Στο γνωστό μας μακρινό-πολύ μακρινό νησί (0 μοίρες γεωγραφικό μήκος και 90 μοίρες βόρειο πλάτος) τελειώνει επίσης το καλοκαίρι και ο ανταποκριτής μας στέλνει μια συνοπτική ενημέρωση για όσα συνέβησαν και όσα συμβαίνουν.

Το καλοκαίρι στο μακρινό-πολύ μακρινό νησί έφερε πολυκοσμία και, φυσικά, φάνηκαν και πάλι τα πολλά και σοβαρά προβλήματα που ουδείς ενδιαφέρεται εδώ και χρόνια να λύσει ή έστω να αμβλύνει. Βλέπετε, όλοι εκεί είναι της άποψης να πάει όσος κόσμος περισσότερος γίνεται και «δε βαριέσαι για τι θα γίνει».

Εκεί να δείτε μπλοκαρίσματα στους δρόμους. Ούτε πυροσβεστικά ούτε ασθενοφόρα περνούν. Προσεύχεται ο κόσμος μην πιάσει καμιά φωτιά ή σπάσει κανένα χέρι ή πόδι. Τρόμος, δηλαδή!

Για να πάνε για μπάνιο στη θάλασσα, οι κάτοικοι της πρωτεύουσας του μακρινού-πολύ μακρινού νησιού, κάνουν ολόκληρο σχέδιο, μια και η πόλη τους έχει σχεδόν αποκοπεί από τη θάλασσα. Κάτι το μεγάλο λιμάνι, κάτι οι δύο μαρίνες που ετοιμάζονται, κάτι ένα λιμανάκι στα νοτιοανατολικά της πόλης, κάτι μια ουσιαστικά κλειστή πλαζ, για να πάνε για μπάνιο το σκέφτονται. Και δεν φτάνουν αυτά, ο Κυβερνήτης προσπάθησε να περάσει στη ζούλα απόφαση για μια ιστορία που θα είχε μελλοντική κατάληξη σε ακόμα μία μαρίνα. Έπεσε, όμως γενική κατακραυγή και τα μάζεψε, μέχρι να βρει άλλη, καλύτερη ευκαιρία.

Αν και υπάρχουν κανονισμοί, ο Κυβερνήτης δεν φροντίζει για την εφαρμογή τους, με αποτέλεσμα ένα χάος θορύβου (κατ’ ευφημισμόν μουσικής) και εξάπλωσης καρεκλοτράπεζων σε όλη την πρωτεύουσα του μακρινού-πολύ μακρινού νησιού.

Το κυκλοφοριακό χάος είναι απερίγραπτο. Ενώ στον Κυβερνήτη προτάθηκαν μέτρα για άμεση εφαρμογή, που θα απάλυναν την κατάσταση, αυτός απλώς αδιαφόρησε και το μακρινό-πολύ μακρινό νησί έζησε ακόμα ένα χαοτικό καλοκαίρι, όπου βλαστημούσαν όλοι μαζί: κάτοικοι, επαγγελματίες και επισκέπτες. Το ίδιο, οι ίδιοι βλαστημούσαν για το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα και τις αλλεπάλληλες διακοπές.

Το σκουπίδι θριάμβευε, καθώς οι κάδοι ήταν όλοι μόνιμα ανοιχτοί και πολλά σημεία της πόλης είχαν να σκουπιστούν από όταν άλλαξε ο Κυβερνήτης (όχι ότι ο προηγούμενος ήταν καλύτερος ή χειρότερος).

Έγινε και ένα ωραίο σκηνικό με αγάλματα που είχαν να καθαριστούν κάτι αιώνες. Αντί ο Κυβερνήτης να καθαρίσει δρόμους και πεζοδρόμια που σκυλοβρωμάνε, έβαλε να καθαρίσουν τα αγάλματα με τον ίδιο τρόπο που καθαρίζουν τα πεζοδρόμια (τα οποία συνεχίζουν να βρωμάνε). Έπεσε κι εδώ κατακραυγή, αλλά σταθερός ο Κυβερνήτης ότι είχε δίκιο. Δεν πά να λένε οι συντηρητές. Ποιος τους υπολογίζει και τι ξέρουν αυτοί; Το αποφάσισε ο παντογνώστης Κυβερνήτης και τέρμα τα δίφραγκα.

Αυτά και άλλα πολλά ωραία και τρανά συνέβησαν και συμβαίνουν 52 μοίρες βορειότερα από το νησί μας.

Προς το παρόν, τονίζουμε για μία ακόμα φορά ότι κάθε ομοιότητα των παραπάνω καταστάσεων και προσώπων με πιθανές γνωστές μας καταστάσεις και γνωστά πρόσωπα είναι τελείως συμπτωματική και οποιοσδήποτε πιστεύει περί του αντιθέτου δέον όπως θεωρηθεί κατακριτέος κ.τ.λ., κ.τ.λ.

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ