Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

15 Ιουνίου 2023

"δε πουγιεται" VII

ΦΤΟΥ, ΦΤΟΥ, ΦΤΟΥ

- Μας εματιάσανε, δε μπορεί… Φτου, φτου, φτου…

- Γιατί ειμάστεν’ όμορφοι;

- Τω καιρώ εκείνω.

- Και σήμερα καλοί ειμάστενε. Ο Δράστης, η Μέση, το Όρος, τα Χωργιά μας, ο Αρκουδίλας αντιστέκονται.

- Για τη Χώρα λέω.

- Κι αυτή αντιστέκεται. Τα καντούνια της, οι φατσάδες της, οι εκκλησιές της, οι μουζικές της, τα κουρτελάτσα της, τα πέτσα της, οι χορωδίες της, οι λιτανείες της, το Πάσκα της, τα Φρούργια της, τ’ απαλάτια της, τα μπατέλα της, οι σπιανάδες της, οι κατοίκοι της αντιστέκονται. Μάχες δίνουνε και τσι κερδαίνουνε.

- Δε το βλέπω. Όλοι παραπονούνται για τη κατάστασις. Δε πάει άλλο λένε. Όπου και να πας φούσκους σου δίνουνε. Έχουνε κοκκινίσει οι μαγουλίτες μας.

- Μη το βάνετε κάτου. Αντισταθείτε.

- Ναι, αλλά μέχρι που θα πάει αυτή η δουγειά; Μετράμε τα ερείπια στα δάχτυλα από τα χέργια και τα ποδάργια μας και δε μας σώνουνε.

- Όλα θα γίνουνε. Λίγο υπομονή.

- Μωρ’ εγώ σου λέω που ειμάστενε ματιασμένοι.

- Κάμε ξόρκι.

- Να βάλεις χάντρα θαλασσιά και φυλαχτό ρουμπίνι

και φώναξ’ απ’ το Σταυρό το μέγ’ αστροπελέκι.

Φωτιά να πάρει τη φωτιά κι αγερικό τ’ αγέρι.

Και το κακομάτιασμα στα άγρια λαγκάδια.

Να βγαίνει ο ήγιος το πρωΐ και να χαμογελάει.

Και τσι μπομπές τσι περσινές να τσι εκατουράει.

Να κάνει πίτα στο ταψί με αναράϊδας ζύμη.

Να σφάζει κι ένα κόκορο να δέσουν τα θεμέγια.

Λάδι να έχει στη σκεπή και κούπα κακοτρύγη.

Πόρεψη σ’ όλο το Λαό και φως στην οικουμένη.

Κι όπου πονεί να τρέχουνε όλοι να τόνε γιάνουν.

Κι όπου μας θέλει το κακό να του ψοφήσει ο ψήλος.

Να βγάλει το κακό σπυρί, να μη μπορεί να κάτσει.

Να βγάλει το οκιοπουλίν και τη κακή τη κρίθα.

Ίσκιο να μη βρει ποτές, μήτε να ξαποστάσει.

Και όλο μας το μάτιασμα απάνου του να κάτσει.

Φτου, φτου, φτου.

- Αυτό δεν ήτανε ξεμάτιασμα, κατάρα ήτανε.

- Ναι, το καταραμένο. Φτου, φτου, φτου.