Η αιχμή του δόρατος - Η μόνιμη στήλη της "Φωνής των Αργυραδιτών" (αρ. φ. 178)

Του Γιώργου Κ. Καββαδία

Για τα Τέμπη και τους αγρότες: Ο λαός στο προσκήνιο!

Οι μαζικές συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια για το έγκλημα των Τεμπών  που πραγματοποιήθηκαν  σε όλη την Ελλάδα στις 26 Γενάρη, ύστερα από το κάλεσμα του «Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών» ανέδειξαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο του λαού και τη βαθιά κρίση του πολιτικού συστήματος και πρωτίστων τη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβερνητική πολιτική. Αποκάλυψαν την αποτυχία της δίχρονης προσπάθειας της κυβέρνησης να συγκαλύψει τις πολιτικές ευθύνες της για τα Τέμπη. Συμπύκνωσαν, ταυτόχρονα, τη μεγάλη λαϊκή αντίθεση στην πολιτική που εφαρμόζει. Το κάλεσμα της 26ης Γενάρη για τα Τέμπη πήρε τη διάσταση μιας μεγάλης πανελλαδικής κινητοποίησης με παλλαϊκή μαζική συμμετοχή, χωρίς να έχει προβολή και υποστήριξη από τα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στην προετοιμασία και στην οργάνωση των συλλαλητηρίων της 26ης Γενάρη ήταν, ουσιαστικά, απόντα και τα κόμματα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, που, απλά, την τελευταία στιγμή, έσπευσαν να «δηλώσουν» την «υποστήριξή» τους σε αυτά.

Τα κύρια στοιχεία που, δυο χρόνια τώρα, στάθηκαν ενεργητικά εμπόδια στην επιχείρηση «θαψίματος» των κυβερνητικών ευθυνών ήταν και παραμένουν, πρώτο, οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων, που με σθένος συνεχίζουν την δύσκολη προσπάθειά τους για την «απόδοση Δικαιοσύνης». Και, δεύτερο, η μεγάλη κοινωνική ευαισθησία για αυτήν την υπόθεση, που έγινε έναυσμα μιας παλλαϊκής αντικυβερνητικής διαμαρτυρίας.

Η ιστορία έχει δείξει πως ο παλλαϊκός μαζικός αγώνας, ιδιαίτερα όταν είναι αποφασιστικός και παρατεταμένος, μπορεί να θέσει σε κίνηση εξελίξεις και να αλλάξει καταστάσεις και συσχετισμούς δυνάμεων. Και αυτό επιβεβαιώνουν και τα όσα επακολούθησαν του συλλαλητηρίου των Τεμπών. Πολλοί επιδιώκουν να εκμεταλλευθούν τώρα το αποτέλεσμα που έφεραν τα συλλαλητήρια των Τεμπών. Η 28η Φλεβάρη που θα κλείσουν τα δύο χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, μέρα πανελλαδικής 24ωρης απεργίας, μέρα μιας ακόμα ισχυρότερης παλλαϊκής κινητοποίησης έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις.

Την ίδια περίοδο με νέες κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα συνεχίζεται ο δίκαιος αγώνας της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από την Ήπειρο μέχρι την Πελοπόννησο οι αγρότες δυναμώνουν την πάλη τους ενάντια στην αντιαγροτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ. Προβάλλοντας τα δίκαια αιτήματά τους για αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος, τη μείωση του κόστους παραγωγής, για αφορολόγητο πετρέλαιο και μείωση στην τιμή του ρεύματος, για πλήρεις αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστησαν την τελευταία περίοδο (ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Θεσσαλία) και για κατώτατες εγγυημένες τιμές, οι αγρότες συνεχίζουν μαζικά τον αγώνα τους. Σε όλη τη χώρα, η φτωχομεσαία αγροτιά δίνει έναν αγώνα επιβίωσης ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της υποβάθμισης και διάλυσης της αγροτικής παραγωγής. Η συνένωση του αγροτικού αγώνα σε ένα παναγροτικό-πανεργατικό-παλλαϊκό μέτωπο αντίστασης και πάλης είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να δώσει διέξοδο και ελπίδα στη φτωχομεσαία αγροτιά, τους εργαζόμενους και όλο το λαό.