ΑΡΑΤΕ ΠΥΛΑΣ

Του Γιώργου Καγκουρίδη

Η Ανάσταση επιστρέφει στην εκκλησιά. Ο ιερουργός κληρικός επιστρέφει στην εκκλησιά Του. Ένα ιδιαίτερο τελετουργικό γένεται πρι μπει μέσα.

Ο παπάς απ’ όξω από την εκκλησιά και κάποιος υπηρέτης τση εκκλησιάς πίσω από τη πόρτα.

23ος ψαλμός του Δαυίδ.

- Του Κυρίου η γη και το πλήρωμα αυτής, η οικουμένη και πάντες οι κατοικούντες εν αυτή. Αυτός επί θαλασσών εθεμελίωσεν αυτήν και επί ποταμών ητοίμασεν αυτήν. Τίς αναβήσεται εις το όρος του Κυρίου, ή τίς στήσεται εν τόπω αγίω αυτού; Αθώος χερσί και καθαρός τη καρδία, ός ούκ έλαβεν επί ματαίω την ψυχήν αυτού και ούκ ώμοσεν επί δόλω τω πλησίον αυτού. Ούτος λήψεται ευλογίαν παρά Κυρίου και ελεημοσύνην παρά Θεού σωτήρος αυτού. Αύτη η γενεά ζητούντων τον Κύριον, ζητούντων το πρόσωπον του Θεού Ιακώβ. 'Αρατε πύλας οι άρχοντες υμών• και επάρθητε πύλαι αιώνιοι και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης.

- Τίς έστιν ούτος ο βασιλεύς της δόξης;

- Κύριος κραταιός και δυνατός, Κύριος δυνατός εν πολέμω. 'Αρατε πύλας οι άρχοντες υμών• και επάρθητε πύλαι αιώνιοι και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης.

- Τίς έστιν ούτος ο βασιλεύς της δόξης;

- Κύριος των δυνάμεων αυτός έστιν ο βασιλεύς της δόξης.

Και βαρεί κλοτσίδι στη πόρτα ο παπάς και εισέρχεται στην εκκλησιά Του υπό το «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών» και υπό το «Εν καθαρά καρδία Σε δοξάζει» του βασιλέως της δόξης. Η μουσική παίζει το χαρμόσυνο «οι Γραικοί». Τα πιτσούνια πετάνε τρομαγμένα. Οι πιστοί σταυροκοπιούνται και μπαίνουνε στην εκκλησιά πίσω από το παπά.

Στο Λιστόν ο κόσμος μαζί με τσου Ταμένους περιμένουνε να ιδούνε και τσι άλλες Αναστάσεις. Μετά του Άη Νικόλα ντέι βέκια (των γερόντων) τελευταία η Ανάσταση του Άη Σπυριδώνου. Μετά οι μουσικές περνάνε από το Λιστόν με χαρμόσυνα εμβατήργια. Ο «Καποδίστριας», η «Μάντζαρος», η παγιά ο «Άγιος Σπυρίδων». Ονόματα σημαδιακά για όλη τη Κέρκυρα για όλη την Ελλάδα.

Ο Βερβιτσιώτης με το κυρ Σπύρο περιμένουνε να τσου δώκουνε το βραβείο. Ο τζίος άργησε να κατέβει. Του εφεύγανε κάτι σταξιές, τόνε μολογάει ο Καμόρας.

Ανάσταση, ανάταση, ολοκλήρωση, καινούργι’ αρχή. Οι πύλες του Κάτω Κόσμου καταργούνται. Καταργήθηκαν.

«Χριστός ανέστη εκ νεκρών». Ο Άδης νικάται κατά κράτος από την ερπίδα τση ζωής που φέρνει ο «θανάτω, θάνατο πατήσας και ο εν τοις μνήμασι ζωής χαρισάμενος».

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου, καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος.

Οι μουσικές γυρνάνε στα σπίτια τους. Παίζουνε από κάτου. Εσώσαμε.

- Και του χρόνου.

- Να έχετε υγεία και κάθε καλό στην οικογένειά σας.

- Χριστός Ανέστη.

- Αληθώς! Ο Κύριος!

- Που θα φάτε;

- Μας έχουνε καλεσμένους οι Πετρουτσοπουλέοι. Έχουν’ εξοχικό στη Γλυφάδα.

- Θα ψήσετε;

- Μπάαα…, στο φούρνο τ’ αρνί με πατάτες. Εγώ, παναπεί, αυγολέϊμονο ήθελα τη πρώτη μέρα, αλλά τα καταργήσαν’ όλα οι καινούργιοι. Και τα τσιλίκουρδα αμηδά τ’ αυγοκόβουν’ άλλο. Κάτι σούπες κάνουνε, νερομπλούτσια. Εσείς;

- Εμείς στο Φρούργιο θα πάμε. Μας έχει πει να πάμε ο κύργιος Τσιότρας, ο λοχαγός του Υγειονομικού. Ψένουνε στη σούβλα. Εβδομήντα εφτά αρνιά ψένουνε. Κάθε χρόνο στο Φρούργιο κάνουμε Ανάσταση. Πολύ ωραία.

- Να εισάστενε καλά, και του χρόνου.

- Επίσης, επίσης!

Άρατε πύλας οι άρχοντες ημών!

2-5-2021

"δε πουγιεται" ΙΙΙ