ΑΡΑΟΥΤ

Του Γιώργου Καγκουρίδη

Εβάρησε ο Κοκίτης μίανε ποντίνα και το μπαλόνι εβγήκε αράουτ.

- Άμε φέρτηνε τώρα, ορέ!

- Εγώ;

- Εσύ δε την έβγαλες;

- Να πάει ο Κολίτσιανος που είναι και τερματοφύλακας.

- Εγώ δε πάω πουθενά. Επήγε κάτου από τ’ αυτοκίνητα. Άμε βρέστηνε. Να πάει αυτός που την έβγαλε.

- Πήγαινε, ορέ, εσύ δε θα βαρήσεις μετά το ελεύτερο;

- Βαργιόμαι. Φυλαρούχας είμαι;

- Το Θέο τους μέσα και τ’ αυτοκίνητα που μας εφέρανε. Ορέ Ντέντε άμε φέρτηνε εσύ, ορέ.

Ο Ντέντες επήρε φόρα και βάρησε σμπουκιά στο σπιτάκι του φύλακα. 18τμ. Τόριξε κάτου όπως ο λύκος το σπιτάκι από τα γουρουνάκια.

- Σιγά θα με σκοτώσεις!

- Φέρε το μπαλόνι αμέσως!

- Εγώ φταίω;

- Εσύ δεν είσ’ εδώ;

- Εμένα με βάλανε να φυλάω τ’ αυτοκίνητα όχι τα μπαλόνια.

- Γιατί δεν είδες που δίπλα είναι γήπεδο και παίζουμε;

- Ξέρω ‘ γώ;

Ο Τσαρδάρης εχολεύτηκε με την όλη κατάστασις. Τάβαλε με το Βερβιτσιώτη, το διατητή.

- Χωρίς μπαλόνι θα παίξουμε;

- Κρατάω χασομέργια.

- Σφούριξε τη λήξη. Κερδάμε.

- Θα με βαρήσουνε.

- Η πρώτη σου θάναι;

Ο Κασταγιόλας με το Μπίλλη στο κέντρο του γηπέδου ελέγανε:

- Μην ανακατεύεσαι. Εσύ θα ανακατευτείς; Άσε το Σαγιαδινό, δε τόνε βλέπεις; Ορμάει…

- Ώ! κατεβαίνει από τη κερκίδα κι ο Σκιαδόπουλος. Ο Ελλησπόντιος. Γίνονται φασαρίες.

- Τόνε κρατάει ο Στέφος με το Παπίρη.

- Ο Μπογδάνος τον αμπώνει. Τώρα να δεις τι έχει να γίνει. Ασκωθήκανε κι οι Σκουπουραίοι. Κι ο Λάζαρης με το Γκασιάλη.

- Κι ο Μαύρος τρέχει. Άμε πιάστονε. Ώ!, ώ! κι ο Γιαχάμπας μπαίνει στη μέση. Κακά ξεμπερδέματα.

- Ορές, το μπαλόνι πού είναι;

- Κάτου από κάποιο αυτοκίνητο.

- Ορές ρίχτε όλα τ’ αυτοκίνητα στη λίμνη να τόβρουμε.

- Ποιός το λέει;

- Ο Φων-φών.

- Και μετά τι έγινε; Το βρήκανε το μπαλόνι;

- Αφού βγήκε αράουτ.