήμα κατατεθέν. Σήμερα ξεύτισε.

- Είναι πονηρά τα ταχυδρομεία;

- Μπάαα…, Ερμής φυλάξοι…

Εις την Νότιον Αμερικήν, εισήχθη από τους λατίνους αποίκους ο Mercurius. Ό,τι κλεψιά έγινε στους αυτόχθονες τότες, αυτός την έκανε. Ερχόντανε οι καραβέλες εις τας Ευρώπας γιομάτες ωραίες πέτρες και χρυσάφια και στολίζανε στέμματα και γεροντοδάχτυλα με δαχτυλίδια. Μια μέρα όμως οι άρμες επέσανε.

- Κι αν οι άρμες πέσανε τα δαχτυλίδια μένουν!

Ο Iuppiter τον εφώναξε το Mercurius.

- Ρε Ερμάκο, γιατί σκοτώνονται αυτοί; Δυο Παγκόσμιους Πολέμους εκάμανε και πάνε για το τρίτο, το καλό. Ρουθούνι δε θα μείνει. Και δε με νοιάζει που σκοτώνονται αλλά είναι απασχολημένοι και δε μου θυσιάζουνε και κάνα βόδι, τα βόδια!

- Θα τσου πω να κάμουνε μπρακ. Να συνεννοηθούνε. Να κάμουνε μια ΕΟΚ, να μοιράζονται το χρήμα, να μη σκοτώνονται για ψήλου πήδημα.

- Άντε γεια σου γιατί μ’ έκοψε η λόρδα.

Έτσι προέκυψε η ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο, που ελέαμε μια εποχή.

Λίγο αγότερα ο Ερμής, ως Mercurius, αρέβαρε εις Λατινικήν Αμερικήν.

- Είδατε η ΕΟΚ; Εσείς καθοσάστενε;

Έτσι προέκυψε και η MERCOSUR και λίγο αργότερα είπανε ΕΟΚ και MERCOSUR:

- Ρε δε συνεργαζομάστενε να μασάμε καλύτερα;

- Και ποιόνε θα κλέβουμε; Διότι άνευ κλεψιάς δεν υπάρχει κέρδος. Το λέει και ο Mercurius.

- Ναι, δε λέμε…, αλλά θα βρούμε το τρόπο. Εσείς θα παράγετε εις τας πάμπας κρέας γκοτζίλα που πέφτει και φτηνό κι εμείς θα σας πασάρουμε αυτοκινητάκια να παίζετε.

Ο Ερμής επήγε στον Όλυμπο.

- Μπαμπά τα κανόνισα.

- Τι εκανόνισες; Ετούτα τα κρέατα δε μασιόνται. Μυρίζουνε κιόλας. Άντε πιάκε μου ένα κεφάλι φέτα Ολύμπου, ρίξε λίγο λαδάκι από πάνου και λίγη ρίγανη, ένα καρβέλι ψωμί με προζύμι κι άμα βρεις κάνα μπαρμπουνάκι Αιγαίου ή καμιά προβατίνα. Κι άσε καμιά ώρα αυτό το κηρύκειο από το χέρι. Θα σου το ξεράνω!

- Προβατίνες δεν έχει. Τσι κόψανε όλες λόγω ευλογιάς.