Ως εδώ και μη παρέκει. Να ρυθμιστούν τα πάντα

Η πρόσκληση του Επιμελητηρίου στα μέλη του να συζητήσουν το θέμα του ωραρίου μουσικής με προσκεκλημένο τον αγαπητό και σεβαστό μας δήμαρχο, δείχνει ότι τα πράγματα τείνουν να οδηγηθούν στα άκρα. Παρά τα όσα έχουν συμβεί, μερικοί επιμένουν με το σκεπτικό «οι νόμοι είναι παλιοί», κινούμενοι στο ίδιο μήκος κύματος με τη λογική «οι νόμοι αλλάζουν» όπως διατυπώθηκε από τον πολύ αγαπητό και εξίσου σεβαστό πρώτο δημότη.

Δυστυχώς η τουριστική περίοδος αρχίζει σύντομα και η κατάσταση των υποδομών και όλων των προβλημάτων του δήμου βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από πέρισυ. Τότε μερικοί μουρμούριζαν για «φέρουσα ικανότητα» και κάτι τέτοια βαρύγδουπα τα οποία ξεχάστηκαν αμέσως μόλις τελείωσε η περασμένη τουριστική περίοδος. Το μόνο ζητούμενο το οποίο προβάλλεται είναι ο ποιοτικότερος τουρισμός. Με αυτό το χάλι μερικοί μιλούν για κάτι τέτοιο. Μήπως είναι θράσος;

Εδώ που φτάσαμε η δημοτική αρχή πρέπει να δώσει άμεσα λύσεις σε μια σειρά πολύ γνωστών προβλημάτων. Δικαιολογίες του τύπου «δεν ξέραμε όταν αναλάβαμε», «δεν υπάρχει δυνατότητα», «δεν έχουμε προσωπικό» και διάφορα άλλα ευτράπελα, αποτελούν κοροϊδία προς τους δημότες. Όταν μια ομάδα ζητά να αναλάβει τη διαχείριση ενός δήμου όπως ο δικός μας, τέτοιες δικαιολογίες προκαλούν θυμηδία. Όταν δεν ξέρεις, δεν ασχολείσαι. Ας στρωθεί επομένως η δημοτική αρχή, προεξάρχοντος του πολύ αγαπητού και εξίσου σεβαστού πρώτου δημότη να λύσει τα παρακάτω προβλήματα (παρατίθενται με τυχαία σειρά και δεν είναι τα μόνα):

1. Σκουπίδια (προς το παρόν η Παλιά Πόλη βρωμάει και για την ανάθεση του εργοστασίου επεξεργασίας κρατάμε επιφυλάξεις καθώς η πόλη είναι γεμάτη έργα τα οποία θα τελείωναν σίγουρα σε 2-3 χρόνια, ενώ οι δικαιολογίες για το επίπεδο ανακύκλωσης είναι ανάξιες σχολιασμού).

2. Νερό (αποτελεί μέγιστη επιείκεια προς τη δημοτική αρχή αν πούμε ότι είμαστε στην ίδια κατάσταση με πέρισυ. Πάλι θα έχουμε τα της προηγούμενης χρονιάς και πάλι κανένας δεν θα μπει στον κόπο να σκεφτεί τι θα γίνει αν πιάσει φωτιά στην Παλιά Πόλη και δεν υπάρχει νερό. Βλέπετε, αν το έχεις «δίπορτο» δεν έχεις και ιδιαίτερη έγνοια για τι μπορεί να συμβεί στην Παλιά Πόλη).

3. Στάθμευση-Κυκλοφοριακό (δεν υπάρχει η παραμικρή μέριμνα πρώτα για τους μόνιμους κατοίκους και μετά για τους επισκέπτες. Όποιος προλάβει. Να βολεύονται τα τουριστικά λεωφορεία και για τους υπόλοιπους στάχτη και πόλβερι).

4. Καρεκλες-Τραπέζια (ουδείς έλεγχος. Η δημοτική αρχή ενεργεί σαν να αποτελεί κύριο μέλημά της τι θα κάνουν οι της εστίασης, όταν θέλουν και όπως θέλουν, επειδή το θέλουν. Τα προβλήματα τα οποία καταγγέλλονται καθημερινά αντιμετωπίζονται με τη λογική «δε πανα λέτε ότι θέλετε»).

5. Ωράριο Μουσικής (κορυφαία κατάσταση όπου … σπάνια διαπιστώνονται παραβάσεις, αλλά το περιβόητο όριο των 80 db, στις επιτρεπτές ώρες, αποτελεί ανέκδοτο).

6. Άλση Γαρίτσας-Ανεμομύλου (μετά τα νομικά ζητήματα που έθεσε ο Σύλλογος των Κατοίκων της Γαρίτσας, η δημοτική αρχή επιμένει. Είναι απίστευτο – αλλά αληθινό).

7. Παρά το ότι Αρχαιολογική Υπηρεσία και Δήμος Κεντρικής διαχειρίζονται την Παλιά Πόλη σαν ακατοίκητο οικιστικό σύνολο, κάνουν ότι μπορούν με τη στάση τους για να ερειπώσει. Τα μέτρα και οι απαιτήσεις προς τους κατοίκους στις περιπτώσεις απαραιτήτων εργασιών συντήρησης αγγίζουν το όριο της παράνοιας. Το αποτέλεσμα είναι κάθε λίγο να πέφτουν κομμάτια σοβάδων, παράθυρα και κεραμίδια. Πολλοί ιδιοκτήτες δεν αντέχουν και φτάνουν στο σημείο να πουλάνε και να μετακομίζουν, όπως είναι και το επιδιωκόμενο από τα διάφορα οικονομικά συμφέροντα. Ακόμα και εκκλησίες έχουν πουληθεί (η μία πρόσφατα) και η ταυτότητα της Παλιάς Πόλης έχει αλλοιωθεί σε μεγάλο βαθμό. Τα περί Ουνέσκο και τα λοιπά είναι επίσης ανέκδοτα.

Η δημοτική αρχή και προσωπικά ο πολύ αγαπητός και εξίσου σεβαστός πρώτος δημότης θα χρεωθούν όλες τις καταστάσεις και τις εξελίξεις που ακολουθούν και το ξέρουν. Φαίνονται να το επιδιώκουν, αν και δεν είναι καθόλου τιμητικό για την υστεροφημία τους (και ας μην προβάλλουν την απίθανη δικαιολογία ότι .. δεν τους νοιάζει γιατί τους νοιάζει και τους κόφτει).

Δεκαπέντε μήνες ήταν υπεραρκετοί για να δρομολογηθούν λύσεις. Αν δεν μπορούν, ή δεν θέλουν να δώσουν λύσεις να το δηλώσουν (υπάρχει και τρίτη εκδοχή αλλά προτιμάμε να την παραλείψουμε σε αυτή την φάση τουλάχιστον, για να μην οξύνουμε και άλλο την ήδη τεταμένη κατάσταση).

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ