ΣΤΙΓΜΕΣ ΧΑΟΥΣ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- Η ζωή είναι στιγμές. Μια στιγμή και τα πάντα όλα.

- Πόσο κρατάει μια στιγμή; Κάνα δευτερόλεφτο;

- Ημπορεί…, πάντως κάτι πολύ λίγο. Όπως κάνεις ένα τσακ με τα δυο σου δάχτυλα.

- Δηλαδή μέσα σε μια μέρα έχουμε πάρα πολλές στιγμές.

- Άμα βάλεις και τσι προσωπικές στιγμές του καθεμιανού, άπειρες.

- Σκέψου πόσες στιγμές έχουνε περάσει από ιδρύσεως Γης και Κόσμου.

- Πόσες;

- Πολύ μεγάλο νούμερο. Μήτε η Κοσμογραφία δε το λέει. Χάος.

- Γι αυτό ο Ησίοδος λέει « εν αρχή ήτο το Χάος»;

- Αυτός τη Θεογονία-Κοσμογονία έγραψε κι όχι τη Κοσμογραφία. Μεγάλο χάος. Το Χάος, λέει, έδωκε αμπωσιά στο Έρεβος και στη Νύχτα, αυτοί εκουκουλωθήκανε εις Αιθέρα και Ημέρα εξ ών Γαία και Έρως εκάμανε ό,τι εκάμανε και στη συνέχεια πεταχτήκανε κάτι μυστηριώδη σπόρια που τα είπαμε πανίδα και χλωρίδα. Μεγάλες στιγμές. Κάτσε μέτρησέ της.

- Ευτυχώς που βγήκαμε κι εμείς οι ανθρώποι κι αρχίσαμε τελευταίως να τσι μετράμε τσι στιγμές και να τσι καταγράφουμε με την Ιστορία.

- Καλή κι αυτή! Η περίληψη τση περιλήψεως στιγμών χάους είναι. Όλο για τα μεγάλα γεγονότα λέει, τα περισσότερα πολεμικά και τση συφοράς. Σπάνια τση ξεφεύγει κάνα χαμογελαστό. Ενώ το κάθε γεγονός αποτελείται από άπειρες στιγμές που σημαδεύουν τον καθένα, που τις θεωρεί σπουδαίες και σημαντικές, μοναδικές κι ανεπανάληπτες. Και χάνονται όλες στο μεγάλο και άκολο πηγάδι που ρίχνουμε όλα τα σύμμικτα σκουπίδια μας. Χάος!

- Παντού. Το Χάος ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει. Μη πας μακριά. Κοίτα ‘δώ τριγύρω. Το βλέπεις το κυκλοφοριακό χάος;