Από την Κέρκυρα φεύγουν 87 εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και έρχονται μόλις 14. Αντίστοιχη εικόνα υπάρχει και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όπου φεύγουν 81 κι έρχονται μόλις 12. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: ακόμη μεγαλύτερη υποστελέχωση, ακόμη περισσότερα κενά, ακόμη μεγαλύτερη πίεση σε μαθητές/τριες και εκπαιδευτικούς.

Τα παραπάνω επισημαίνονται μεταξύ άλλων σε  ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΛΜΕ - ΣΕΠΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Για τις μεταθέσεις και τα κενά

Οι τελευταίες μεταθέσεις στην Πρωτοβάθμια και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση επιβεβαιώνουν με τον πιο ωμό τρόπο αυτό που οι εκπαιδευτικοί της Κέρκυρας βιώνουμε καθημερινά στα σχολεία, ότι η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας αντιμετωπίζουν τη δημόσια εκπαίδευση ως κόστος και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα.

Από την Κέρκυρα φεύγουν 87 εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και έρχονται μόλις 14. Αντίστοιχη εικόνα υπάρχει και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όπου φεύγουν 81 κι έρχονται μόλις 12. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: ακόμη μεγαλύτερη υποστελέχωση, ακόμη περισσότερα κενά, ακόμη μεγαλύτερη πίεση σε μαθητές/τριες και εκπαιδευτικούς. Την ίδια στιγμή, λίγο πριν τη λήξη του σχολικού έτους:

• Τα κενά σε δασκάλους/ες ΠΕ70 για την πρωινή λειτουργία (Δημοτικά Σχολεία: 10ο, Γαστουρίου, Καναλίων, Αγίου Ματθαίου) και στα ολοήμερα (Δημοτικά Σχολεία: Πετριτή, Σπαρτύλα) παραμένουν.
• Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς Αγγλικών ΠΕ06. Δεν γίνει κάλυψη από την αρχή της σχολικής χρονιάς, δηλαδή τα παιδιά δεν έχουν κάνει ούτε μία ώρα μάθημα Αγγλικών στα Δημοτικά Σχολεία: Γαστουρίου, 4ο Λευκίμμης-Νεοχωρίου, Αγίου Ιωάννη, Σπαρτύλα, Λακώνων.
• Πολλές είναι και οι ελλείψεις και στη Β´Βαθμια Εκπαίδευση αφού λίγο πριν το Πάσχα τα κενά είναι ακόμα περίπου 40, με ελλείψεις ακόμα και στις κύριες ειδικότητες των ΕΠΑΛ.
• Τα σχολεία μένουν χωρίς παράλληλη στήριξη (5 εκπαιδευτικοί έχουν παραιτηθεί και δεν έχουν αντικατασταθεί) και σχεδόν όλα τα τμήματα ένταξης -και στις δύο βαθμίδες- δεν έχουν στελεχωθεί από την αρχή της σχολικής χρονιάς, δηλαδή δομές που αφορούν παιδιά που έχουν πραγματική ανάγκη υποστήριξης μέσα στο δημόσιο σχολείο.

Επιβεβαιώνονται οι καταγγελίες του ΣΕΠΕ και της ΕΛΜΕ Κέρκυρας από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ότι ο αριθμός των εκπαιδευτικών που προσλήφθηκαν είναι ανεπαρκής για να αντιμετωπίσει το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι μαθητές/τριες, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί μας. Με βάση τις τοποθετήσεις των αναπληρωτών, οι παράλληλες στηρίξεις μοιράζονται κατά πλειοψηφία σε δύο παιδιά, επομένως τα κενά στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερα! Η αντιεπιστημονική, έξω από τα όρια της λογικής, τακτική του υπουργείου, έχει ως αποκλειστικό στόχο να υλοποιήσει τις μεταμνημονιακές δεσμεύσεις για ματωμένα πλεονάσματα ως το 2060, μέσω των περικοπών θέσεων εργασίας, πλήττει καίρια μια μερίδα μαθητών/τριών, και τις οικογένειες τους, οδηγώντας τους για μια ακόμη φορά να καταφύγουν στην ιδιωτική στήριξη, πληρώνοντας από την τσέπη τους για παροχές που όφειλε να προσφέρει δωρεάν το κράτος και εισάγοντας στη δημόσια εκπαίδευση την ανασφάλιστη εργασία.

Και ενώ η εκπαίδευση στενάζει από ελλείψεις, την ίδια στιγμή βλέπουμε μια συνολικότερη πολιτική επιλογή που αποτυπώνεται και στους κρατικούς προϋπολογισμούς: ακόμη περισσότερα χρήματα κατευθύνονται σε στρατιωτικές δαπάνες και πολεμικούς εξοπλισμούς. Σήμερα, με τη στροφή στην πολεμική οικονομία και τη συμμετοχή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς, πόροι που θα έπρεπε να πηγαίνουν στα σχολεία, στους εκπαιδευτικούς και στα παιδιά, κατευθύνονται αλλού. Αυτό δεν είναι ουδέτερο. Είναι μια πολιτική επιλογή που αφήνει τη δημόσια εκπαίδευση στο περιθώριο.

Αυτή η κατάσταση δεν είναι φυσικό φαινόμενο! Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως αριθμούς, περικοπές και «διαχείριση προσωπικού». Η κυβέρνηση γνωρίζει την κατάσταση. Κι όμως, αντί να ενισχύσει τα νησιά και τις περιοχές με αυξημένες ανάγκες, αφήνει τα σχολεία να λειτουργούν οριακά, στηριγμένα

σε αναπληρωτές που έρχονται κάθε χρόνο καθυστερημένα ή δεν φτάνουν ποτέ. Η πολιτική αυτή δεν είναι απλά ένα λάθος. Είναι επιλογή. Είναι η ίδια πολιτική που:

• διατηρεί χιλιάδες κενά κάθε χρόνο,
• υπονομεύει την ειδική αγωγή και την παράλληλη στήριξη,
• μετατρέπει το σχολείο σε χώρο διαχείρισης ελλείψεων αντί για χώρο μόρφωσης και παιδαγωγικής δουλειάς.

Οι μαθητές/τριες της Κέρκυρας δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Οι εκπαιδευτικοί δεν θα αποδεχτούμε να δουλεύουμε σε σχολεία που αποψιλώνονται συνειδητά. Την ίδια στιγμή που το Υπουργείο μιλά για «στήριξη της εκπαίδευσης», η πραγματικότητα στο νησί είναι αμείλικτη. Οι εκπαιδευτικοί που διορίζονται ή έρχονται ως αναπληρωτές δεν μπορούν να βρουν σπίτι. Η εκτόξευση των ενοικίων, η τουριστικοποίηση και η μετατροπή χιλιάδων κατοικιών σε βραχυχρόνια μίσθωση έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση που πλέον είναι γνωστή σε όλη την Ελλάδα: εκπαιδευτικοί κοιμούνται προσωρινά σε ξενοδοχεία, φιλοξενούνται όπου βρουν ή αναγκάζονται να φεύγουν. Το κράτος γνωρίζει το πρόβλημα και δεν κάνει τίποτα. Ούτε στεγαστική πολιτική, ούτε επιδόματα, ούτε ουσιαστικά μέτρα για τους εργαζόμενους στα νησιά. Η πολιτική αυτή διώχνει τους εκπαιδευτικούς από την Κέρκυρα.

Και όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που οι μισθοί των εκπαιδευτικών παραμένουν καθηλωμένοι και δεν ανταποκρίνονται στο κόστος ζωής, ιδιαίτερα σε περιοχές με υψηλά ενοίκια όπως η Κέρκυρα. Δεν είναι τυχαίο ότι αυξάνονται οι παραιτήσεις και ότι πολλοί συνάδελφοι δυσκολεύονται ακόμη και να παραμείνουν στη θέση τους. Ένα δημόσιο σχολείο χωρίς αξιοπρεπείς όρους εργασίας για τους εκπαιδευτικούς δεν μπορεί να σταθεί.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η κατάσταση της σχολικής στέγης στο νησί παραμένει εδώ και χρόνια απαράδεκτη. Σχολεία που:

• λειτουργούν σε παλιά ή ακατάλληλα κτίρια,
• έχουν προβλήματα ασφάλειας και συντήρησης,
• δεν καλύπτουν τις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες,
• δεν διαθέτουν επαρκείς χώρους για ειδική αγωγή, τμήματα ένταξης ή παράλληλη στήριξη.

Αντί για ένα πρόγραμμα ουσιαστικής αναβάθμισης των σχολικών υποδομών, βλέπουμε καθυστερήσεις, υποσχέσεις και αδιαφορία. Η πολιτεία αφήνει τα παιδιά και τους/τις εκπαιδευτικούς να δουλεύουν σε συνθήκες που δεν τιμούν μια σύγχρονη κοινωνία. Το μήνυμα που στέλνεται είναι ξεκάθαρο:

η δημόσια εκπαίδευση στα νησιά μπορεί να λειτουργεί με ελλείψεις, με προσωρινές λύσεις, με αναπληρωτές/τριες που αλλάζουν κάθε χρόνο, με παιδιά που δεν έχουν τη στήριξη που δικαιούνται.

Εμείς λέμε καθαρά: Δεν θα το αποδεχτούμε! Τα παιδιά της Κέρκυρας δεν είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι εργαζόμενοι που απλά θα μετακινούνται σε συνθήκες επιβίωσης.

Απαιτούμε τώρα:

• Να καλυφθούν όλα τα κενά!
• Μαζικούς μόνιμους διορισμούς στην Εκπαίδευση.
• Πλήρη στελέχωση της παράλληλης στήριξης και των τμημάτων ένταξης.
• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς των εκπαιδευτικών ώστε να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια.
• Ουσιαστική στεγαστική πολιτική για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στα νησιά.
• Άμεσο πρόγραμμα νέων σχολικών κτιρίων και αναβάθμισης των υπαρχόντων.
• Ειδική χρηματοδότηση για τα σχολεία της Κέρκυρας.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και όλη την κοινωνία της Κέρκυρας να μην συνηθίσουν αυτή την κατάσταση. Όταν φεύγουν 168 εκπαιδευτικοί και έρχονται 26, όταν τα κενά πολλαπλασιάζονται, όταν οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να βρουν σπίτι και τα σχολεία δεν έχουν τις υποδομές που χρειάζονται, τότε μιλάμε για συνειδητή εγκατάλειψη του δημόσιου σχολείου. Και αυτή η πολιτική πρέπει να βρει απέναντί της την κοινωνία.

Το δημόσιο σχολείο της Κέρκυρας δεν θα το αφήσουμε να διαλυθεί!

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και την κοινωνία της Κέρκυρας να μην αποδεχτούν αυτή την κατάσταση. Τα Δ.Σ. του ΣΕΠΕ, της ΕΛΜΕ και των Ενώσεων Γονέων Κεντρικής, Βόρειας και Νότιας Κέρκυρας, καλούν τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές, τα σωματεία του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα και όλους τους πολίτες της Κέρκυρας σε παγκερκυραϊκό συλλαλητήριο για τη σχολική στέγη!

Το δημόσιο σχολείο δεν θα σωθεί με ευχολόγια και εξαγγελίες. Θα σωθεί με αγώνα!

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΠΑΓΚΕΡΚΥΡΑΪΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΤΡΙΤΗ, 31 ΜΑΡΤΙΟΥ, ΣΤΙΣ 18:00, ΣΤΗΝ ΑΝΟΥΝΤΣΙΑΤΑ