Γράφει η Βούλα Τζιλιάνου

Σου λέει το λοιπόν το άλλο ανάχτορο, που είναι και αυτοκρατορικό. Εγώ; Εγώ τίποτις; Μου υποσχεθήκανε ότι θα με σενιάρουνε και μένανε και τσου κήπους μου, που κοντεύω να πέσω να ριπιστώ το άχαρο; Και τίποτις άκρα του τάφου σιγή από το γκουβέρνο. Μου πόνεσε που μου ξηλώσανε και τα πλακάκια του περιστύλιου, τα στιμεντώσανε. Ακούς εκεί;

Να έρθουνε και εδώ οι κοπέλες να χορεύουνε πολ ντάνσινγκ για στου άχαρους τσου τουρίστες που πλερώνουνε 7 ευρώ και βλέπουνε μοναχά τσου κήπους με τα λιγοστά λουλούδια. Α! που είναι εκείνη η ομορφιά που ήτανε τα παλιά χρόνια. Τότες που το παλάτι ήτανε καζίνο και ερχότανε όλη η εγχώρια και ξένη αριστοκρατία και παίζανε τσι ρουλέτες, επίνανε το ποτό τους και μοσκοβολούσε ο τόπος από τα εξωτικά λουλούδια των κήπων που επεριποιότανε ο Βιτσεντσίνος.!

Και γιατί παρακαλώ, η Χώρα νάχει κρίκετ, μουσεία ασιατικά και τα ρέστα και εγώ εδώ στη σιωπή; Λέει με παράπονο. Δεν έχει ακόμη θυμώσει ωσφανεί. Γιατί άμα θυμώσει θα ασκοθεί η Σίσσυ και ο Κάιζερ και θα τους πάρει ο διάολος.

Το λέει με παράπονο για κάποιους που δεν αγαπούν τον τόπο τους. Τον τόπο τους που είναι γιομάτος κοσμήματα μοναδικά και τα τρώει η ερημιά και ακλέρια.

Ας έχω και γω το λοιπόν ατραξιόν τον καινούργιο αυτό χορό, μονολογεί με ένα ψίθυρο που ακούγεται μέσα στα γέρικα κεπαρύσια του. Χώρος υπάρχει. Το πρώτον όξω στην είσοδό μου υπάρχουνε έτοιμες τρύπες για τσου στύλους εκεί που παλιά υπήρχανε οι ξυνονερατζιές. Εκεί θα χορεύουνε οι κοπέλες για το γουέλκαμ.

Ύστερις υπάρχει και το κοντάρι του Αχιλλέα του υψηλού, άνετα το κάνουνε στύλο του ντάνσινγκ!

Τόπος με θέα πιάτο όλη τη Χώρα, το αεροδρόμιο, και τη λίμνη, τώρα που έφαγε το σκαθάρι τσι φοινικιές και δεν υπάρχουνε εμπόδια.

Είναι το λοιπόν το pole dancing ότι πρέπει για τον πολιτισμό μας. Δεν είναι τίποτις φτηνό για strip shows ! είναι άθλημα και γιατί όχι μία μορφή τέχνης.

Το πολ ντάνσινγκ κάνει καλό στα σώματα των χορευτριών και στα όμματα των τουριστών.

Μπορεί να ιδρυθεί και σχολή εκεί από κάτου μου που πάντα ήτανε σχολές ξυλουργικής, ραπτικής κλπ. Τα πλεονεκτήματα πολλά. Ακόυστε.! Χάνεις βάρος και σοβαρότητα, γένεσαι αλεγράδος. Έρχεται η καρδιά σου στη θέση της μετά τον καρδιοκάψιωνα. Μετά από μερικά μαθήματα προβατείς στο Λιστόν στηθάτη και με τίρο γιατί βελτιώνει τη στάση του σώματος.

Δεν χρειάεσαι ψυχίατρο και βουρλοκομείο γιατί παράγεις ενδορφίνες, τεστοστερόνες, σερπαντίνες και σεροτονίνες.

Αισθάνεσαι θεά, γιατί αν καταφέρεις να εξασκηθείς (δύσκολο είναι) είσαι και η πρώτη, η ψυχολογία σου ταψήλου ίσιαμε την παντιέρα του παλαιού φρουρίου.

Γένεσαι κορίτσι λάστιχο και αποφεύγεις τσι σπεντιές στις πλακοπούλες τση πιάτσας. Βοηθάει να κυκλοφορεί καλά το γαλάζιο αίμα σου που τόχεις από τον καιρό του libro doro.

Παλουκώνεις το στύλο και δεν παλουκώνεται η ίδια και αποφεύγεις το καθισιό.

Ενδυναμώνει τον πλάτη σου και κουβαλείς στο κεφάλι άνετα τη λάτα σου με το νερό από την αυτοκρατορική πηγή όταν η ΔΕΥΑΚ χύνει το νερό στις στράτες.

Βοηθάει στον ύπνο και μαλιστά στον ύπνο του δικαίου για να μην διαμαρτύρεσαι για τίποτις στραβό στο χωριό σου , και απέκεια στο νησί σου, στην πατρίδα σου.

Ανάθεμα τα τάλαρα που λέει και ο δικός μας Θεοτόκης ....

Επερνούσα από κει και τακουσα όλα αυτά που τα λεγε το άχαρο κλαίοντας και αγγελοκρούστηκα η φλιμένη! Ακούς εκεί να κλαίνε τα παλάτια! Ακούς εκεί…..