Ο ΑΝΤΡΑΣ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- Εξύπνησες;

- Με ξύπνησες.

- Ξύπνησες και τραγουδείς; τι τραγουδείς;

- Του άντρα του πολλά βαρύ, μη του μιλάτε το πρωΐ…

- Σκώσου, τι σούχω κάμει καφέ. Γλυκόνε όπως τόνε πίνεις.

- Μέτριο τόνε πίνω.

- Λόγω της ημέρας.

- Τι έχει η μέρα; Βρέχει.

- Χρόνια σου πολλά, έλα να σε φιλήσω.

- Δε γιορτάζω σήμερα κι άσε τα φιγιά, με γιομίζεις σάγιατα.

- Σήμερα γιορτάζουνε όλοι οι άντρες. Είναι η Παγκόσμια Μέρα του Άντρα.

- Μωρ’ τι μου λες; Έχουμε και τέτοια μέρα;

- Σούκαμα τηγανίτες με κανέλα και ζάχαρη άχνη κι έκαμα και τα πολύσπορα, τί μεθαύριο είναι τση Πολυσπορίτισας.

- Φάτα σύ. Εγώ μισό καφέ πίνω το πρωΐ κι ένανε κατά τσι έντεκα που μου τόνε φέρνει το παιδί του κυρ Νούφρη από απέναντι. Μετά το μεσημέρι ό,τι φαρμάκι μαγειρέψεις,

- Κι όμως ένα καλό πρωΐνό το συνιστούν όλοι οι γιατροί. Το λέει και η τηλεόραση.

- Δεν είμαι Αγγλοσάξων. Στσου Άη Πατέρες δε μας εμεγαλώσανε με δημητριακά και κορν φλέϊκς. Μια φέτα ψωμί και δρόμο.

- Να σου εξηγήσω…

- Άσε με θέλω να πάω στο καμπινέ.

- Μη ξεχάσεις να τραβήξεις το ρουμπινέ, όλο το ξεχνάς. Αυτή η λετρίνα και τι έχει τραβήξει από σένανε. Και το σεντάλι όλο το κατουράς. Και μετά εγώ πρέπει να ρίχτω ζεστά νερά. Με σακάτεψες τη φλιμένηνε.

- Πώ, πώ, γκρίντα πρωΐ - πρωΐ… Είναι που γιορτάζω κιόλις. Φαντάσου να μη γιόρταζα.

- Σήμερα είναι και η Παγκόσμια Μέρα τση Δημόσιας Τουαλέτας.

- Μπα; γι αυτό τήνε βάλανε μαζί με τη γιορτή του άντρα; Μας έχουνε κατουρημένους παγκοσμίως; Τση Δημόσιας είπες; Του Δήμου να το πεις.

- Όπως φεύγεις να μ’ αφήκεις λεφτά. Μεθαύριο γιορτάζω και θέλω να πάρω κάντιτίς.

- Δεν εγιόρτασες το Δεκαπενταύγουστο; πάλε θα γιορτάσεις;

- Γιορτάζω και μετά των παρθένων.

- Άσε με, ορή γυναίκα, και μετά των παρθένων… Τρία παιδιά δε σούκαμα;

- Όσο γι αυτό δε μπορώ να πω… Άντρα μου εσύ…

- Το καφέ βάλε μου, να φύγω.