Ο Πολιτιστικός Σύλλογος ΑΛΣΟΥΣ Γαρίτσας εκφράζει την κατηγορηματική και αδιαπραγμάτευτη αντίθεσή του σε κάθε σκέψη ή σχεδιασμό αποχαρακτηρισμού του Άλσους Γαρίτσας – Ανεμόμυλου μέσω νομοθετικής παρέμβασης.

Αναλυτικά σε ανακοίνωσή του αναφέρει:

Εδώ και 14 μήνες ο Σύλλογός μας δίνει μάχη για να μην αποχαρακτηριστεί με έμμεσο τρόπο , εν τοις πράγμασι, το Άλσος Γαρίτσας Ανεμόμυλου. Εδώ και 14 μήνες ο κ. Δήμαρχος του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας δήλωσε ευθαρσώς πως στο Άλσος θα παραχωρήσει άδειες σε όποιον επιθυμεί και μάλιστα θα αυξήσει τα παραχωρηθέντα τ.μ. των καταστημάτων. Δηλώσεις που άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου και οδήγησαν στις σημερινές εξελίξεις.

Η ιδέα αποχαρακτηρισμού του Άλσους ξεκίνησε τότε, όταν , τα τελευταία δέκα χρόνια, παραχωρούνται άδειες σε ΝΕΑ καταστήματα, ενώ καλώς εγνώριζαν ότι αυτό είναι παράνομο και ενέχει κίνδυνο για τους καταστηματάρχες. Στο Άλσος πράγματι δραστηριοποιούνταν επιχειρήσεις εδώ και δεκαετίες. Αυτές όμως ήταν λιγότερες από τις μισές. Οι πλειονότητα αυτών άρχισαν να δραστηριοποιούνται τα τελευταία χρόνια και από όταν ο Δήμος καλώς εγνώριζε τη θέση της Δασικής Υπηρεσίας και την ισχύουσα νομοθεσία που απαγορεύει κάθε τέτοια χρήση του Άλσους. Εντούτοις αγνοούσε εσκεμμένα αυτή τη νομοθεσία, εκδίδοντας κατ΄εξακολούθηση παράνομες άδειες, ή ακόμα χειρότερα επιτρέποντας σε κάποιες επιχειρήσεις να δραστηριοποιούνται χωρίς καν άδεια, υπό την ανοχή και συνενοχή του Δήμου.

Κατόπιν αγώνων και ενεργειών του Συλλόγου μας, το Δημοτικό Συμβούλιο υιοθέτησε το άρθρο 12 του Κανονισμού Λειτουργίας του Άλσους, σύμφωνα με το οποίο καθορίστηκε διατιθέμενη επιφάνεια σαράντα πέντε (45) τ.μ., οριοθετημένη με φυσικό τρόπο, υπό την προϋπόθεση ότι η χορήγηση της σχετικής άδειας είναι σύμφωνη με την ισχύουσα νομοθεσία.

Από την ψήφιση του και μέχρι και σήμερα ΟΥΔΕΙΣ εφάρμοσε αυτό. Οι επαγγελματίες συνέχισαν και συνεχίζουν να καταλαμβάνουν όσο χώρο πρασίνου επιθυμούν, καμία οριοθέτηση δεν έγινε από τον Δήμο, καμία εκκαθάριση του χώρου δεν έγινε. Υπήρχε μάλιστα και περίπτωση που καταστηματάρχης προέβη σε κατακρεούργηση δέντρου, χωρίς άδεια βεβαίως, επειδή τα κλαδιά εμπόδιζαν την ομπρέλα του, αφήνοντας μόνο τον κορμό!!!! Κανένας έλεγχος από τον Δήμο, καμία συνέπεια για τους καταστηματάρχες. Η αλλοίωση του Άλσους συνεχίζεται…

Ο Σύλλογος μας σε όλα αυτά, αντέδρασε συγκρατημένα, με σύνεση και ανοχή και ζητούσε επανειλημμένως την οριοθέτηση των χώρων και την εφαρμογή έστω όσων ψηφίστηκαν. Ουδείς μας έδωσε την παραμικρή σημασία. Τελικά το Άρθρο 12 ακυρώθηκε από την Επιτροπή του αρ. 152 ως μία ρύθμιση παράνομη. Απόφαση που δεν ήλθε ως κεραυνός εν αιθρία βεβαίως… Και ξαφνικά, αντί η υπόθεση να εισαχθεί ενώπιον του φυσικού της Δικαστή και να επιλυθεί με νόμιμο τρόπο η όποια διαφορά, με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι επιχειρείται η ψήφιση νόμου που θα ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ επισήμως και ρητώς πλέον το Άλσος Γαρίτσας Ανεμόμυλου, ή όπως σήμερα διαδίδεται τμημάτων αυτού.

Αισθανόμαστε λοιπόν την ανάγκη να επισημάνουμε για ακόμα μία φορά το παράνομο και αντισυνταγματικό μιας τέτοιας κίνησης, απόφασης και τυχόν νόμου, όσο και το επικίνδυνο.

Το Άλσος μας αποτελεί χώρο κοινόχρηστο, χώρο αστικού πρασίνου. Ασφαλώς δεν αποτελεί δάσος και ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε ως δάσος.

Με το άρθρο 24 του Συντάγματος αναγνωρίζεται το δικαίωμα του ανθρώπου να διαβιεί και να αναπτύσσεται σε ένα περιβάλλον υγιεινό και οικολογικά ισόρροπο. Το αντικείμενο του δικαιώματος στο περιβάλλον ορίζεται με τη δέουσα ευρύτητα, ώστε να καταλαμβάνει όλα τα στοιχεία που συνθέτουν εκάστοτε τον υπό ευρεία έννοια «ζωτικό χώρο» του ανθρώπου, μεταξύ των οποίων καθοριστική θέση κατέχουν οι κοινόχρηστοι, ελεύθεροι χώροι των πόλεων και των οικισμών και οι χώροι πρασίνου.

Η προστασία που παρέχεται από το Σύνταγμα και τη νομοθεσία στους κοινόχρηστους χώρους πρασίνου, συνίσταται στη διαφύλαξή τους στο διηνεκές μέσω της λήψεως των αναγκαίων μέτρων και της αειφορικής διαχείρισής τους, προκειμένου να καθίσταται δυνατή η εκπλήρωση του σκοπού τους, δηλαδή η ελεύθερη και ακώλυτη χρήση και απόλαυση του πρασίνου από το κοινό.

Σύμφωνα και με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι κοινόχρηστοι χώροι πρασίνου αποτελούν «χώρους τεχνητώς δημιουργηθέντος υποκατάστατου φυσικού περιβάλλοντος». Καθίσταται επομένως σαφές ότι οι κοινόχρηστοι χώροι πρασίνου, αν και αποτελούν μεγέθη κατ΄ εξοχήν του δομημένου χώρου, αντιμετωπίζονται από το δίκαιο, χάριν της σπουδαίας λειτουργίας του πρασίνου και της αναψυχής που επιτελούν, ως αυτούσια συστήματα φυσικού κεφαλαίου εντός του οικιστικού ιστού, που ενεργοποιούν ολόκληρο το φάσμα της συνταγματικής προστασίας του άρθρου 24.

Γίνεται ακόμη δεκτό ότι εντός των κοινοχρήστων χώρων πρασίνου επιτρέπονται αποκλειστικά και μόνο κατασκευές απαραίτητες για την επιτέλεση της λειτουργίας τους.

Η σημασία που αποδίδει το δίκαιο στο αστικό πράσινο είναι τόσο εμφαντική, ώστε αναγνωρίζει στα πάρκα και άλση εντός οικιστικού ιστού την προστασία που παρέχεται στα δάση και στις δασικές εκτάσεις της χώρας.

Σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 4 τουν. 998/1979 περί προστασίας δασών, υπάγονται στις διατάξεις του και τα εντός πόλεων και οικιστικών περιοχών πάρκα και άλση και το περιαστικό πράσινο, στις δε διατάξεις της δασικής νομοθεσίας υπάγονται και τμήματα πάρκου ή άλσους που φέρουν μη δασική βλάστηση συνδέονται όμως οργανικά με το σύνολο του πάρκου ή άλσους συμβάλλοντας στη διατήρηση της φυσικής ισορροπίας του. Η προστασία που παρέχεται από τη δασική νομοθεσία στα πάρκα και άλση εξειδικεύεται περαιτέρω στα άρθρα 58, 59 και 60 του έκτου κεφαλαίου του ν. 998/1979 περί επιτρεπτών επεμβάσεων, όπως ισχύουν μετά τον ν. 4280/2014.

Κατά το άρθρο 5 του ν. 998/1979, η μέριμνα για την ανάπτυξη, βελτίωση, αναδάσωση και προστασία πάρκων, αλσών και δενδροστοιχιών ανήκει στους οικείους ΟΤΑ ή στους οικιστικούς φορείς που αναλαμβάνουν τη δημιουργία τους ή σε ίδια νομικά πρόσωπα, σύμφωνα με σχετική μελέτη. Η μέριμνα για δάση, δασικές εκτάσεις, πάρκα, άλση και δενδροστοιχίες εντός αρχαιολογικών χώρων ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού. Οι υπηρεσίες αυτές δύνανται να ζητούν τη συνδρομή της δασικής υπηρεσίας, εφ΄ όσον συντρέχει περίπτωση, ενώ η εκτέλεση κάθε είδους έργων σε πάρκα και άλση ενεργείται σύμφωνα με σχετική μελέτη που εγκρίνεται από τη δασική αρχή και με την εποπτεία της.

Ο ν. 3889/2010 (άρθρα 13 και 23) εξαιρεί τα εντός οικιστικών περιοχών πάρκα και άλση από τον δασικό χάρτη, διευκρινίζει ωστόσο ότι, ως προς την προστασία τους, εφαρμόζονται οι διατάξεις της δασικής νομοθεσίας. Σύμφωνα περαιτέρω με το άρθρο 58 του ν. 998/1979, δεν επιτρέπεται μεταβολή του κυρίου προορισμού των πάρκων και αλσών ούτε αναίρεση της λειτουργίας τους.

Και ενώ ισχύουν τα ανωτέρω, θα επιχειρήσουν να αποστερήσουν από το Άλσος την αυξημένη αυτή νομοθετική προστασία, να αποχαρακτηρίσουν αυτό, με συνέπειες που ακόμα δεν μπορούμε ίσως να αναλογιστούμε. Ο αποχαρακτηρισμός αυτού του χώρου σημαίνει ότι θα πάψει να αποτελεί χώρο αστικού πρασίνου. Και θα αποτελεί τι; Είτε αποχαρακτηριστεί στο σύνολο του, είτε τμήματα αυτού το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Με τον αποχαρακτηρισμό του Άλσους παύει κάθε προστασία, κάθε περιορισμός στη χρήση του, ανοίγει ο δρόμος και χρήση παντός είδους, δόμηση, εμπορική εκμετάλλευση και περιορισμό της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών. Χάνεται ο μοναδικός πνεύμονας πρασίνου της πόλης της Κερκύρας,

Η σκέψη δε, να υπάρξει εν μέρει αποχαρακτηρισμός είναι αστεία. Δηλαδή θα επιλεχθούν κατά το δοκούν και συμφέρον, με φωτογραφική διάταξη, τμήματα του Άλσους που θα αποχαρακτηριστούν, επιφέροντας κατάτμηση της ενιαίας έκτασης του Άλσους , τμήματα που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κάθε χρήση προς το συμφέρον συγκεκριμένων ιδιωτών. Πρακτική επικίνδυνη καθώς στο μέλλον θα μπορεί να εφαρμοστεί και σε αποχαρακτηρισμό εν μέρει αιγιαλού, δασικής έκτασης, αρχαιολογικού χώρου κ.ο.κ. Μειώνοντας όμως έτσι την έκταση πρασίνου στο Άλσος , πολλές από τις υπάρχουσες παρεμβάσεις σε χώρους πρασίνου καθίστανται παράνομες αφού το ποσοστό πρασίνου μειώνεται κάτω του νομίμου. Με κίνδυνο η ίδια η ανάπλαση να κριθεί παράνομη και να εκπέσει του Ευρωπαϊκού Προγράμματος.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γαρίτσας «Το Άλσος» εκφράζει την κατηγορηματική και αδιαπραγμάτευτη αντίθεσή του σε κάθε σκέψη ή σχεδιασμό αποχαρακτηρισμού του Άλσους Γαρίτσας – Ανεμόμυλου μέσω νομοθετικής παρέμβασης. Το Άλσος δεν είναι «οικόπεδο». Δεν είναι διαθέσιμο προς αξιοποίηση. Είναι ζωντανό κομμάτι της ιστορίας, της ταυτότητας και της καθημερινότητας της Κέρκυρας.

Σε περίπτωση που επιχειρηθεί αποχαρακτηρισμός:

• Θα ασκήσουμε όλα τα ένδικα μέσα, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο
• Θα προχωρήσουμε σε άμεση ενημέρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι η ανάπλαση έγινε με ευρωπαϊκά κονδύλια
• Θα ενημερώσουμε την UNESCO, καθώς το Άλσος αποτελεί άμεση προέκταση της Παλιάς Πόλης της Κέρκυρας, Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς
• Θα απευθυνθούμε σε όλα τα πολιτικά κόμματα, τις δημοτικές και τις περιφερειακές παρατάξεις, απαιτώντας σαφή και δημόσια θέση
• Θα κινητοποιήσουμε τον Κερκυραϊκό λαό, που είναι και ο φυσικός ιδιοκτήτης αυτού του χώρου

Καλούμε κάθε αρμόδιο να αναλάβει την ευθύνη του.

Όποιος επιχειρήσει να αγγίξει το Άλσος, θα βρει απέναντί του την κοινωνία της Κέρκυρας.

Δεν θα επιτρέψουμε να χαθεί ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο πρασίνου.

Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί η ανάσα της πόλης σε αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Το Άλσος ανήκει στους πολίτες. Και θα παραμείνει στους πολίτες ως κοινόχρηστος χωρος πρασίνου.