Καμία ανοχή στην ανοχή!

Του Αντώνη Κουρσάρη*

Σε μια εποχή όπου οι αξίες φαίνεται να είναι ρευστές και υποκειμενικές, η έννοια του "ανήθικου" γίνεται όλο και πιο ασαφής. Η υπερβολική έμφαση στην ατομική ευτυχία ή τις ατομικές ανάγκες οδηγεί στην απομάκρυνση από το συλλογικό συμφέρον και την αλληλεγγύη.

Όταν μια κοινωνία ανέχεται συγκεκριμένες συμπεριφορές, στέλνει το μήνυμα ότι αυτές είναι αποδεκτές. Αυτό ενθαρρύνει άλλους να τις υιοθετήσουν, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο, ματαιώνει και τις προσπάθειες αντίστασης των υπολοίπων.

Όταν γινόμαστε μάρτυρες τέτοιων πράξεων, πρέπει να έχουμε το θάρρος να τις καταγγείλουμε. Σίγουρα θα είναι δύσκολος ο δρόμος, μακρύ το ταξίδι, αλλά τουλάχιστον θα έχουμε παραμείνει άνθρωποι.

Η λέξη "ανθρωπιά" φέρνει στο νου έννοιες όπως η συμπόνια, ο σεβασμός, η αλληλεγγύη και η δικαιοσύνη. Είναι μια λέξη που εκφράζει την ουσία της ανθρώπινης φύσης και τις αξίες που μας συνδέουν ως κοινωνία. Δυστυχώς, όμως, συχνά βλέπουμε ανθρώπους να χρησιμοποιούν αυτή τη λέξη υποκριτικά, για να κρύψουν τα πραγματικά τους κίνητρα ή να εξυπηρετήσουν προσωπικά συμφέροντα. Χρησιμοποιούν την ανθρωπιά ως όπλο για να χειραγωγήσουν τους άλλους. Κρύβουν πίσω από την ανθρωπιά προσωπικά συμφέροντα. Δημιουργούν διχασμούς και μίσος στο όνομα της ανθρωπιάς.

Αναδεικνύοντας τις υποκριτικές συμπεριφορές και αποδοκιμάζοντάς τες, εξετάζοντας τα κίνητρα των ανθρώπων που μιλούν για ανθρωπιά, κρίνοντας τους ανθρώπους από τις πράξεις τους και όχι από τα λόγια τους και υποστηρίζοντας τις πράξεις που βασίζονται στην πραγματική αλληλεγγύη και την ενσυναίσθηση, θα προχωρήσουμε παρακάτω...

Είναι Δάσκαλος, πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας