ΝΤΟΠΙΟΣ

Γράφει ο Γιώργος Καγκουρίδης

- Από πού είναι τα μήλα;

- Καλαφατιωνίτικα.

- Τα κραμπιά;

- Από τα Μαρτέζικα. Κι οι κανκιόφολες κι οι μαντουάνες κι οι αγκινάρες οι μόρες.

- Τα λάχανα άγρια;

- Όταν τάκοβα με δαγκάνανε. Μη θέλεις μπανταντόνες; Περσέμολο, σέλινο;

- Έχω στα πιτέργια και κόβω.

………………………………………

- Οι κοκόροι; τα γάλλικα;

- Εδικοί μου.

- Το κριάς;

- Από το έχας μου.

- Το σαλάδο; το νούμπουλο;

- Βασιλικό. Από τα μουχτερά μου.

- Κουνέλι έχεις;

- Στη καπονάρα.

- Μη μου τα ζιάσεις σε χαρτί στράτσο τση Χαρτοποιΐας και πλερώνω και το χαρτί για κρέας… Έτσι;

……………………………………….

- Η σαρδέλα;

- Τώρα τήνε φέρανε από τσου Παξιούς. Σου μιλάει.

- Εγώ δε θέλω να μου μιλάει η σαρδέλα. Φρέσκα είναι;

- Κοίτα το μάτι της... Έχεις ξαναδεί τέτοιο μάτι;

- Ένα έχει; Δεν έχει δύο; Πάω παρακάτου και θα γυρίσω.

- Πρόσεχε μη σκοντάψεις και πέσεις στη λούμπα με τσι σαρδέλες.

…………………………………………

- Η μανέστρα;

- Ζαφειρόπουλος.

- Σαπούνι;

- Χρυσαλλίς, Ελαιουργίας.

- Γιόμισέ μου και το μποτιγιόνι λάδι και τούτο πετρόγιο. Βάλε μου και ένα τέταρτο μαρμελάδα βερίκοκο. Αρέσει του Αντρέα μου. Τήνε τρώει το πρωΐ με φρέσκο βούτυρο. Και γράφτα.

- Χρωστάς και το κρασί.

- Θα περάσει ο Αντρέας.

- Πότε; τ’ Άη Αντριός;

…………………………………….

- Ετούτα από πού είναι;

- Εξωτερικού.

- Ποιανού εξωτερικού;

- Γράφει απάνου. Είναι προσφορά. Πάρε, πάρε…

- Έχουνε έψιλον; Ντόπια έχετε;

- Ξέρεις να φυτεύει καένας; Να κουναρεί ζα; Πάν’ αυτά που ηξέρατε. Όλοι στην παροχή υπηρεσιών ειμάστενε. Τι παναπεί ντόπιο; Και στο ύστερο τι το θέλεις το ντόπιο;

- Είναι πιο νόστιμο. Αγνό. Μήτε φάρμακα, μήτε ιχθυάλευρα και κουταμάρες. Θέλω για το παιδί.

- Κάτσ’ εσύ να νοστιμεύεσαι και να σ’ αδειάζει η τσέπη. Που ζιείς; Πάρε ‘δώ. Φρεσκότατο. Βραζιλίας. Επροχτές το σφάξανε στον Αμαζόνιο.

- Καμιά πουλακίδα;

- Άμε κυρά μου στη μάνα σου, μη πάει κάνας άλλος. Άκου ντόπια… Πού ζιείτε; Στο Μεσαίωνα ζιείτε;

- Καρναβαλίτικη φέτα έχετε;

- Ναι, φορεί και μουζέτο. Κάμε μας τη χάρη, κυρά μου… Κι εγώ ένας απλός υπάλληλος του Σούπε Μάκε είμαι.

- Ντόπιος;