Γράφει ο Γεράσιμος Μουρμούρης*

Κέρκυρα – Τουριστική κίνηση 2026, μέχρι 31 Αυγούστου 2026:

• 25.230 κινήσεις πτήσεων στο αεροδρόμιο Κέρκυρας
• Περίπου 12.600 αφίξεις αεροσκαφών (γι' αυτό έχουμε γεμίσει καρκίνο)
• 3.570.582 επιβάτες συνολικά (αφίξεις + αναχωρήσεις)
• 1.677.323 διεθνείς αφίξεις επιβατών
• Αύξηση διεθνών αφίξεων περίπου 7,5% σε σχέση με το 2025
• Περίπου 1,83 εκατ. συνολικές αφίξεις επιβατών μέσω αεροδρομίου, μαζί με τις πτήσεις εσωτερικού
• Επιπλέον, μέχρι το τέλος Ιουλίου είχαν καταγραφεί 556.479 επιβάτες κρουαζιέρας

Με αυτά τα τεράστια, σχεδόν εξωπραγματικά, νούμερα καλούμαστε όσοι έχουμε την «ατυχία», πλέον, να ζούμε στην Κέρκυρα, να περάσουμε τους 8 από τους 12 μήνες κάθε χρόνου. Και φυσικά μη νομίζετε ότι τους υπόλοιπους τέσσερις περνάμε ήρεμα. Κάτι καρναβάλια, κάτι κρουαζιέρες εκτός σεζόν… ζήτημα είναι αν μας μένουν δύο-δυόμισι μήνες για να ηρεμήσει η ψυχή μας και να γαληνέψουν λίγο οι παραστάσεις μας.

Σε όλον αυτόν τον κακό χαμό πρέπει να συνυπολογίσει κανείς την έλλειψη υποδομών και, κατά τη γνώμη μου, τη μεγάλη ανεπάρκεια στη διαχείριση της καθημερινότητας.

Θα σταθώ στο τελευταίο και θα απευθύνω δημόσια μια φωνή διαμαρτυρίας προς τον Δήμαρχο, Στέφανο Πουλημένο, έναν άνθρωπο που σέβομαι και εκτιμώ, αλλά που μέχρι σήμερα με έχει απογοητεύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Αναγνωρίζω τα τεράστια προβλήματα που κληρονόμησε από προηγούμενες δημοτικές αρχές. Όμως τα γνώριζε — ή όφειλε να τα γνωρίζει. Όταν ζήτησε την ψήφο μας με το αισιόδοξο «ΕΞΑΡΧΗΣ», έπρεπε να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τα χρόνια προβλήματα του Δήμου και να αναζητήσει πραγματικές λύσεις.

Είναι γεγονός ότι, όπως σε μια γκαρσονιέρα δεν μπορείς να φτιάξεις εγκαταστάσεις για να εξυπηρετήσεις χίλια άτομα, έτσι και σε ένα μικρό νησί δεν μπορείς να δημιουργήσεις υποδομές ικανές να εξυπηρετήσουν εκατομμύρια επισκέπτες μέσα σε λίγους μήνες.

Μπορείς όμως να είσαι "παρών".

Να αφουγκράζεσαι τα προβλήματα.

Να σχεδιάζεις λύσεις.

Να οργανώνεις μέτρα εκτόνωσης.

Να προετοιμάζεσαι πριν φτάσουμε κάθε καλοκαίρι στο απροχώρητο.

Αλήθεια, αγαπητέ Στέφανε, τι πράξατε τα τελευταία δυόμισι χρόνια για να ανακουφίσετε τους μόνιμους κατοίκους του Δήμου, αλλά και τους επισκέπτες μας, από τη μάστιγα του κυκλοφοριακού;

Ποιες ουσιαστικές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις κάνατε;

Απευθυνθήκατε σε μελετητικά γραφεία εγνωσμένου κύρους για να ζητήσετε επιστημονικά τεκμηριωμένες λύσεις;

Πού είναι το περιβόητο "ΣΒΑΚ" ;

Δημιουργήσατε επαρκείς χώρους στάθμευσης, ώστε να μπορέσετε σταδιακά να περιορίσετε την κυκλοφορία και τη στάθμευση των οχημάτων των επισκεπτών μέσα στο "ΥΣΤΕΡΙΚΟ" ΚΕΝΤΡΟ, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα μια σημαντική πηγή εσόδων για τα ταμεία του Δήμου;

Γιατί, λοιπόν, επωμιζόμαστε όλον αυτόν τον φόρτο και όλη αυτή την πίεση κάθε σεζόν;

Αν με εκατομμύρια επισκέπτες ο Δήμος εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα, ουσιαστικά να έχει χρεοκοπήσει, ποιο ακριβώς είναι το όφελος για την πόλη και τους κατοίκους της;

Γιατί υπομένουμε τόση ταλαιπωρία, σκουπίδια και κυκλοφοριακό χάος;

Γιατί πρέπει τα νεύρα μας να γίνονται τσαντάλια;

Γιατί ΔΕΝ ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΤΕ περισσότερα από αυτή την τεράστια τουριστική επιβάρυνση;

Γιατί χιλιάδες οχήματα εισέρχονται καθημερινά στην πόλη χωρίς ένα οργανωμένο σύστημα χρέωσης ή άλλου μέτρου που να αντισταθμίζει, έστω εν μέρει, την επιβάρυνση που προκαλούν;

Πού είναι η Δημοτική Αστυνομία, κ. Δήμαρχε;

Πού είναι οι υποσχέσεις για αυστηρή αντιμετώπιση όσων ρυπαίνουν και παρανομούν;

Πού είναι η ουσιαστική συνεργασία με την Τροχαία;

Γιατί επιτρέπεται να σταθμεύουν μηχανές και αυτοκίνητα πάνω στα πεζοδρόμια, καταστρέφοντας ακόμη και τις ελάχιστες πλάκες που έχουν απομείνει — και που φοβάμαι ότι έτσι θα τις βλέπουμε για πολλά ακόμη χρόνια;

Πού είναι τα υπέρογκα ανταποδοτικά τέλη που πληρώνουμε;

Πού είναι οι καθαρές πλατείες;

Τα περιποιημένα άλση;

Τα καθαρά φρεάτια;

Τα κλαδεμένα δέντρα;

Η Λεωφόρος Αλεξάνδρας έχει σε πολλά σημεία μετατραπεί σε ζούγκλα. Μόνο ο Ταρζάν λείπει να κατέβει από τα δέντρα.

Το γνωρίζεις, αγαπητέ Στέφανε, ότι υπάρχουν περιοχές —κυρίως περιαστικές— όπου οι κάτοικοι πληρώνουν κανονικά δημοτικά τέλη και έχουν την αίσθηση ότι επί χρόνια ο Δήμος είναι ουσιαστικά απών;

Θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά.

Αλλά επειδή όσο γράφω τόσο θυμώνω, θα κάνω μία τελευταία αναφορά σε ένα θέμα που θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό.

Ίσως να μη γίνεται τόσο αισθητό σε όποιον επιστρέφει το βράδυ σε μια περιοχή όπου βρίσκει σχετικά εύκολα χώρο στάθμευσης και ησυχία. Είναι όμως καθημερινό μαρτύριο για όσους εξακολουθούμε να μένουμε στο "ΥΣΤΕΡΙΚΟ" ΚΕΝΤΡΟ.

Για όσους ακόμη… κρατάμε Θερμοπύλες.

Γιατί, όπως και οι προηγούμενες δημοτικές αρχές, δεν δίνετε μια πραγματική λύση στους μόνιμους κατοίκους του ιστορικού κέντρου;

Γιατί δεν υπάρχει ένα ουσιαστικό σύστημα εξασφαλισμένης ή προνομιακής στάθμευσης για τους κατοίκους, όπως εφαρμόζεται σε πολλές ελληνικές και ευρωπαϊκές πόλεις;

Γιατί πρέπει, μέσα στον καύσωνα, να κουβαλάω τα ψώνια μου από το πάρκινγκ στην Παλλάδα μέχρι την Πόρτα Ρεμούντα;

Γιατί, για να επιστρέψω σπίτι μου κατάκοπος από τη δουλειά, πρέπει να γυρίζω επί είκοσι λεπτά αναζητώντας μια θέση για να παρκάρω;

Ξέρω ότι πιθανότατα ούτε εσύ θα καταφέρεις να κάνεις όσα χρειάζονται.

Έχω πλέον την αίσθηση ότι πολλοί Δήμαρχοι ξεκινούν με πραγματική θέληση για έργο, αλλά βρίσκουν μπροστά τους έναν δημοτικό μηχανισμό που μοιάζει με πυκνό και δυνατό ιστό αράχνης, τον οποίο δυσκολεύονται να σπάσουν. Παράλληλα βρίσκονται αντιμέτωποι με πιέσεις, συμφέροντα και παγιωμένες καταστάσεις που κάνουν κάθε αλλαγή δύσκολη.

Το κατανοώ.

Όμως, όταν ζητά κανείς την ψήφο των πολιτών, αναλαμβάνει και την ευθύνη να συγκρουστεί με όσα εμποδίζουν την πόλη να λειτουργήσει.

Και όταν διαπιστώνει ότι δεν μπορεί να το κάνει, οφείλει τουλάχιστον να το πει καθαρά στους πολίτες.

Γιατί στο τέλος της ημέρας εμείς είμαστε εκείνοι που ζούμε καθημερινά τις συνέπειες.

Και η Κέρκυρα δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι.

*Το κείμενο από την προσωπική του σελίδα στο FACEBOOK