Αρμοστείο ή Παλιά Ανάκτορα ή Ανακτορα ή Παλάτι ή Ανάκτορα των Αγ. Γεωργίου & Μιχαήλ ή ό,τι άλλο θέλετε

Τα πρόσφατα επεισόδια στις 21 Μάη στην Αίθουσα της Γερουσίας και το επόμενο στην κιονοστοιχία των Ανακτόρων, υπενθύμισαν το γνωστό και συνεχώς οξυνόμενο πρόβλημα της διαχείρισης των μνημείων της πόλης μας. Η διαχείριση αυτή οφείλει να περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο Διαφύλαξη-Συντήρηση-Ανάδειξη και μετά το ζήτημα της τουριστικής εκμετάλλευσης – η οποία επιβάλλεται σε μια … καθώς πρέπει καπιταλιστική κοινωνία. Ζητούμενη είναι παράλληλα η δωρεάν πρόσβαση των κατοίκων σε όλα τα μνημεία (και τα μουσεία) και σε όλα τα πολιτιστικά αγαθά (αυτό βέβαια είναι άλλο κεφάλαιο, καθώς στην κοινωνία μας ο πολιτισμός και η παράδοση είναι είδος για εμπορική εκμετάλλευση).

Ειδικότερα για τα Ανάκτορα, οι φωτογραφίες που βλέπετε δείχνουν μια κατάσταση διόλου κολακευτική για το κτίριο το οποίο φιλοξενεί το μοναδικό Ασιατικό Μουσείο στο μεσογειακό χώρο.

Σκούρα άβαφα, με κομμάτια πλαστικό για να μη μπαίνουν νερά μια και τα ξύλα σάπισαν, σκουρα που λείπουν, καλώδια καμερών κρεμασμένα εδώ κι εκεί, τουρίστες οι οποίοι αράζουν πάνω στη μαλτέζικη πέτρα τρώγοντας την τυρόπιτά τους και πίνοντας την κοκα κόλα τους (κάτι το οποίο σε άλλες χώρες –ειδικά στην Ιταλία- θα είχε προκαλέσει άμεση παρέμβαση φυλάκων ή αστυνομικών).

Κορυφαία βέβαια παραμένει η κατάσταση στη δυτική πτέρυγα όπου οι σκαλωσιές ετοιμάζονται να γιορτάσουν το αργυρό ιωβηλαίο τους προς δόξαν της Ουνέσκο.

Κορυφαία επίσης παραμένει η κατάσταση κατά την οποία κάθε βράδυ και όλο το χρόνο η κιονοστοτοιχία μετατρέπεται σε κέντρο διασκέδασης (κυριολεκτικά) και έχει εξελιχτεί σε άβατο.

Αυτά τα ολίγα και άλλα πολλά, οι αμύντορες της ΟΥΝΈΣΚΟ κάνουν πως δεν ακούν και δεν βλέπουν. Τους καίει μόνο η επεκταση του ωραρίου μουσικής και το άπλωμα τραπεζιών.

Η όλη κατάσταση μπορεί να «φρενάρει» και στη συνέχεια να αντιστραφεί ως ένα βαθμό, αλλά δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε πολιτική ούτε υπηρεσιακή βούληση – προς το παρόν τουλάχιστον.

ΣΗΜ.:

1. Η ζωγραφική απεικόνιση είναι οροφογραφία στο Μέγαρο Καποδίστρια (1977) και σήμερα είναι άγνωστη η κατάστασή της.

2. Για το κηπάριο όπου και το άγαλμα του Άνταμ, προσεχώς.

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ