Η ΠΑΤΡΙΣ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- «Είς οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης». Όμηρος.

«Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον εστίν η πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ’ ανθρώποις τοις νουν έχουσιν». Σωκράτης.

- Έ, και;

- Αυτό είναι η Πατρίς. Το είπανε οι αρχαίοι.

- Πατρίς είναι το Κράτος. Αυτό κρατεί, αυτό άρχει, αυτό κατάπιε τη Πατρίδα.

- Λέτε κουταμάρες. Πατρίς είναι αυτό που είπε ο Πολέμης:

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι;

Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;

Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;

Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;

Το λέανε και τα αναγνωστικά του Δημοτικού. Μ’ αυτά δεν εμεγαλώσαμε;

- Μας εκουτιένανε. Μας εμπερδεύανε. Εδώ είναι ποιός θε νάχει τ’ απάνου χέρι. Ποιός θε νάναι ο κουμανταδόρος. Αυτός αυτοχρίζεται Πατρίς και Κράτος κι όλα μαζί, ομού κι αντάμα.

- Με το ψήφο μας.

- Ναι, καλά… Ποιό ψήφο; Του χρόνου θα τόνε δίνουμε διαδικτυακά με το προσωπικό μας αθιρμό. Θα πατάμε ένα κομπί και σώνει μας και άνευ διαλόγου.

- Το Κράτος τι είναι;

- Το κράτος είναι οργανωμένη πολιτική οντότητα που κατέχει το μονοπώλιο της χρήσης νόμιμης εξουσίας σε μια καθορισμένη γεωγραφική περιοχή.

- Μονοπώλιο δηλαδή τση εξουσίας;

- Τα μονοπώλια εγινήκανε μετά το ’97 αφού μας εβάλανε 18 χρόνια πριν τσου πρώτους Ολυμπιακούς, να καταξοδευτούμε με την εκστρατεία στη Θεσσαλία λόγω του Κρητικού ζητήματος και κάμαμε τα μονοπώλια στα σπίρτα, στα οινοπνεύματα, στα τσιγάρα, στ’ αλάτια και στα τραπουλόχαρτα για να ξοφλάμε τσου δανειστές που μας αμπώσανε στο πόλεμο. Μέχρι το ’78 επλερώναμε τη ζημιά. Κατά βάσιν στσου Γερμανούς που μας τήνε φέρανε. Πολεμάτε σείς, να τρώμ’ εμείς.

- Υπήρξαν πολεμικαί αποζημιώσεις.

- Από πού; Επήρες εσύ τίποτα για τσου πατεράδες σου που αφήκανε τα κόκκαλά τους; Αυτά έκαμε το Κράτος και το δυστυχώς επτωχεύσαμεν. Στη μπάντα η Πατρίς. Τα πάντα όλα για το λουφέ. Ψέματα;

- Το Κράτος παρέχει υπηρεσίας εις τους πολίτας. Λειτουργεί υπέρ αυτών και είναι υπηρέτης αυτών.

- Και πως το κάνει;

- Δια των Δημοσίων Υπηρεσιών και των Δημοσίων Έργων. Έχει του κόσμου τας υπηρεσίας που παράγουν έργον. ΔΕΗ, ΟΤΕ, Νερά, ΕΣΥ, Στρατός, Αστενομία, Δικαστήργια, Βουλή, Ναυτικό, Φυλακές, Πυροσβεστική, Λιμενικό, Αρχαιολογίες, ΟΑΕΔ, Περιφέρειες, Δημαρχείες, Αεροπορίες, Κοινότητες, Εφορείες, ΑΑΔΕ, Αροδρόμια, Λιμάνια, ΤΑΕΔ, Υπερταμείο, Τρένα, Ταμεία Επιδοτήσεων και ων ουκ έστιν. Μέχρι και τα ΕΛΤΑ. Μυριάδες αι συνισταμέναι του Κράτους. Και τα πουλεί άπαντα. Διότι το Κράτος δεν είναι επιχειρηματίας. Το Κράτος κρατάει τη μπαγκέτα τση όπερας και πουλεί εισιτήργια. Κοψοχρονιάς.

- Δικές του δεν είναι αι Υπηρεσίαι; Ό,τι θέλει τσι κάνει. Και τσι ξεπουλεί. Μέχρι το παραλιακό μέτωπο δε το ξεπούλησε στο γιώτα, κάπα, λάμντα;

- Προσωπικό αθιρμό πήρες; Πρέπει να μπεις στο γκοβ τζι αρ. Μισό βήμα να κάμεις το βλέπει το Κράτος. Πανταχού παρόν. Από το Σταμάτη και το Γληγόρη που αναβοσβήνουνε όποτε θέλουνε μέχρι το νομοθέτημα τάδε, τροποποίηση τάδε. Τη Πατρίς δε γλέπεις πουθενά. Ξαφανιστήκανε και τα ρηχά ακρογυάγια και κάθε χώρα της με τα χωργιά. Εγινήκαν’ όλα ρίαλ εστέϊτ. Τήνε ρουφήξανε και τήνε ρουφάνε μέχρι το μεδούλι. Γιατί νομίζεις που γίνονται οι σεισμοί; Φέρνουμε κι απ’ όξω να μας ερουφάνε καλύτερα. Εμείς παράγουμε το πλούτο, εμάς ρουφάνε.

- Μας ρουφάνε, μας ρουφάνε. Με το καλαμάκι. Οικολογικό όμως και βιοδιασπώμενο.

- Ποιό καλαμάκι; Τα καλαμάκια εκαταργηθήκανε. Με τη κουτάλα τση σούπας μας ρουφάνε. Και μας και τη Πατρίς.