Ο ΜΠΟΥΤΕΛΑΝΤΕΣ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

Μια αποθήκη είχε, εκεί που μπαίνουνε τα χωργιά. Μια μεγάλη, σκοτεινή κάμαρη όλη ήτανε. Μέσα είχε στη σειρά και πίσω τέσσερεις μεγάλες πίλες από λατονιέρικα τση Οβριακής και δεξιά κι αριστερά τα βαρέγια μ’ ένα διάδρομο στη μέση. Μπροστά, κοντά στο παράθυρο για να μπαίνει φως, ήτανε το χημείο. Εκεί όπου έκανε τσι οξυμετρήσεις, τί οι χωρικοί ήτανε πονηροί και σου πουλούσανε το τριάρι για άσσο. Στο χημείο είχε και μια μικρή, πέτρινη παγιά πίλα που την είχε αγοράσει απόνα λουτρουβιό του Σκριπερού που έκλεισε. Δίπλα ήτανε το γραφείο, ένα παγιό αντίκο τραπέζι, σκαλιστό, με τα βιβλία του κι από πάνου είχε τη μοναδική λάμπα του μπουτεγιού.

- Καλημέρ’ αφέντη.

- Καλώς το Χτώδουλο. Έφερες;

- Δυο λάτες.

- Μόνο;

- Αμή, μπορώ να κουβαλώ πιγιότερες; Δυο χέργια έχω. Να λες να βάλουνε το λοφωρείο να γλυτρώσουμε.

- Να το βάλουνε αλλά δρόμο έχετε;

- Όχι.

- Πώς να το βάλουνε τότες; Γιατί δεν έρχεσαι με τη λίσα του Έχτορα;

- Έχουμε μαλώσει. Έχει μια λίσα και νομίζει πως κάποιος είναι. Ούτε να τόνε βλέπω μήτε να τον ακούω.

- Το λάδι καλό;

- Άρφα-άρφα. Άσσος.

- Φέρε δω να το μετρήσουμε.

Στη σκατζιά είχε τρία μποτιγιόνια οινόπνευμα. Έπιακε τ’ αριστερό, έβαλε για να μετρήσουνε, τεσσάρι βγήκε.

- Χτώδουλε τέσσερο, ποιός άσσος; Για σαπούνι μόνο κάνει.

- Μα…, δε ξέρω ΄γώ; Χρυσάφι ήταν’ ο καρπός. Και στο λουτρουβιό άσσο το μετρήσανε.

- Κάτσε να το ξαναμετρήσουμε. Έτο, τέσσερο είναι, το βλέπεις; Άμε ρίχτο στη πίσω πίλα, την αριστερή, κι έλα να πλερωθείς. Πάρε και τσι λάτες σου να μου τσι φέρεις γιομάτες άμα ξανάρθεις. Εγώ δε κρατάω τσι λάτες όπως κανουν’ άλλοι. Γι αυτό με προτιμάει όλος ο κόσμος.

- Προσκυνώ.

Ο Λεωνίδας με το μπακάλικο είπε του γιου του.

- Άμε, ορέ, να φέρεις μια λάτα λάδι άσσο από κείνονε τον Ιαβέρη. Έσωσε. Και να το μετρήσει μπροστά σου. Ξέρεις;

- Ξέρω.

Ο μπουτελάντες του γιόμισε τη λάτα από τη πίσω δεξιά πίλα κι επήρε από τη σκατζιά το δεξιό μποτιγιόνι με το οινόπνευμα για να μετρήσει.

- Βλέπεις; Διαμάντι! Ούτε άσσος πες του πατέρα σου και δώσ’ του πολλούς χαιρετισμούς.

- Ξαναμέτρησέ το με το μεσαίο μποτιγιόνι με το οινόπνευμα. Στο ξεξιό έχεις σόδα και το βγάνει λαμπάντε και στ’ αριστερό λεϊμόνι και το βγάνει μούργα. Στο μεσαίο έχεις το καθαρό. Σ’ έχω γκραντάρει.

- Μπα, μπα, μπα… ο γιος του Λεωνίδα... Όλα τα ξέρεις μωρέ;

- Όλα.

- Κι άμα μεγαλώσεις τι δουγειά θα κάμεις; Στο μπακάλικο κι εσύ;

- Όχι, μπουτελάντες θα γίνω.